สัมผัสร้อนซ่อนกลิ่นฝน

คืนนี้อารมณ์พลุ่งพล่าน

บรรยากาศภายในห้องทำงานประธานบริหารยามค่ำคืนเงียบสงัดราวกับโลกทั้งใบหยุดหมุน มีเพียงเสียงสายลมพัดปะทะผิวกระจกบานใหญ่ด้านนอกเบาๆ ประกอบกับแสงไฟสลัวที่ตกกระทบลงบนกองเอกสารสัญญาและแผ่นกระดาษมากมายที่กระจายอยู่ทั่วโต๊ะ ภีมโอบอุ้มร่างบางของนลินขึ้นมาวางนั่งบนโต๊ะทำงานกระจกใสอย่างนุ่มนวล ท่อนแขนแกร่งกวาดเอกสารกองโตออกไปข้างๆ อย่างไม่ใส่ใจราวกับว่าในตอนนี้ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าคนตรงหน้าอีกแล้ว

"ภีม... เอกสารจะยับนะคะ" นลินเอ่ยประท้วงเสียงพร่า แต่กลับไม่ได้ขัดขืนแม้แต่น้อย ขณะที่ภีมก้มลงซุกไซ้ซอกคอระหงอ่อนหวานของเธอ ริมฝีปากหนาเคลื่อนไหวปลดปลอกกระดุมเสื้อเชิ้ตสีหวานออกทีละเม็ดอย่างชำนาญและเชื่องช้า

"ช่างเอกสารมันก่อนนลิน... ตอนนี้ผมต้องการแค่เธอเท่านั้น" น้ำเสียงทุ้มต่ำของภีมเต็มไปด้วยกระแสอารมณ์อันร้อนแรงที่กักเก็บสะสมมาตลอดวัน ฝ่ามือใหญ่ร้อนระอุเลื่อนไหลลงไปตามผิวเนียนละเอียดจนถึงชายเสื้อ ก่อนจะคลายตัวขอเกี่ยวปลดบราเชียร์ตัวจิ๋วออกอย่างแผ่วเบา เผยให้เห็นทรวงอกอวบอิ่มขาวเนียนที่ชูชันต้อนรับสายตาแห่งความรักและปรารถนา ภีมก้มต่ำลงใช้ริมฝีปากและปลายลิ้นครอบครองยอดอกสีหวาน ละเลียดชิมรสหวานละมุนอย่างหิวกระหาย นลินเชิดหน้าขึ้นรับสัมผัสอันอุ่นร้อนอย่างลืมตัว ส่งเสียงครางรัญจวนใจลอดออกมาจากลำคอ

"อ๊ะ... ภีม... อื้อออ..."

มือเรียวเกร็งจีกลงบนเนื้อไหล่หนาแกร่งของชายหนุ่ม ความเครียด ความกดดัน และความเหนื่อยล้าที่สะสมมาตลอดวันถูกปลดปล่อยออกมาทีละน้อยผ่านความวาบหวามที่ค่อยๆ พุ่งสูงขึ้นทั่วทั้งเรือนร่าง ภีมถอดกระโปรงทรงสอบของเธอออกอย่างรวดเร็วแต่แผ่วเบา ปลายนิ้วร้ายกาจสอดแทรกผ่านผ้าซาตินที่เริ่มเปียกชื้นและตึงขึ้น สัมผัสจุดอ่อนไหวกลางลำตัวที่รอคอย นลินสะดุ้งเฮือกรุนแรง บิดสะโพกเล็กน้อยรับจังหวะนิ้วที่หยอกเย้าอย่างรู้ใจถึงที่สุด

"สวยเหลือเกินนลิน... เธอเป็นของผมคนเดียว ตลอดไปไม่มีใครแย่งเธอไปได้" ภีมกระซิบพร่าข้างหูเธอ ขณะที่อีกมือจัดการถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกจนเปลือยท่อนบน เผยให้เห็นแผงอกกำยำและมัดกล้ามเนื้อที่แกร่งสวยงามราวกับรูปปั้นแกะสลัก

เขาทาบทับเรือนร่างลงมาชิดสนิทจนแทบจะกลายเป็นเนื้อเดียวกัน ดันขาเรียวทั้งสองข้างของเธอให้แยกออกกว้างอย่างเชื่องช้า นำความแข็งแกร่งอันร้อนผ่าวมาจ่อชิดทางรักที่เปียกชื้นและเตรียมต้อนรับ นลินสบตาเขาด้วยแววตาแห่งความรักและความปรารถนาที่เอ่อล้นล้นหลาม เธอพยักหน้ารับเบาๆ อย่างเต็มใจ เป็นสัญญาณยอมรับที่ชัดเจนที่สุด

ภีมค่อยๆ กดสะโพกลงอย่างเชื่องช้า สอดแทรกความยิ่งใหญ่เข้าไปในกายเธออย่างช้าๆ เพื่อให้เธอปรับตัวรับความแน่นตึงและความอุ่นร้อนที่ท่วมท้น นลินส่งเสียงครางยาวด้วยความสุขที่ล้นพ้น ภีมหยุดนิ่งชั่วครู่เพื่อให้เธอคุ้นเคย ก่อนจะเริ่มเคลื่อนไหวสะโพกเป็นจังหวะรักที่หนักแน่น ลึกซึ้ง และเต็มไปด้วยความทะนุถนอม

ตับ... ตับ... ตับ...

เสียงเนื้อกระทบเนื้อบนผิวกระจกโต๊ะทำงานดังประสานกับเสียงหายใจหอบกระเส่าและเสียงครวญครางรัญจวน ภีมค่อยๆ เร่งจังหวะการขับเคลื่อนให้รัวเร็วและแรงขึ้นตามความต้องการที่เพิ่มสูงขึ้น ความวาบหวามบดขยี้ทุกความวิตกกังวล ทุกอุปสรรค และทุกความเจ็บปวดจนหมดสิ้นไป นลินหยัดสะโพกเข้าหาจังหวะเน้นย้ำของเขาอย่างเป็นธรรมชาติ มือเรียวโอบกอดแผ่นหลังหนาไว้แน่น กรีดร้องเบาๆ เมื่อความสุขสมพุ่งทะยานขึ้นถึงขีดสุดพร้อมกัน

ท่ามกลางความมืดสลัวและเสียงสายฝนเริ่มตกกระหน่ำภายนอก ทั้งคู่หลอมรวมกันเป็นหนึ่งเดียวอย่างสมบูรณ์แบบ ปล่อยให้อารมณ์เสน่หาและความรักที่มีต่อกันเป็นน้ำทิพย์ชโลมใจและร่างกาย ก่อนที่จะต้องกลับไปเผชิญหน้ากับความจริงอันโหดร้ายและมรสุมที่กำลังรออยู่ในวันพรุ่งนี้