สัมผัสร้อนซ่อนกลิ่นฝน

สัมผัสที่ละลายความเกรงกลัว

รสจูบที่เคยนุ่มนวลเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความลึกซึ้งและเรียกร้องเมื่อนลินเริ่มเผยอปากออกรับสัมผัสอย่างเชื่องช้า ลิ้นหนาแทรกซึมเข้าไปเก็บเกี่ยวความหวานภายในอย่างหิวกระหายราวกับคนที่อดอยากมานานหลายปี สัมผัสรัญจวนใจทำให้นลินส่งเสียงครางเบาๆ ในลำคอ ร่างกายของเธอเริ่มอ่อนระทวยจนต้องยกแขนเรียวขึ้นเกี่ยวคอเขาไว้เป็นหลักยึด เธอเผลอเบียดตัวเข้าหาเขามากขึ้นโดยไม่รู้ตัว ทุกการสัมผัสทำให้ความรู้สึกตื่นเต้นและความต้องการที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อนลุกโชนขึ้นในใจ

ภีมผละริมฝีปากออกชั่วคราวเพื่อให้ทั้งคู่ได้หายใจ แต่ไม่ได้ปล่อยร่างเธอให้ห่างแม้แต่นิดเดียว เขาซุกไซ้ใบหน้าลงมาตามลำคอระหง ปากและลิ้นร้อนรุ่มขบเม้มเบาๆ บนผิวเนียนนุ่ม ส่งความเสียวซ่านให้ทะลักไปทั่วร่างจนเธอต้องขยับตัวไม่เป็นสุข นลินเชิดหน้าขึ้นเพื่อเปิดทางให้เขาได้สะดวกขึ้น ร้องประท้วงเบาๆ เมื่อฝ่ามือใหญ่ของภีมเริ่มเคลื่อนไหวไปตามแผ่นหลังเรียบลื่น ก่อนจะดึงชายเสื้อเชิ้ตผ้าชีฟองออกจากกระโปรงทรงสอบอย่างง่ายดาย นิ้วมือคล่องแคล่วปลดกระดุมเม็ดเล็กๆ ทีละเม็ดอย่างช้าๆ ไม่รีบร้อนราวกับต้องการลิ้มรสความตื่นเต้นทีละนิด

"อ๊ะ... คุณภีม..." เสียงของเธอแผ่วพร่า มือเรียวจับอยู่ที่ข้อมือเขาไม่ได้ดันออก แต่กลับเกาะรั้งไว้แน่นกว่าเดิม

"ภีม... เรียกฉันว่าภีม" เขากระซิบพร่าข้างหู น้ำเสียงหนักแน่นมีอำนาจบังคับ ขณะที่มือหนาปลดบราเชียร์ตัวจิ๋วออกอย่างชำนาญ ฝ่ามือร้อนระอุเคลื่อนมาด้านหน้า กอบกำเต้าทรวงอวบอิ่มที่บัดนี้ไร้สิ่งปกปิด นิ้วหัวแม่มือสะกิดหยอกเย้ากับยอดอกที่แข็งเป็นไต นลินเสียวซ่านจนสะโพกงอนบิดเกร็งเข้าหาตัวเขาอย่างลืมตัว เสียงครางแผ่วเบาหลุดลอดออกมาจากลำคอจนเขาต้องหยุดชั่วครู่เพื่อมองหน้าเธอ

"ภีม... อ๊ะ... นลินเสียว..." คำสรรพนามที่เปลี่ยนไปพร้อมกับเสียงครางหวานหูกระตุ้นอารมณ์ดิบในตัวชายหนุ่มให้ลุกโชนจนแทบจะควบคุมตัวเองไม่อยู่ เขาไม่คิดเลยว่าเสียงเรียกชื่อของเขาจะทำให้เขารู้สึกดีและมีความสุขมากเท่านี้ ภีมช้อนอุ้มร่างบางขึ้นในอ้อมแขนอย่างง่ายดาย กล้ามเนื้อแขนแกร่งกระชับแน่นหนาไม่ให้เธอหลุดมือ นลินตกใจรีบคว้าไหล่เขาไว้แน่น ร่างกายบางเบาถูกอุ้มลอยขึ้นราวกับไม่มีน้ำหนัก เขาก้าวเดินในความมืดอย่างคุ้นเคย ตรงไปยังโซฟาหนังตัวใหญ่ยาวนุ่มสบายกลางห้องรับแขกที่เขาโปรดปรานและมักจะนั่งพักผ่อนในยามว่าง

เขาวางเธอนอนลงบนโซฟานุ่มอย่างแผ่วเบา ราวกับกำลังวางของล้ำค่าที่ต้องทะนุถนอม ก่อนจะทาบทับเรือนร่างหนาลงมาอย่างระมัดระวังเพื่อไม่ให้เธอเจ็บ นลินมองเห็นดวงตาคู่คมของเขาประกายวับแวมในความสลัว แสงไฟสีส้มจากภายนอกตกกระทบเรือนร่างของทั้งคู่ เกิดเป็นเงาและแสงที่งดงามและเย้ายวนจนภีมต้องกลืนน้ำลายลงคอด้วยความยากลำบาก เขาจ้องมองใบหน้าและเรือนร่างของเธออย่างไม่วางตา ราวกับต้องการจดจำทุกรายละเอียดให้แม่นยำที่สุด

"เธอสวยเหลือเกิน นลิน... สวยจนฉันแทบจะบ้าอยู่แล้ว" เขาเอ่ยกระซิบก่อนจะก้มลงประประกบจูบบนยอดอกอวบอิ่ม ลิ้นร้อนละเลียดชิมความหวานอย่างละเมียดละไม ไม่รีบร้อนเร่งรีบ นลินเกร็งหน้าท้อง เล็บยาวจิกลงบนไหล่หนาของเขาด้วยความเสียวซ่านที่พุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ เสียงสายฝนด้านนอกที่กระหน่ำลงมาไม่อาจกลบเสียงถอนหายใจและเสียงครางกระสันของคนทั้งคู่ได้เลย ความรู้สึกที่ทั้งคู่เก็บซ่อนมานานปี เริ่มระเบิดออกมาพร้อมกับความใกล้ชิดที่เกิดขึ้นจริง ไม่ใช่แค่ความฝันกลางวันอีกต่อไป