CHAPTER 25

1088 Words

Kasalukuyan akong kumakain nang ramen ngayon mag isa at iniisip kung ano na nga ba ang buhay ko na ngayon alam ko na lahat sila na disappoint na sakin [ano pa nga ba edi babalik na lang ulit ako sa dati kong pamumuhay yung mag isa lang ako yung walang pumapansin at nag care yun naman diba ako gusto ko pero bakit parang sobra lungkot nitong nararamdaman ko iniisip ko pa lang na wala nang mangaasar, makakatawanan at makakatuwang parang ang hirap na ulit mag simula nang panibagong buhay na wala sila] Diko naubos yung ramen na kinakain ko dahil sobra sobra yung mga iniisip nakakawalang gana kaya naman iniligpit ko na lang ..hirap parin ako sap ag kilos dahil nga nakasaklay pa ako nanag matapos ako pumasok na ulit ako sa kwarto at nag laro na lang ulit sa kalagitnaan nang laro may nag vibrate

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD