กำจัดคู่แข่ง

1489 Words
ตอนที่9 กำจัดคู่แข่ง เวลาต่อมา หลังจากที่ยิ้มเก็บของเสร็จเรียบร้อยเธอก็รู้สึกว่าวันนี้ตัวเองเหนื่อยเต็มทนแล้ว เธอก็เลยล้มตัวลงนอนบนที่นอน โดยไม่รู้ตัว แอ๊ด…… “ หึหึหึ ป้าแหย้มครับ น้องยิ้มกลับบ้านเราแล้วนะครับ “ ธง ที่เห็นว่าข้างห้องของตัวเองดูเงียบไปเขาก็เลยแอบเปิดประตูดู แต่แล้วเขาก็เห็นร่างบางนอนหลับอยู่บนเตียง ธงที่เห็นแบบนั้นเขาก็จ้องมองหญิงสาวพร้อมกับยิ้มออกมาพูดกับตัวเองเบาๆว่า ยิ้มได้กลับมาที่บ้านแล้ว 15 ปีก่อน แง๊น………แง๊น………แง๊น “ ตาก้อนระวัง “ โคร้ม……….ปัง “ ว๊าย….” “ กรี๊สสสสสส “ ระหว่างที่รถพ่วงขายผักของ ตาก้อนกับยายแหย้ม หญิงสาวกับชายวัยกลางคน สองผัวเมสียแล้วก็เด็กน้อยน่ารัก หัวฟู ขี้มูกเกอะกัง เอาผักไปส่งที่ตลอดระหว่างที่ขับรถพ่วงอย่างมีความสุขอยู่นั้น อยู่ก็มีรถสิบล้อเสียหลักวิ่งตรงมายังรถของสามคนพ่อแม่ลูก แหย้มที่เห็นแบบนั้นเธอก็ร้องเตือนสามีว่าให้ระวัง แต่ดูเหมือนว่าจะไม่ทัน เมื่อรถสิบล้อพุ่งเข้าใส่รถพ่วงอย่างจัง จนรถกระเด็นกระดอนเข้าข้างทาง ผู้คนที่เห็นแบบนั้นต่างก็ตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น เสียงโหวกเหวกโวยวาย ดังลั้นพร้อมกับปรี่เข้ามาลุมดูกัน “ อึก อึก อึก ยะ ยะ ยิ้ม ยิ้ม “ “ น้าแหย้ม น้าก้อน ยิ้ม “ ธง ที่เพิ่งเลิกเรียนระหว่างที่เขาขับรถมอไซต์มานั้น มันเป็นธรรมดาของมนุษย์เมื่อเห็นอุบัติเหตุที่น่ากลัว ทุกคนก็ต้องสนใจเป็นธรรมดารวมทั้ง ธงด้วย แต่แล้วเรื่องที่ธงไม่คลาดคิดก็เกิดขึ้นเมื่อสาายตาของเขามองไปเห็น มอไซต์แล้วก็ร่างที่นอนกองกันสามคน ธงจำได้ทันทีว่านั้นเป็น แหย้ม ก้อน แล้วก็ยิ้ม ครอบครัวที่สินิทกับครอบครัวของเขาอย่าเรียกว่าสนิทเลยให้เรียกว่า แทบจะเป็นครอบครัวเดียวกันมากกว่า ธงที่เห็นแบบนั้นก็รีบปรี่เข้าไปพร้อมกับเรียกชื่อของสามคนพ่อแม่ลูกอย่างคนเสียสติ “ ธะ ธะ ธง ธง ธง น้าฝากยิ้มด้วยนะลูก น้าคงไม่มีวาสนาได้อยู่กับยิ้มแล้ว น้องรักธงมากเลยนะ อย่าทิ้งน้องนะลูก น้าเอาจดหมายฉบับหนึ่งไว้บนหัวนอน ถ้าน้าไม่อยู่แล้วธงเอามาเปิดอ่านกับยิ้มนะลูก อึก อึก อึก ครอก “ “ น้า น้าแหย้ม น้าแหย้ม น้าแหย้ม………….” เมื่อแหย้มสั่งเสียธงให้ดูแลยิ้มเมื่อ15ปีก่อน ก่อนที่เธอจะสิ้นใจตาย ธงก็ทำแบบนั้น อยู่ตลอด แต่ด้วยภาระหน้าที่ของเขาที่เขาต้องไปเรียน นั้นเลยทำให้ทั้งคู่ต้องแยกจากกัน