HUMIHINGAL ako nang ihinto ko ang sasakyan. Nandito ako, nasa gilid ng madilim na lugar. Panay ang tulo ng luha ko. Sa takot, sa galit, punong-puno ng tanong ang damdamin ko.
Kahit umaagos ang mga tubig sa mata ko ay nagawa kong hubarin ang bestida kong suot. Mula sa likod ng kotse ay kinuha ko ang mga inihanda kong panlalaking damit, pati na ang jacket ko. Naisuot ko ang mga iyon na parang kidlat. Hindi ako mapapansin ng sinoman dahil bukod sa tinted ang salamin ng sasakyan, napakadilim pa ng paligid ko.
Pinunasan ko ang mga luha ko at muling binuhay ang makina pauwi ng villa.
Binitbit ko na lamang ang rubber shoes ko papasok upang hindi makalikha ng ingay. Ayoko ring mabahiran ng dumi at dugo ang sapatos. Tinitiis ko ang sugat pati na ang bubog na nasa balat ko pa rin.
Pagtapak ko
