Sancılar bedenimden çok ruhumu esir almışken, anladığım ve anlamlandıramadığım biçimde hala nefes alıyordum. Hayatta kaç kez böylesi acınası bir duruma düşer ki insan. Ölmeyi bile becerememek nasıl bir kendi kuyruğunu yeme kısır döngüsüdür böyle! Vazgeçtim yahu, yaşamak dediğiniz o siktiri boktan şeyi istemiyorum artık. Nedir bu beni hayatta tutma mücadelesi böyle.. Bırakın yok olayım, Allah'ın adaletine sığınayım. Hepsinden öte bırakın da kardeşime kavuşayım. Ama olmuyor, insanın ölümüne eceli mani olurmuş ya hani, benimki de o hesap.. Benim daha çilem dolmamış kulağımı dolduran şu mekanik sese bakılırsa.
Yorgunum be, çok yorgunum. Bir bıraksanız beni bir düşsem dünya uçurumundan aşağı bir oh çekeceğim ki cümle dertli gureba rahatlayacak..
🦋
Eğer aklı kendisine oyun oynamıyorsa bu deri
