ซ่านักรักให้เข็ด

ปากพาซวย

ตอนที่11 ปากพาซวย

“ กระถิ่น กระถิ่นมาทำอะไรที่นี้มืดๆค่ำ “ หลังจากที่ธงกับยิ้มลงไปดูแล้วว่าด้านล่างเกิดอะไรขึ้น นั้นเลยทำให้ธงรู้ว่าคนที่มาที่นี้แล้วก็ส่งเสียงเมื่อกี่เป็นใคร

“ เอ้อ คือว่า คือว่า กระถิ่นก็มาดูสิคะว่าอีผู้หญิงหน้าด้านที่ไหนมาอยู่บ้านผู้ชายแบบนี้ “ กระถิ่น เมื่อได้ยินชายหนุ่มถามแบบนั้นตอนแรกเธอคิดว่าจะหาเรื่องอะไรมาพูดดี แต่เมื่อเห็นหน้าของยิ้มที่ยืนอยู่ด้านหลังของธง เพราะความสวยเซ็กซี่ของยิ้มทำให้หญิงสาวปิดความหึงหวงเอาไว้ไม่ไหว นั้นเลยทำให้เธออดทนที่จะพูดความรู้สึกออกมาแบบนั้นไม่ได้

“ อ้าว “ ยิ้มที่ไม่ได้รู้เรื่องอะไรเลยแล้วบ้านหลังนี้ก็เป็นบ้านของเธอ แล้วอยู่ๆก็มีคนมาชี้หน้าด่าเธอ ยิ้มก็ถึงกับร้องอ้าวออกมาอย่างคนไม่มีอะไรจะพูด

“ น้องกระถิ่นครับ พูดแบบนี้กับน้องยิ้มไม่ได้นะคร๊าบบบบบบ น้องยิ้มเขาเป็นคู่มั้นของไอ้ผู้ใหญ่ แล้วอีกอย่างบ้่นหลังนี้ก็เป็นบ้านของน้องยิ้ม เรื่องนี้น้องกระถิ่นไม่รู้ได้ไงคร๊าบบบบบ “ ขุนเขา ที่ได้ยินแบบนั้นก็รีบบอกเธอด้วยสีหน้ากวนๆน้ำเสียงก็กวนๆ นั้นเลยทำให้ขุนเขาอดที่จะบอกให้หญิงสาวรู้ไหมไม่ได้ กระถิ่นที่ได้ยินแบบนั้นเธอก็เพิ่งมานึกได้ว่าเรื่องที่ขุนเขาพูดนั้นเป็นเรื่องจริง นั้นเลยทำให้เธอไม่มีอะไรจะพูด นอกจากเดินหย้าบิดพร้อมกับสะบัดบ๊อบออกไปจากที่นี้

เวลาต่อมา

หลังจากที่ขุนเขากับธงคุยกันเรื่องโครงการที่พวกเขารับผิดชอบเสร็จเรียบร้อยแล้วนั้น ขุนเขากับธงก็ได้เวลาแยกย้ายกันกลับบ้าน

“ หึหึหึ นอนดิ้นขนาดนี้เลยเหรอ ยัยตัวแสบ “ ธง ที่เดินเข้ามาในห้องเขาก็ถึงกับยิ้มส่ายหน้าให้กับความนอนดิ้นของเธอ ก่อนจะล้มตัวลงนอนข้างๆเธอ แต่ด้วยความเป็นสุภาพบุรุษธงก็เลยเอาหม้อนกับผ้าห่มมานอนข้างล่าง

เช้าวันต่อมา

ตื๊ด……ตื๊ด….ตื๊ด

( ยิ้มนี้เธออยู่ที่ไหนเนี่ยฉันโทรหาเธอเป็น100สาย ทำไมเธอไม่รับสายฉันยัยบ้า ฉันเป็นห่วงแกมากรู้ไหมยัยบ๊อง ) ระหว่างที่ยิ้มเธอเดินออกมานอกชานยืดเส้น ยืดสายอยู่นั้น อยู่ๆเสียงของโทรศัพท์ก็สั่นขึ้นมา ยิ้มเมื่อเห็นว่าเป็นเบอร์ของใครเธอก็กดรับสายหลังจากที่ปิดเครื่องตั้งแต่เมื่อวาน

“ เจ๊ ใจเย็นๆก่อนนะคะ ก็ยิ้มบอกเจ๊แล้วไงคะว่ายิ้มจะขอพักงานก่อนช่วงนี้ เจ๊ลืมแล้วเหรอคะ “ ยิ้มเธอบอกเจ๊ซูซี่ผู้จัดการของเธอว่าเธอเคยบอกเจ๊ไปแล้วว่าเธอขอพักงานก่อน เจ๊ซูซี่ที่ได้ยินแบบนั้นเธอก็พูดกับหญิงสาวออกมาว่า

( ฉันไม่ลืม แต่ที่ฉันโทรหาแกก็เพราะอีเจ๊ดมันมายุ่งวุ่นวายกับฉันทั้งวันทั้งคืนถามว่าแกอยู่ไหน นะสิยะ ) ซูซี่พูดเรื่องที่เธอโทรมากวนลูกรักในสังกัดว่า สาเหตุอะไรที่เธอโทรมาวันนี้ ยิ้มที่ได้ยินแบบนั้นก็รู้สึกหงุดหงิดเป็นอย่างมากจากบรรยากาศที่สดชื่นยามเช้าพอได้ยินชื่อของคนที่ก่อเรื่องให้เธอเท่านั้นแหละ ยิ้มก็ถึงกับหัวเสียหงุดหงิดขึ้นมาทันที

