ตอนที่ 18 เธอคือความสุข
พี่ชล : " เป็นไงยัยพิมเธอมีความสุขมั้ย "
พิม : " ที่สุด "
พี่ชล : " เราโครตคลั่งรักเธอเลยยัยเตี้ย เราอยากรู้จังเธอจะคลั่งเราเหมือนเราคลั่งเธอมั้ย "
พิม : " อืมหืม พี่หยอดเก่งขนาดนี้ใครไม่คลั่งก็บ้าแล้ว "
พี่ชล : " จริงดิ " ยิ้มปากแทบฉีกแล้วพ่อคุณ
พี่ทอม : " เห้ยไอ้ชลไอ้ห่าไปกางเต๊นท์ช่วยกูก่อน "
พี่ชล : " โห้ ไรของมึงเนี่ยมึงไม่เห็นเหรอกูกำลังทำไรอยู่ "
พี่ทอม : " มึงหม้อเมียมึงอยู่ดูจากดาวอังคารก็รู้แล้ว แต่กูกางไม่เป็นไงไอ้ห่า "
พี่ชล : " ธรรมดาคนมันคลั่งรัก "
พิม : " พี่ชลไปเถอะเดี๋ยวไม่ได้นอนดีล่ะที่นี่ "
พี่ชล : " คืนนี้เธอไม่ได้นอนดีอยู่แล้วยัยพิม "
พิม : " พี่ชลนิก็พูดไปเรื่อยกลางป่ากลางเขา "
พี่ชล : " เธอโดนดีแน่ยัยพิม โดนแน่ๆ "
ส้ม : " จะได้กางไม่เต๊นท์มั่วแต่จีบเมียอยู่เนี่ย พี่ทอมพี่จะคลั่งหนูแบบนี้บ้างมั้ย "
พี่ทอม " อ้าวทุกวันนี้พี่ก็คลั่งน้องส้มจะเป็นจะตายอยู่แล้วจ๊ะ "
ชลกับทอมกลางเต๊นท์เสร็จก็หาไรกินกันท่ามกลางบรรยากาศสุดแสนจะโรแมนติก นั่งชมดาวชมเดือนกันก่อนนอน
พี่ชล : " อ้าวสาว ๆ ง่วงกันยังจะได้เข้านอน "
ส้ม : " ง่วงเเล้วล่ะ พิมง่วงยังจะได้แยกย้ายกันไปนอน "
พิม : " อืมเราง่วงแล้ว "
ส้ม : " ป่ะไปนอนกัน "
พอทุกคนเดินมาถึงจุดที่กลาง เต๊นท์
ส้ม : " อ้าว พี่ทอมทำไมเต๊นท์มีแค่สองหลัง อย่าบอกนะพี่จะมานอนกับหนู "
พี่ทอม : " ต้องโทษไอ้ชลนู้นมันเสียกเอามาแค่นี้ "
พี่ชล " โทษที่ ๆ พอดีที่บ้านมันมีแค่นี้ "
ส้ม : " อย่าให้รู้นะว่ารู้กัน "
พี่ทอม : " รู้กันอะไรไม่มี แต่ว่า คืนนี้เธอจะปล้ำพี่ไม่ได้นร้า "
ส้ม : " ใครจะปล้ำใครว่ะ "
พี่ชล : " งั้นขอตัวเข้าเต๊นท์ก่อนนะ พรุ่งนี้ค่อยมาเล่าให้ฟังแล้วกันว่าใครปล้ำใครฮ่าๆ ป่ะยัยพิมเข้าเต๊นท์แล้วเราจะโดนเธอปล้ำไม่นิ "
พิม : " น่าจะเป็นพี่นะที่จะทำแบบนั้น "
พี่ชล : " เราอยากโดนเธอปล้ำมั่งง่ะ "
พิม : " พี่ชลกลางป่ากลางเขามาเข้ามานอนได้แล้ว "
เมียสั่งก็เข้าอย่างว่าง่าย
พี่ชล : " เธอเราขอนอนกอดหน่อยนะ "
พิม : " ทำไมต้องขอพี่ก็กอดพิมทุกวันอยู่แล้ว "
พี่ชล :" ก็กลัวเธอเบื่อไง กลัวเธอรำคาญเรา "
พิม : " ไม่มีทาง พี่ชลดีกับพิมมาก ๆ ขอบคุณนะที่รักพิม พิมรักพี่มาก อยากให้พี่เป็นแบบนี้ตลอดไป "
พี่ชล : " งั้นตอนนี้เราทำมากกว่านอนกอดเธอได้มั้ยยัยน้องนร้าๆ "
พิม : " พี่นี่อ้อนยิ่งกว่าเด็กอีกนะ "
พี่ชล : " เราก็อ้อนแค่เธอคนเดียวแหละยัยเตี้ย ปิดไฟแล้วนะ "
