5. Bölüm – Entrika Ve Latte
“İmkansız olan herşey kafamın güzelliğine bakar…”
Sabah gözlerimi açtığımda ilk işim telefonu kontrol etmek oldu. Sanki gece boyunca başka hiçbir şey düşünmemiştim. Bildirim yoktu. İçim burkuldu ama aynı anda iç sesim hemen devreye girdi:
“Görüyor musun? İşte böyle ağırdan almalıydın. Daha ilk günden koşa koşa cevap vermek yok. Taş yerinde ağırdır, unutma.”
Yorganı üstüme çektim, yüzümde istemsiz bir tebessüm belirdi. Dün geceki mesajları düşündükçe içim ısınıyordu. Ama hâlâ kafamda sorular vardı: O hesabındaki kızlar… Hepsi birbirinden güzel. Peki, ben?
Bir yandan kendime güvenmeye çalışıyor, bir yandan da kalbim küt küt atıyordu. Kararımı verdim. Bugün acele etmeyecektim. İş yerinde zaten yoğunluk vardı; akşam olduğunda daha sakin bir kafayla düşünecektim