เมื่อยิ้มอายุครบ15ปี หลังจากที่เธฮเรียนจบม.3 ยิ้มเธอก็เข้ามาเรียนในกรุงเทพโดยที่ ธงไม่รู้และไม่ได้ข่าวคราวของยิ้มอีกเลย นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา จนกระทั้งพ่อกับแม่ของธงได้จากไปด้วยเหตุเป็นเพราะไฟฟ้ารัดวงจรจนไฟไหม้บ้าน แต่ก่อนที่แม่ของเขาจะสิ้นใจตายแม่ของธงก็ได้พูดย้ำกับธงอีกว่าให้รีบไปตามหาน้อง ซึ่งน้องนั้นก็คือยิ้มนั้นเอง ไม่อย่างนั้นท่านทั้งสองจะไม่ยอกโทษให้ธงเลย ตอนแรกธงก็ไม่สนใจแล้วก็ไม่คิดที่จะตามหาเธอ ด้วยความที่บ้านของเขาไฟไหมจนไม่เหลือซากแล้ว ธงก็เลยได้มาอยู่ที่บ้านของยิ้ม แล้วนี้ก็ป็นจุดเริ่มต้นเมื่อเขานึกขึ้นได้ว่าน้าแหยมบอกว่า ท่านได้เขี้ยนจดหมายเอาไว้1ฉบับอยู่บนหัวนอน แล้วนั้นก็ทำให้ธงได้รู้ว่า ครอบครัวของเขากับครอบครัวของยิ้มได้สัญญากันเอาไว้ว่าเขากับเธอต้องแต่งงานกัน แล้วสมบัติของท่านทั้งสองจะเป็นของเขากับเธอ ทันที แต่ถ้าทั้งสองคนไม่ได้รักกันท่านก็อยากให้อยู่ด้วยกันในฐานะพี่น้องแล้วก็ดูแลกัน และนี้คือเหตุผลของธงที่ต้องตามหาเธออยู่ที่เมืองหลวง จนกระทั้งวันหนึ่งเขาเห็นข่าวในทีวี จากนั้นเป็นต้นมาธงก็ได้ตามสืบเสาะเกี่ยวกับเธอ ว่าเธออยู่ที่ไหน ทำงานอะไรแล้วครบกับใคร ด้วยความเป็นห่วงยิ้มแล้วก็รู้สึกไม่ชอบหน้าของไอ้นายแบบนั้น เป็นจังหวะเดียวกันที่นิ่ง พี่สาวของเพื่อนธงอยากเข้าวงการและนี้ก็เป็นสาเหตุของการกำจัดคู่แข่ง อย่างชาญฉลาดของธง หึหึหึหึ กลับมาที่ปัจจุบัน “ อื้อ……..ฉะมัด อื้อ……” หลังจากที่ยิ้มนอนหลับไปตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้ แต่พอเธอตื่นขึ้นมาก็รู้สึกหิวเป็นอย่างมาก เธอก็เลยเผลอบิดขี้เกลียดพร้อมกับร้องออกมา อย่างลืมตัวว่าเธออยู่ที่ไหน ก๊อกๆ ก๊อกๆ “ ร้องโวยวายอะไร เสียงดังรบกวนการทำงานของคนอื่นหัดมีมารยาทบ้างสิ “ ธง ที่นั่งทำงานอยู่ข้างห้อง พอเขาได้ยินเสียงของเธอก็ทำให้ธงรู้สึกว่าอยากไปหยอกเธอเล่นสักหน่อยไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกัน ทั้งที่ตอนเด็กเขาออกจะรำคาญเธอ แต่พอตอนนี้เขากับรู้สึกอยากกวนเธอแล้วก็ให้เธอกวนเขาเหมือนเมื่อก่อน “ ว๊าย “ ผลึบ ยิ้ เมื่อได้ยินเสียงของคนเข้ามาใหม่เธอก็ลืมตาตื่นก่อนจะนึกได้ว่าเธอไม่ได้อยู่ที่คอนโดของตัวเอง แต่เธอยู่ที่บ้านแล้วก็ไม่ได้อยู่คนเดียว เมื่อนึกได้แบบนั้นเธอก็ถึงกับดีดตัวลุกนั่งอย่างไว