พิม : " ให้ตายเถอะพี่นี่ดื้อจริงๆ"
ฝั่งทอมกับส้ม
ส้ม : " ให้ตายเถอะถ้าแม่หนูรู้ พี่ตายแน่ๆๆพี่ทอม "
พี่ทอม : " จะไปยากอะไร เธอก็บอกแม่เธอดิว่าเธอปล้ำพี่ แบบนี้แม่เธอก็ไม่กล้าว่าอะไรแล้ว ดีไม่ดีอาจมาสู่ขอพี่ให้เธอก็ได้ "
ส้ม : " เหรอ ให้ไปขอพี่หนูไปขอคนอื่นดีกว่า "
พี่ทอม : " นี่ น้องส้มจะฟันแล้วทิ้งพี่ทอมแบบนี้ไม่ได้ ฮือออ "
ส้ม : " โอ้ ๆ น้องพูดเล่นเดี๋ยวกลับบ้านไปให้แม่ไปขอนะคะ "
พี่ทอม : " จริงนะ พูดแล้วนะ "
ส้ม : " เอ่อ "
สงสัยจะมีความสุขกันหน้าดูทั้งสองคู่เลย
ฝั่งพงษ์ช่วงนี้ช่างไม่มีความสุขเอาซะเลย ยิ่งคิดยิ่งแค้นอยากจะแก้แค้นชล ยิ่งรู้ว่าเขารักกันยิ่งทรมาน
พี่พงษ์ : " คิดแล้วมันแค้นใจว่ะพิมควรจะเป็นของกูไม่ใช่ของคนอื่นกูรักมาก่อนมัน "
พงษ์ระบายความรู้สึกกับเจเพื่อนของเขา
พี่เจ : " แล้วมันเลิกรักไม่ได้ไงว่ะแค่ผู้หญิงคนเดียว มึงก็หน้าตาออกจะดีแค่ผู้หญิงในห้องเราก็ชอบมึงเยอะแยะไม่เห็นต้องขนาดนี้เจ็บตัวเจ็บใจเปล่าๆ "
พี่พงษ์ : " มึงไม่เข้าใจถ้าคนไม่ใช่ให้ฟรีกูก็ไม่เอา "
พี่เจ : " แล้วมึงจะเอาอะไรไปสู้ไอ้ชล มันแต่งพิมตั้งนานแล้วอีกอย่างมันอยู่จนมันรักกันแล้วกูไม่อยากเห็นมึงเป็นแบบนี้ "
พี่พงษ์ : " ไม่ ไม่มีทางกูรักได้แค่พิมคนเดียว กูจะทำทุกทางให้ได้พิมมาเป็นของกู กูไม่สนใจ หรอกว่าพิมจะอยู่กับใครหรือเป็นของใครมาก่อนกูรู้แค่ว่าชีวิตของกูคือพิม "
พงษ์ร้องไห้หนักมากจนเจไม่รู้จะปลอบเพื่อนยังไง
พี่เจ : " เอ่อ ๆ กูเข้าใจมึงอย่าเป็นแบบนี้อีกเลย ไม่ว่ามึงคิดจะทำอะไรกูจะช่วยมึงทุกอย่างเพื่อน"
พี่พงษ์ : " มึงพูดแล้วนะ "
ชลกับทอมแล้วก็พิมกับส้มเที่ยวกันเสร็จก็เดินทางกลับบ้านกัน
ชลดูมีความสุขมากๆที่ได้ทำอะไรร่วมกับพิม พอถึงบ้านทอมกับส้มก็แยกย้ายกันกับบ้าน
พี่ชล : " เหนื่อยมั้ยเธอ มาเรานวดให้ "
พิม : " พิมไม่เหนื่อยหรอก พี่ชลขับรถน่าจะเหนื่อยน่าดู มาเดี๋ยวพิมนวดให้ "
พี่ชล : " เธอเป็นห่วงเรามากเหรอยัยพิม แล้วเราจะไปไหนได้ที่นี่ เราไม่มีกะจิตกะใจทำไรนะถ้าไม่มีเธออยู่ข้าง ๆ "
พิม : " เวอร์ ๆ เวอร์มากพี่จะให้พิมไปเฝ้าพี่เรียนเลยมั้ยล่ะ "
พี่ชล : " ได้เหรอ เธอจะไปจริงมั้ย "
พิม : " โอ้ยพี่ชล นั่นมันก็เกินไปแล้ว ป่ะนอนกันพรุ่งนี้มีเรียน "
พี่ชล : " เราเหนื่อยง่ะขอหยุดอีกวันนร้าที่รัก "
พิม : " ไม่ได้ค่ะ ไม่ดื้อนะคนเก่งของพิม "
พี่ชล : " ก็ได้ ๆ นอนกอดเราด้วยนะยัยพิมเดี๋ยวเรานอนไม่หลับ "
