กว่าจะรู้เดียงสา ( Charuda )

ตอนที่ 16 ใส่ร้าย

ตอนที่ 16 ใส่ร้าย

พี่ชล : " เธอ อยู่กับเราเธอมีความสุขมั้ย เต็มสิบเธอให้เท่าไหร่ เราอยากให้เธอประทับใจในตัวเรา อยากให้เธอรักเรามากๆ ได้มั้ย "

พิม : " ไม่หักจร้า ให้เต็มสิบไปเลย ขอบคุณมากๆที่ดีกับพิมนะพี่ แค่พี่ชลรักพิมแบบนี้ตลอดไปพิมก็ประทับใจแล้ว "

พี่ชล : " เธอคลั่งไคล้รักเรามากๆแล้วล่ะดิ "

พิม : " อืม โคตรคลั่งเลย "

พี่ชล : " งั้นเราไปเรียนก่อนนะ เดี๋ยวเลิกแล้วเราไปรับเธอ อย่าดื้อนะเด็กดี "

พิม : " ดื้ออะไร พี่ก็พูดไปเรื่อย "

พี่ชล : " มาๆจุ๊บทีหนึ่งเดี๋ยวไม่มีกะจิตกะใจไปเรียน หมายถึงเราน่ะ ฮ่าๆ หรือเธอก็เป็นเหมือนกัน

เธอเราไปก่อนนะสายแล้วกว่าจะขับ มอเตอร์ไซค์ถึงโรงเรียนอีก "

พิม : " อืมมม ขับรถดีๆ "

ชลต้องออกจากบ้านไวกว่าพิมเพราะชลเรียนในตัวเมือง ตั้งแต่พิมมาอยู่บ้านชลทุกคนในครอบครัวของชลก็ดีกับพิมทุกอย่าง แล้วก็ดีกับน้องของพิมด้วย

ส้ม : " พิมเสร็จยัง"

พิม : " อ้าว วันนี้มารับถึงบ้านเลยขอบใจนะส้ม"

ส้ม :"ไม่เป็นไรยังไงพิมก็ต้องเดินไปหาเราที่บ้าน เราทำไรเสร็จเลยขับมารับพิมเลยดีกว่า "

พิม : " จร้าเพื่อนรัก ป่ะเดี๋ยวสาย "

พอถึงช่วงพักกลางวันพิมกับส้มก็นั่งทานข้าวด้วยกันเช่นเดิม

พิม : " ส้มช่วงนี้เป็นไงบ้างกับพี่ทอม "

ส้ม : " ก็ดีนะ พี่เขาก็ใส่ใจเราดีแต่คงน้อยกว่าพี่ชลของพิม "

พิม : " ส้มก็พูดไปเรื่อย แต่ก็เรื่องจริงแหละ "

ส้ม : "พูดแค่นี้ต้องเขินด้วยเหรอฮ่าๆ "

ในขณะที่พิมกับส้มนั่งเมามอยกันอยู่ พงษ์ก็เดินถือจานข้าวมาแล้วขอนั่งด้วย

พี่พงษ์ : "พิมพี่ขอนั่งกินข้าวด้วยคนนะ พอดีพี่ทำไรไม่ถนัดเลยกว่าจะได้ถอดเฝือกคงอีกนาน "

พิม : " เออ ก็ได้จร้าให้ช่วยอะไรมั้ย "

พี่พงษ์ : " ขอบคุณนะ วันนี้มีเรียนดนตรีแต่พี่คงได้แค่เข้าไปดูน้องๆเรียนกัน ดูสิแขนก็เจ็บ"

พิม : " พี่ก็พูดสะพิมสำนึกไม่ทันเลย "

ส้ม : " แล้วเมื่อไหร่ได้ถอดเฝือกละพี่ "

พี่พงษ์ : " ก็ร่วมๆสามเดือนนู้นแหละ เสียดายคนดูใจไม่มี "

