ม่านมุกไม่ได้ตอบคำถามนั้นในทันที เธอเพียงแค่เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยเป็นเชิงท้าทาย แววตาที่ว่างเปล่าทว่าแฝงด้วยความพยศนั่นคือคำตอบที่ชัดเจนยิ่งกว่าคำพูดใดๆ ทัณฑ์เทวาเพิ่งรู้ตัวว่าเขาคิดผิดถนัดที่ย่ามใจว่าปราบพยศเธอได้สำเร็จ เพียงเพราะเธอเพิ่งทอดกายอยู่ใต้ร่างเขาในห้องทำงานเมื่อครู่ แต่มันกลับไม่ใช่เลย... เขากำลังเฝ้ามองปฏิกิริยาของเมียแต่งที่เขาเคยประเมินค่าต่ำเกินไป อยากรู้นักว่าภายใต้ท่าทีเย็นชาและไร้หัวใจแบบนี้ เธอจะทน ‘ดื้อ’ กับคนอย่างเขาได้นานแค่ไหนกันเชียว
ทัณฑ์เอื้อมมือไปกดอินเตอร์โฟนบนโต๊ะทำงานของม่านมุกแรงๆ ทั้งที่สายตายังคงจับจ้องใบหน้าสวยไม่วางตา ทว่าม่านมุกกลับไม่ได้ใส่ใจว่าเขาจะทำบ้าอะไร เธอทำเพียงก้มหน้าก้มตาเคลียร์งานตรงหน้าต่อราวกับจะบอกเป็นนัยว่า ‘เธอไม่ว่างมาเล่นไร้สาระกับเขา’ ท่าทีเย็นชานั้นทำเอาคนมองถึงกับขบกรามแน่นจนเป็นสันนูน
“ไอ้คิน! เข้ามาเอาของที่ม่านมุกทิ้งขยะไปเก็บ
