สัมผัสร้อนซ่อนกลิ่นฝน

ไฟเสน่หาท่ามกลางสายฝน

กระโปรงทรงสอบสีดำถูกรูดซิปและถอดออกไปอย่างรวดเร็ว เหลือเพียงปราการชิ้นสุดท้ายที่ปกปิดส่วนที่ลุ่มลึกที่สุดของเธอไว้ ภีมเลื่อนกายลงต่ำ ใช้สายตาจ้องมองเรือนร่างเปลือยเกือบไร้สิ่งปกปิดของเลขาฯ สาวอย่างหลงใหล ฝ่ามือหนาไล้ไปตามต้นขาอ่อนนุ่มที่ขาวเนียนละเอียด ค่อยๆ แยกขาเรียวสวยของเธอออกกว้างอย่างนุ่มนวล ให้เกียรติและรอการยินยอมจากเธอเสมอ

นลินรู้สึกอายจนต้องเอามือมาปิดหน้าไว้ หน้าแดงก่ำถึงต้นหูเมื่อรู้ว่าตัวเองกำลังถูกจ้องมองอย่างใกล้ชิด แต่ภีมกลับจับมือเธอออกจากใบหน้าและประสานนิ้วมือของเขาเข้ากับนิ้วมือของเธอไว้แน่น วางไว้ข้างศีรษะบนโซฟา ไม่ให้เธอซ่อนตัวหรือปิดบังความงดงามของตัวเอง

"มองฉัน นลิน... มองว่าฉันต้องการเธอมากแค่ไหน" เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงพร่าพรั่น มีแววขอร้องปะปนอยู่ด้วย นลินค่อยๆ เปิดม่านตาลง มองสบตาคู่คมที่เต็มไปด้วยความรักและความปรารถนาที่มีต่อเธอเท่านั้น

ปลายนิ้วร้ายกาจสอดเข้าไปใต้ผ้าซาตินเนื้อนุ่ม สัมผัสกับความเปียกชื้นที่เอ่อล้นออกมาเตรียมพร้อมรับเขา นลินสะดุ้งเฮือก หยัดสะโพกขึ้นสู้ฝ่ามือเขาอย่างลืมตัว ร่างกายตอบสนองต่อสัมผัสของเขาได้ดีจนเธอเองก็ตกใจ ภีมใช้ปลายนิ้ววนลูปและหยอกเย้ากับจุดอ่อนไหวอย่างมีจังหวะ หนักเบาตามอารมณ์ที่พุ่งสูง ไม่เร่งรีบจนเกินไป แต่ก็ไม่ช้าจนความต้องการลดลง นลินกรีดร้องเบาๆ ในคอ หลับตาแน่น สะโพกมนบิดเกร็งตามจังหวะนิ้วที่รัวเร็วขึ้นเรื่อยๆ ความสุขสมเริ่มก่อตัวขึ้นจนเธอแทบจะทนไม่ไหว

"อ๊ะ! ภีม... นลินไม่ไหว... อื้อ!" เสียงครางดังขึ้นเมื่อความรู้สึกพุ่งสูงจนถึงขีดสุด ร่างบางสั่นระริกอยู่ในอ้อมกอดเขา

ไม่นานนัก ร่างบางก็เกร็งกระตุกอย่างรุนแรง ความสุขสมละลักพุ่งผ่านทั่วเรือนร่าง สายธารแห่งความปรารถนาเอ่อล้นออกมาเต็มฝ่ามือของเขา นลินนอนหอบหายใจรวยริน ดวงตาทั้งสองข้างพริ้มปรือด้วยความสุขสมที่เพิ่งได้รับ เหงื่อซึมออกตามผิวหนังทำให้ผิวเนียนวาววับสวยงาม ภีมจุมพิตเบาๆ ที่ปลายนิ้วของเธอ ก่อนจะลุกขึ้นยืนเพื่อปลดเปลื้องเครื่องแต่งกายของตนเอง

ภีมลุกขึ้นยืน ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของตัวเองออกทีละเม็ดอย่างสง่างามและโยนทิ้งไปอย่างไม่ใยดี ถอดกางเกงสแล็กและกางเกงชั้นในออก เผยให้เห็นเรือนร่างกำยำที่มีมัดกล้ามสวยงามและแข็งแกร่ง สัดส่วนสมดุลและดูแข็งแรงทนทาน และความแข็งแกร่งกลางลำตัวที่ตื่นตัวเต็มที่ ใหญ่โตและร้อนระอุจนนลินที่แอบลืมตาขึ้นมองต้องกลืนน้ำลายด้วยความตื่นเต้นและหวาดหวั่นพร้อมกัน

ภีมแทรกตัวเข้ามาระหว่างขาเรียว ค่อยๆ ถอดปราการชิ้นสุดท้ายของเธอออกอย่างแผ่วเบา เขานำแก่นกายร้อนผ่าวมาถูไถกับจุดอ่อนไหวที่เปียกชื้นเพื่อให้เธอคุ้นเคยและเตรียมตัว นลินส่งเสียงครางแผ่วเบา ร่างกายของเธอพร้อมสำหรับการต้อนรับเขาอย่างที่สุด ใจหนึ่งก็หวั่นไหวแต่อีกใจหนึ่งก็เต็มไปด้วยความต้องการที่จะเป็นของเขา

"นลิน... เป็นของฉันนะ" ภีมกระซิบด้วยน้ำเสียงพร่าพรั่น จ้องมองเธออย่างรอคอยคำตอบ

"ค่ะ... ภีม... นลินเป็นของคุณ" เธอตอบรับอย่างเต็มใจ ไม่มีคำถามหรือข้อสงสัยเหลืออยู่ในใจอีกแล้ว

เมื่อได้รับคำยินยอมที่ชัดเจน ภีมจึงค่อยๆ ดันความแข็งแกร่งสอดลึกเข้าไปในกายเธออย่างช้าๆ เพื่อให้เธอได้ปรับตัว ความแน่นตึงและอุ่นร้อนทำให้นลินเชิดหน้าขึ้น ส่งเสียงครางยาว ภีมหยุดนิ่งให้เธอได้ปรับตัวจนกว่าจะไม่รู้สึกเจ็บปวด จูบซับเหงื่อบนหน้าผากเนียนอย่างอ่อนโยนและให้กำลังใจ ก่อนจะค่อยๆ เริ่มขยับสะโพกเป็นจังหวะที่ช้าและนุ่มนวล