พิม : " กอด ๆ นอนได้แล้วนะพี่จะอ้อนเกินไปแล้ว "
พิมนอนกอดชลเพื่อให้ชลหลับถ้าไม่กอดก็คงจะอ้อนอยู่แบบนี้ ตั้งแต่พิมเข้ามาอยู่ในชีวิตชลไม่เคยทำตัวเหลวไหลเหมือนแต่ก่อน เพื่อนที่คบชลก็ตีตัวออกห่างจะเหลือก็แค่ทอมที่สนิทสุดและยังไปไหนด้วยกันอยู่ตลอด
พี่ทอม : " ไอ้ชลวันนี้ไอ้จูนเพื่อนสาวห้องเราเขาชวนกินเลี้ยงวัดเกิดว่ะ กูก็ปฏิเสธเขาไปแล้วเพราะไม่ค่อยอยากสังสรรค์เท่าไหร่ แต่เขาบอกเขาจะย้ายโรงเรียนอยากให้เพื่อนกินส่งท้ายให้เขากูเลยปฏิเสธไม่ได้ว่ะ วันนี้นัดส้มจะพาไปเดินเล่นคลองถมสักหน่อย "
พี่ชล : " ก็เดี๋ยวเราไปบอกส้มกับพิมกันก่อนไงก็กินเลี้ยงให้เขาหน่อยยังไงก็เรียนด้วยกันมาหลายปีเขาก็เพื่อนร่วมห้องถึงไม่สนิทเราก็ควรกินเลี้ยงส่งเขาก่อนไป "
พี่ทอม : " เคมึงงั้นตามนี้เดี๋ยวเรียนคาบนี้จบก็ไม่มีไรต่อแล้ว ก็ไปบอกเมียมึงกับเมียกูก่อนเดี๋ยวโดนแดกหัวเอา "
พี่ชล : " ห๊ะ อะไรๆใครเมียมึงอย่าบอกนะมึงกับส้ม เหี้ยยยย จริงดิมึงมันร้ายว่ะไอ้ทอม "
พี่ทอม : " ฮ่าๆกูโดนข่มขืน ไม่สิกูสมยอม "
พี่ชล : " ดีๆ ส้มนิสัยดีกูสนับสนุนอีกอย่างส้มก็เป็นคนที่พิมรัก มึงก็ดีๆ ล่ะอย่าวอกแวก "
พี่ทอม : " กูก็คงไม่ต่างจากมึงหรอกหลงเขาจนหัวปักหัวปำ สิ้นลายเสื้อเลยว่ะ "
หมดคาบเรียนแล้วชลกับทอมก็ขับรถมาบ้านก่อน มาถึงก็เจอส้มกับพิมกำลังนั่งทำอะไรสักอย่าง
พี่ชล : " เธอทำอะไรอยู่เหรอ "
พิม : " พอดีวันนี้ที่โรงเรียนครูเขาให้ทำช่อดอกไม้ไง พี่ชลดูของเหลืออย่างเยอะพิมเลยจะทำช่อดอกไม้ให้พี่ดีมั้ย "
พี่ทอม : " มีของพี่มั้ยง่ะ "
ส้ม : " พี่แหกตาดูสิว่าน้องกำลังทำอะไรอยู่ แหม่นั่งทำอยู่เนี่ย ถ้าไม่ทำให้พี่แล้วจะทำให้ใคร ถามแปลกๆ "
พี่ทอม : " จร้าๆ ดุแท้ที่รักเรา "
ส้ม : " ต้องดุหน่อยแหละไม่งั้นเอาพี่ไม่อยู่แน่ๆ"
พี่ทอม : " น้องส้มก็พูดไป เอ่อพี่จะบอกวันนี้ที่จะพาไปคลองถมยกเลิกนะ "
ส้ม : " อ้าวทำไมล่ะ "
พี่ทอม : " ก็ไอ้จูนเพื่อนที่ห้องเขาจะย้ายไปเรียนที่อื่นแล้ววันนี้ก็วันเกิดเขาด้วย เขาเลยจัดงานเลี้ยงส่งประมาณนี้ พี่กับไอ้ชลเลยจะกินเลี้ยงกะเขาสักหน่อยเพราะยังไงก็เรียนด้วยกันมาหลายปี "
พิม : " แล้วพี่จะกลับดึกกันมั้ยอย่าให้เมานะเดี๋ยวขับรถกลับกันไม่ได้ "
พี่ชล : " อืมมเดี๋ยวเราอยู่ไม่นานเราจะรีบขอเขากลับไม่เมาแน่ เธอไม่ต้องห่วงนะ "
พี่ทอม : " ป่ะไอ้ชลรีบไปรีบกลับจะได้ไม่ดึกมาก "
พี่ชล : " งั้นเราไปแล้วนะ เดี๋ยวเรารีบกลับยัยพิม มาๆจุ๊บทีหนึ่งเร็ว "
พิม : " ตลอด "