สัมผัสร้อนซ่อนกลิ่นฝน

หลอมรวมเป็นหนึ่ง

ตับ... ตับ... ตับ...

เสียงการบดเบียดของเนื้อสัมผัสสอดประสานกันอย่างแนบแสนแนบ สอดคล้องไปกับจังหวะสายฝนกระหน่ำกระทบกระจกหน้าต่างบานใหญ่อย่างหนักหน่วง เสียงฝนรินกรนดังก้องภายนอก แต่ภายในห้องกลับเงียบสงบลงเหลือเพียงเสียงหายใจกระชั้นและเสียงสัมผัสของคนสองคนที่ผูกพันถึงกันด้วยใจภีมเริ่มเร่งจังหวะการเคลื่อนไหวให้หนักแน่นและลึกซึ้งยิ่งขึ้น ค่อยๆ เพิ่มความเร็วและแรงตามความคุ้นเคยของร่างกายที่ตอบสนองซึ่งกันและกันได้ดีขึ้นทุกที ทุกการสอดใส่ลึกซึ้งถึงก้นบึ้งของความรู้สึก สร้างความเสียวซ่านระบาดไปทั่วเรือนร่างจนนลินต้องสวมกอดแผ่นหลังหนาไว้อย่างแน่นหนา เล็บเรียวจีกลงบนเนื้อหลังแกร่งเพื่อระบายความรู้สึกที่ล้นหลาม เสียงครางรัญจวนใจดังลอดออกมาจากลำคอไม่ขาดสาย ปนกับเสียงหายใจกระชั้นจนแทบจะหายใจไม่ทัน

"อ๊ะ! ภีม... ลึกไปกว่านี้... อื้อออ!" เธอเอ่ยร้องขอด้วยเสียงพร่าไหว เมื่อจังหวะการเคลื่อนไหวของเขากระทบจุดที่ทำให้ความรู้สึกพุ่งทะยานสูงขึ้นจนแทบจะลืมตัวลืมเรื่องราวทั้งหมดที่เคยเจ็บปวด

"นลิน... เธอแน่น... แน่นและอบอุ่นจนผมแทบจะทนไม่ไหว... ลึกมาก... ลึกจนผมรู้สึกถึงหัวใจของเราเต้นรวมกัน" ภีมหอบหายใจรุนแรง น้ำเสียงหนักแน่นปนความกระหายที่ยังคงไม่จางหาย แรงอารมณ์บดขยี้ความเปราะบางที่เหลืออยู่จนหมดสิ้น เขาจับขาเรียวสวยข้างหนึ่งของเธอขึ้นพาดบ่า เพิ่มมุมและระดับในการสอดใส่ให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้นไปอีก จังหวะรักที่เคยเริ่มต้นด้วยความนุ่มนวลอ่อนโยน ค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นความร้อนแรงเผ็ดร้อนสอดคล้องไปกับพายุฝนที่กระหน่ำภายนอก ทุกการเคลื่อนไหวล้วนเต็มไปด้วยความรัก ความห่วงใย และความปรารถนาที่เขาเก็บซ่อนไว้มานานปี

เรือนร่างสองร่างบดเบียดสนิทจนแทบจะกลายเป็นเนื้อเดียวกัน ถ่ายเทไอร้อนและหยาดเหงื่อให้แก่กันและกัน ห้องทั้งห้องเต็มไปด้วยบรรยากาศอันพิศวาสละมุนและเสียงครวญครางระสับระทา ทั้งคู่หลงลืมเวลา สถานที่ และหน้าที่การงานที่รออยู่ข้างนอก จดจ่ออยู่กับความรู้สึกที่มีต่อกันและกันเท่านั้น นลินหยัดสะโพกเข้าหาจังหวะการกดเน้นของเขาอย่างเป็นธรรมชาติราวกับวิญญาณทั้งสองผูกพันกันมาตลอดชีวิต ความสุขสมก่อตัวขึ้นอีกครั้งอย่างรวดเร็วและรุนแรงยิ่งกว่าครั้งก่อน เธอรู้สึกราวกับลอยละล่องล่องลอยไปในอากาศ มีเพียงอ้อมกอดอุ่นไอของเขาเท่านั้นที่เป็นจุดยึดเหนี่ยวและที่พักพิงที่มั่นคงที่สุดในโลก

"ภีม... นลินจะ... จะถึงแล้ว... อีกแล้ว... อ๊ะ!" เสียงร้องครวญครางดังขึ้นชัดเจนเมื่อความสุขเริ่มก่อตัวเต็มที่และกำลังจะแตกดอกออกมา ร่างกายทั้งตัวสั่นระริกตามจังหวะที่เร่งขึ้นอย่างรวดเร็วและหนักแน่น

"พร้อมกันนะนลิน... ขอให้เราไปถึงที่เดียวกัน... พร้อมกัน" ภีมเตือนด้วยเสียงสั่นเครือจากความต้องการที่มาถึงขีดสุดแล้วเช่นกัน เขาเร่งจังหวะในช่วงสุดท้ายอย่างรวดเร็ว หนักแน่น และเต็มไปด้วยความรัก กระแทกเน้นย้ำเข้าไปในจุดลึกสุดซ้ำแล้วซ้ำอีก จนกระทั่งร่างบางเกร็งกระตุกรุนแรง ปล่อยสายธารความสุขสมที่ท่วมท้นออกมาพร้อมกับเสียงร้องชื่อเขาอย่างดังลั่นข้ามฟาก พร้อมๆ กับภีมที่ปลดปล่อยความอบอุ่นร้อนระอุฉีดพ่นทะลุเข้าสู่ส่วนลึกสุดในกายเธออย่างเต็มที่ เขาซบหน้าลงกับซอกคอเนียนละเอียด หอบหายใจรุนแรงจนลมหายใจรดผิวเนียน ขณะที่ความอบอุ่นและความเชื่อมโยงยังคงผูกมัดคนทั้งสองไว้ด้วยกันอย่างแน่นหนา จนกว่าความตื่นเต้นและความร้อนแรงจะค่อยๆ ผ่อนคลายลงอย่างช้าๆ ท่ามกลางเสียงฝนที่ยังคงตกกระหน่ำไม่หยุดหย่อน