ส้ม : "ถึงขนาดต้องดูใจเลยไงพี่พงษ์ "

พี่พงษ์ : " ฮ่าๆพี่ก็พูดหยอกคนแถวๆนี้เผื่อว่าเขาอยากจะดูแลพี่บ้าง " จ้องพิมแบบไม่ละสายตา

ส้ม : " อ้าวพิมกินอิ่มยังจะหมดเวลาพักแล้ว "

พิม : "เรียบร้อย งั้นพี่พงษ์พิมกับส้มขอไปก่อนนะพี่ "

พี่พงษ์ : " อืมม ไว้เจอกันที่ชุมนุมครับ "

พิมกับส้มเก็บของเสร็จก็เดินออกจากโรงอาหาร

ส้ม : " พิมเธอว่าพี่พงษ์เขายังไง เราว่าเขายังดูรัก พิมมากๆอยู่นะ "

พิม : " ไม่หรอกเราว่าเขาน่าจะเข้าใจเพราะเราก็อยู่บ้านพี่ชลมานานแล้ว เราก็ไม่อยากทำให้เขาเข้าใจผิด แล้วเราก็บอกเขาไปแล้วว่าเรารักพี่ชล "

ส้ม : " อืมม หวังว่าคงเป็นเช่นนั้น ไม่อยากจะคิดเห็นภาพที่ต่อยกันเลย อย่างโหด "

พิม : "คงไม่แล้วมั่ง งั้นเราไปแล้วนะเดี๋ยวเจอกันที่ชุมนุม "

ส้ม : " เค "

15 : 30 ถึงเวลาเข้าชุมนุมดนตรี ส้มกับพิมก็มาเจอกันที่ห้องดนตรี ช่วงนี้พิมกำลังฝึกเล่นกีตาร์ ก็จะมีครูสอนบ้าง พวกรุ่นพี่สอนบ้าง

ส้ม : " เป็นไงมั่งพิมเริ่มเล่นได้ยัง "

พิม : " ได้ๆเดี๋ยววันหลังเราเล่นให้ฟัง พี่ชลบอกว่าวันเกิดจะซื้อกีตาร์ให้เราอยู่ "

ส้ม : " ได้ แล้วสอนเราด้วยนะเราอยากดีดกีตาร์จีบพี่ทอมมั่ง "

พิม : " ยังจะจีบอีกเหรอ เราคิดว่าติดแล้วนะไม่ต้องจีบหรอก ฮ่าๆ "

ส้ม " ฮ่าๆ อยากดีดให้แฟนฟังไง "

พิม : " ได้ๆๆเดี๋ยวจะเล่นให้เธอฟัง แล้วก็จะสอนเธอด้วย มีค่าสอนพิเศษมั้ยคะ "

ส้ม : " เดี๋ยวเลี้ยงขนมทุกวันนะจ๊ะ "

พิม : " งั้นเลิกเรียนแล้วไปกินน้ำแข็งใสกันเดี๋ยวพี่ชลมารับ "

ส้ม : " ดีเลยอากาศร้อนอยากกินอะไรเย็นๆหวานๆ "

พิม : " ป่ะหมดชั่วโมงแล้วครูปล่อยเราไปกันเลย "

ถึงเวลาเลิกเรียนสองสาวเก็บอุปกรณ์การเรียนเสร็จเรียบร้อยสักพักครูก็ปล่อยกับบ้าน

พิมกับส้มเดินลงจากตึกกะจะไปรอชลแถวสนามฟุตบอล อยู่ดีๆพี่เจ พี่ในชุมนุมเดินมาหา พิมกับส้ม

พี่เจ : " พิมพี่รบกวนหน่อยดิแป๊ปหนึ่ง คือครูเขาลืมของนะ พิมขึ้นไปเอามาให้พี่ได้มั้ย ขาพี่ไม่ค่อยดีพึงรถล้มมาได้สองสามวันยังเขียวอยู่เลย "