“ เจ๊คะยิ้มก็บอกมันไปแล้วไงคะว่ายิ้มไม่สนใจคนทรยศ เจ๊อย่าเอาเรื่องของไอ้คนหน้าด้าน หรือว่าชื่อของมันมาบอกหนูอีก นะคะ เจ๊ ยิ้มรำคาญ “ ติ๊ด

ยิ้มเธอพูดจบก็กดวางสายทันที ด้วยความรู้สึกหงุดหงิด คำพูดแล้วก็การกระทำของเธออยู่ในสายตาของธงทุกอย่าง เพราะเขากำลังรดน้ำผักอยู่

“ มึงอีกแล้วนะได้หน้าประจรวดยุ่งกับเมียของชาวบ้านมึงคงไม่อยากตายดีแล้วสินะ “ ธง พูดกับตัวเองออกมาเบาๆด้วยความโกรธแค้น เมื่อนึกถึงไอ้เจ๊ดแฟนเก่าของยิ้มที่เขาส่งนิ่งพี่สาวของเพื่อนรักไปจัดการ ให้ออกจากชีวิตของยิ้ม

ซู่…..ซ่า…..ซู่

“ โธ่เว้ย อี๊……..” ตึบ ตุบ ตุบ ยิ้มเธอเดินลงมาพร้อมกับเอาสายยางมารดน้ำผักช่วยธง เพื่อระบายอารมณ์ความโกรธของตัวเอง แต่ระหว่างที่เธอกำลังรดน้ำอยู่นั้นเรื่องที่เจ๊ดกับเพื่อนรักของเธอมีอะไรกันก็ผุดเข้ามาในหัวของเธอ นั้นเลยทำให้ยิ้มถึงกับรู้สึกโกรธแล้วก็หัวเสีย ก่อนจะกระทืบเท้าเพื่อระบายอารมณ์ แต่ด้วยความที่พื้นมีแชะเปียกนั้นเลยทำให้ โคลนถึงกับกระเด็นขึ้นมาเลอะที่ตัวของเธอ ธงที่เห็นแบบนั้นก็อดขำเธอไม่ได้ ก่อนจะเดินเข้ามาหาเธอ แล้วก็บอกเธอว่า

“ เป็นบ้าอะไร โมโหอะไรมาทำไมกระทืบพื้นแรงแบบนั้น เดี๋ยวดินก็ยุบหรอก ยิ่งตัวอ้วนอยู่ด้วย “ ด้วยความที่ธงเห็นว่าเธอกำลังอารมณ์เสียอยู่นั้น เขาก็เลยเดินเข้ามาพร้อมกับพูดกวนเธอ เพื่อให้เธอรู้สึกดีขึ้น แต่ผิดคลาดไม่ว่าผู้หญิงคนไหนที่ได้ยินว่าตัวเองอ้วนก็รู้สึกหงุดหงิดแล้วก็อยากจะฆ่าคนที่ทักแบบนั้น หนึ่งในนั้นก็เป็นเธอด้วย ทั้งที่ความจริงแล้วเธอไม่ได้อ้วนอะไรเลยออกจะผอมมากด้วยซ้ำแท้ๆ แต่พอเธอโดนชายหนุ่มบอกว่าอ้วนแบบนั้น ยิ้มก็หันมาจ้องหน้าของธงด้วยสายตาเอาเรื่อง ธงที่เห็นแบบนั้นก็รู้ได้ทันทีว่าตัวเองทำผิดพลาด

“ อะ อะ อะไร อะไร ก็ ก็ “

“ ไอ้พี่ผู้ใหญ่ “ ซู่……..ซ่า……ซู่….

“ โอ๊ยๆ อย่าๆ อย่า “ ยิ้มมองหน้าเขาด้วยสายตาดุดัน หน้าตาของเธอตอนนี้บงบอกว่าเธอโกรธมาก ส่วนธงเมื่อเห็นแบบนั้นก็คิดหาคำแก้ตัวกับหญิงสาว แต่ไม่ทันที่เขาจะพูดอะไรออกมายิ้มก็จัดการฉีดน้ำใส่ธงทันทีด้วยความโกรธ จากนั้นเสียงหัวเราะ เสียงกรีดกร๊าดของทั้งสองก็ดังลั้นบ้าน บวกกับเสียงหัวเราะยิ่งทำให้คนที่เห็นการเล่นของเด็กทั้งสองคนมีความสุข ตามไปด้วย

“ ฮ่าๆฮ่าๆฮ่า “

“ อย่านะ อย่า ฮ่าๆฮ่าๆฮ่า “

เสียงหัวเราะอย่างอารมณ์เหมือนตอนที่ทั้งสองคนเป็นเด็กๆก็ดังขึ้นมาทำให้ชาวบ้านร้านตลาดที่ผ่านไปมาต่างหันมามองอย่างให้ความสนใจ