ทัณฑ์เทวาทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้หนังประจำตำแหน่ง หลังจากจัดการเช็กคราบความวุ่นวายบนโต๊ะทำงานของตัวเองเรียบร้อยแล้ว นิ้วเรียวยาวลูบไล้ริมฝีปากล่างของตัวเองแผ่วเบา รสสัมผัสหวานล้ำที่เพิ่งลิ้มชิมไปเมื่อไม่กี่นาทีก่อนยังคงตราตรึงอยู่ในทุกอณูความรู้สึก จนจังหวะการหายใจเริ่มติดขัดขึ้นมาอีกระลอก
อากาศที่เคยปรอดโปร่งกลับดูเบาบางจนเขาหายใจไม่สะดวก มือแกร่งกระชากปมเนกไทให้หลวมลงพลางกระแอมไอแก้เก้อ เพื่อขับไล่ความแห้งผากในลำคอที่ดูจะรุนแรงขึ้นผิดปกติ
ก๊อก... ก๊อก ก๊อก
เสียงเคาะประตูที่ดังขึ้นสะดุดจังหวะห้วงความคิดอันแสนหวาน ทัณฑ์รีบปรับสีหน้าให้เรียบนิ่งขรึมดั่งเดิม ก่อนจะเดินไปปลดล็อกประตูด้วยตัวเอง
“นายครับ... นายล็อกห้อง?” คิน ที่ยืนหอบข้าวของพะรุงพะรังเอ่ยถามด้วยแววตาสงสัย ทัณฑ์กระแอมไอเบาๆ แม้จะทำหน้าเจื่อนไปนิดแต่กลับแอบยืดอกเล็กน้อยพร้อมลอบยิ้มสะใจ เมื่อเห็นม่านมุกเดินออกมาจากห้องน้ำส่วนตัว