พิม : " ได้จ๊ะ ครูลืมอะไรเดี๋ยวพิมขึ้นไปเอามาให้ "

พี่เจ : " ครูเขาลืมแฟ้มงาน เขาต้องเอากลับไปทำต่อที่บ้าน "

ส้ม : " งั้นเราขึ้นไปเป็นเพื่อน "

พี่เจ : " ให้พิมขึ้นไปคนเดียวแหละจะได้ไวๆครูเขารออยู่ "

พิม : " ใช่ เดี๋ยวเราขึ้นไปแป๊ปเดียว เดี๋ยวครูเขารอนาน ปานนี้พี่ชลก็คงรอแย่แล้ว "

ส้ม :" เค เดี๋ยวเรารอ ไม่ต้องรีบมากล่ะเดี๋ยวตกกระได "

พูดเสร็จพิมก็รีบกึ่งเดินกึ่งวิ่งขึ้นบรรไดเพื่อที่จะขึ้นชั้น 3 ไปเอาของให้ครู

พอถึงชั้น 3 ห้องดนตรี พิมก็เปิดประตูเข้าไปแล้วเดินตรงไปที่โต๊ะของครูเพื่อที่จะหาแฟ้ม แต่หายังไงก็ไม่มีแฟ้มงานครู เลยจะลงไปบอกเจว่าหาของไม่เจอ

แต่พอหันหลังจะออกจากห้องก็หันมาเจอเข้ากับพงษ์

พิม : " อ้าว พี่พงษ์มาตามเอาแฟ้มให้ครูเหรอ พิมหาแล้วมันไม่เจอเดี๋ยวพิมรีบลงไปบอกพี่เจก่อนนะครูจะได้ไม่รอนาน "

เดินยังไม่ถึงประตูเลย อยู่ดีๆก็เหมือนมีคนอยู่ข้างนอกแล้วปิดประตูไม่ให้คนข้างในออก

พิม : " ใครอยู่ข้างนอกง่ะเปิดประตูให้พิมหน่อยพิมรีบ "

พงษ์เลยเดินมาเคาะที่ประตู

พี่พงษ์ : " ใครอยู่ข้างนอกช่วยเปิดประตูให้หน่อยยังมีคนอยู่ในนี้ "

พิม : " ใครเขาล๊อคข้างนอกว่ะพี่ ตอนที่พี่พงษ์ขึ้นมามีใครอีกมั้ย พิมรีบกลับ หรือว่าภารโรง "

พี่พงษ์ : " ทำไมพิมรีบเหรอเพราะไม่อยากจะติดอยู่กับพี่ เพราะพิมเกลียดพี่แล้วใช่มั้ย "

พิม : " พี่พงษ์ ใช่เวลามั้ยเนี่ยถ้าติดอยู่นี้ไม่ดีแน่ ส้มยังอยู่ข้างล่าง เดี๋ยวเราตะโกนส้มอาจได้ยิน "

ส้มที่อยู่ข้างล่างกับเจ ส้มพึงสังเกตุเห็นว่าเจดูลุกลี้ลุกลนผิดปกติ

ส้ม : " พี่เจถ้ารีบพี่ไปก่อนได้เลยค่ะ เดี๋ยวพิม ลงมาหนูจะเอาแฟ้มไปให้ครูเอง"

พี่เจ : " งั้นพี่ไปก่อนนะรบกวนด้วย "'

ในเมื่อเจเดินไปแล้วส้มเลยเดินขึ้นมาตามพิมบนชั้น 3 พอถึงหน้าห้องก็เห็นกุญแจล็อกจากข้างนอกก็ตกใจ เพราะพิมน่าจะอยู่ในห้องอยู่

ส้ม : "พิม ๆยังอยู่ในห้องมั้ย "