พร้อมกับร้องว๊ายออกมาด้วยความตกใจ “ จะร้องทำไม ร้องอย่างกับโดนปล้ำอย่างนั้นแหละ “ ธง กอดอกยืนพิงประตู พร้อมกับพูดออกมา ด้วยเสียงเรียนิ่ง อีกทั้งปากของเขาก็แสยะยิ้มมุมปากอย่างพอใจ ยิ้มที่ได้ยินแบบนั้นเธอก็เริ่มรู้สึกว่าอีตาผู้ใหญ่บ้านนี้ชักพูดมากรามปามมากเกินไปแล้ว เมื่อคิดได้แบบนั้นเธอก็จัดการกับเขาทันที “ นี้คุณ เป็นถึงผู้ใหญ่เวลาคะยกับผู้หญิง พูดให้มีมารยาทหน่อยไม่ได้รึไง ปล้ำ เปิ่ม อะไรกัน ฉันเป็นผู้หญิงเห็นผู้ชายหน้า จิ๊งเหรนมายืนหน้าห้องแบบนี้ ใครไม่ตกใจก็บ้าแล้ว / หึหึหึ “ ยิ้มเธอพูดออกมาบ้าง แต่เธอก็พูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง ก่อนจะหันหน้าเข้าข้างฟาจากนั้นเธอก็ยกยิ้มมุมปากด้วยความรู้สึกสะใจที่ได้จัดการว่าเขาคืนบ้าง ธงที่โดนเรียกว่าหน้าจิ๊งเหรนแบบนั้นก็รู้สึกโกรธจัด เขาจ้องมองเธอด้วยสายตาโกรธจากนั้นก็เดินปี่เข้าไปหาเธอโดยที่ไม่ให้เธอได้ทันเตรียมตัว ผลึบ “ ว๊าย // นะ นี้ นี้คุณ นี้คุณจะทำอะไรคะ “ ยิ้มที่หันหน้าเข้าข้างฝา เธอไม่ทันได้เตรียมตัว อยู่ๆชายหนุ่มที่เธอเพิ่งเรียกเขาว่าหน้าจิ๊งเหรนนั้นตอนนี้เขาได้จัดการประชิดตัวของเธอม พร้อมกับเอาแขนล๊อกตัวเธอเอาไว้ ยิ้มที่เห็นแบบนั้นเธอก็ร้องออกมาด้วยความตกใจจนหน้าซีดเผือด “ ทำไม ฉันมันเหมือนจิ๊งเหรนมากไหม แต่ว่าเธอรู้ไหมไอ้หน้าจิ๊งเหรนคนนี้แหละที่เมื่อก่อนเธอเคยวิ่งไล่ตามตูดฉัน แล้วก็บอกว่ารักฉันไม่ใช่เหรอ หึหึหึ “ จุ๊บ ธง พูดออกมาด้วยเสียงเรียบนิ่ง พร้อมกับนิ้วขึ้นมาลูบที่ใบหน้าของเธออย่างแผ่าวเบา แต่นั้นก็ทำให้ยิ้มรู้ร้อน หน้า หู หัว จนเปลี่ยนเป็นหน้าแดงอย่างกับลูกตำลึงก็ว่าได้ หัวใจดวงน้อยของเธอเพียงแค่เธอได้ใกล้ชิดเขาแบบนั้น บวกกับภาพเรื่องราวที่ครั้งหนึ่งเธอเคยตามตื้เขาอย่างกับเงาตามตัวก็ไม่ปาน แต่ดูเหมือนว่าเขาจะรำคาญเธอ แล้วก็ไล่เธออย่างกับหมูกับหมา “ ปะ ปะ ปล่อย ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้เลยนะ “ ผลึบ ยิ้มเธอ พูดออกมาด้วยเสียงตะกุกตะกัก ก่อนจะผลักเขาให้ออกจาตัวเธอ แต่ดูเหมือนว่าแรงที่เธอมีจะไม่ได้ผลเพราะธงไม่ขยับเธอแม้แต่น้อย อีกทั้งเขายังเอาแขนข้างหนึ่งของตัวเองรวบเอวของหญิงสาวพร้อมกับดึงเธอเข้ามาหาตัวอย่างแรง จนปากของเธอจูบเข้าที่ปากของเขาอย่างไม่ตั้งใจ จุ๊บ
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD