60. Bölüm
Cennet Kokusu
Koray
Hanna’yı ablamlarla birlikte evine bıraktıktan sonra kendi evimize geçtik. Kapıdan içeri girdiğimde ablalarım da yanımdaydı. Hep birlikte anneme küçük bir sürpriz hazırlamıştık.
Ev sessizdi. Annem uyuyordu. Ayak seslerimizi bile bastırarak odasına doğru ilerledim. Kapısını yavaşça araladım; yüzüne düşen ışıkta huzur vardı. Yanına yaklaşıp sessizce yanağına bir öpücük kondurdum.
Annem birden gözlerini açtı. Gözleri şaşkınlıkla bana baktı.
“Rüya mı görüyorum ben?” dedi titrek bir sesle.
“Yok annem, ben buradayım,” dedim, gülümsemeye çalışarak.
O an yerinden doğruldu, gözyaşları içinde boynuma sarıldı.
“Cennet kokulum…” diye fısıldadı kulağıma.
Sanki o anda bütün zaman durmuştu. Özlemi, sevgiyi, ait olmayı aynı anda hissettim. Anne baba olmak ayrı bir