พิม : " ส้มช่วยเราด้วยไม่รู้ใครล๊อคประตูเราติดอยู่ในนี้กับพี่พงษ์ "

ส้ม : " ห๊ะ !!!ติดกับพี่พงษ์ได้ไงตอนเราอยู่ข้างล่างไม่มีใครขึ้นมานะ "

เพราะก่อนหน้านั้นส้มเห็นทุกคนลงจากตึกหมดกันแล้ว มีส้มกับพิมนี่แหละที่รีบแต่ก็ช้าสุดที่ลงจากตึก แล้วตอนอยู่ข้างล่างก็ไม่มีใครขึ้นมาด้วยจะเป็นไปได้ไงที่พงษ์ยังอยู่แถมมีคนมาปิดประตูอีก

พิม : " พี่พงษ์หมายความว่ายังไงหรือพี่ตั้งใจให้เป็นแบบนี้ "

พี่พงษ์ : “ พี่เปล่านะ ”

ส้ม : " พิมรอแป๊ปเดี๋ยวเราหาไรงัดก่อน "

ส่วนชลที่รอพิมแถวสนามฟุตบอลก็เอะใจว่าทำไมปานนี้ส้มกับพิมยังไม่ออกมากัน

พี่เจ : " อ้าว ว่าไงไอ้ชลรอน้องพิมเหรอ มึงคงต้องรอนานหน่อย "

พี่ชล : " อะไรของมึง ทำไม "

พี่เจ : " เขาก็มีเรื่องคุยกับคนรักเก่าเขาดิว่ะ "

ชลกระชากเสื้อเจอย่างแรงเข้ามาหาตัว

พี่ชล : " มึงพูดแบบนี้หมายความว่าไง "

พี่เจ : " หมายความอย่างที่พูดไงว่ะ "

ชลโมโหเลยพลักเจหงายหลังแล้วรีบขับมอไซค์ไปที่อาคารสามชั้น

พอขับมาถึงก็เจอส้มกำลังตั้งหน้าหาอะไรสักอย่าง

พี่ชล : " ส้มหาอะไร พิมอยู่ไหน "

ส้ม : " หาอะไรไปงัดห้องดนตรีพี่ พิมติดอยู่ในนั้นง่ะมันขึ้นไปเอาของให้ครู ไม่รู้ใครแม่งจัญไรล๊อคประตูข้างนอก พี่พงษ์ก็อยู่ในนั้นพี่ ไม่รู้ไปอยู่ได้ไง

แต่ตอนนี้เรารีบหาอุปกรณ์ไปงัดห้องช่วยพิมก่อนเถอะเดี๋ยวเรื่องอื่นหนูเล่าให้ฟังที่หลัง "

ชลได้ไม่หน้าสามก็รีบวิ่งขึ้นชั้น 3

เพื่อจะพัง ประตูช่วยพิม

พี่ชล : " พิมๆ เดี๋ยวพี่จะพังประตูเข้าไปรอแป๊ป"

พิม : " พี่ชล พิมอยู่ในนี้ "

ชลใช้ไม้หน้าสามทั้งทุบทั้งงัดกว่ากุญแจจะง้างออก พองัดเสร็จชลก็รีบเปิดประตูเข้าไป พิมรีบโผเข้าไปกอดชลไว้แน่น

ชลมองพงษ์พร้อมชี้หน้าด้วยสายตาแค้นเคือง

พี่ชล : " ส้มถือกระเป๋าให้พิมกลับบ้านกัน"

พี่พงษ์ : " พิมที่เราคุยกันเมื่อกี้อย่าลืมนะ "

พิม : " คุยอะไรของพี่ พิมยังไม่ได้.. "

ชลเก็บความโมโหไว้ไม่ไหวจริงๆ เลยเดินเข้าไปซัดเบ้าหน้าพงษ์อย่างแรง

พี่ชล : "กูว่าจะไม่แล้วนะไอ้สัส "