ตอนที่ 12 เกิดอะไรขึ้นกับชีวิต
1536 Words
ตอนที่ 12 เกิดอะไรขึ้นกับชีวิต
ส้ม : " จริงดิ !!! แล้วต่อไปต้องทำไงล่ะพิม "
พิม : " ไม่รู้ว่ะส้ม เรายังคิดไม่ออกเลยว่าต้องทำยังไงแต่ช่างมันเถอะ ก็ยังไม่มีไรเกิดขึ้นนิ ป่ะไปเรียนปกตินั้นแหละ คงไม่มีไรหรอก "
ส้ม : " เค !! เดี๋ยวเจอกันตอนพักเที่ยง "
แยกย้ายเข้าห้องเรียน
พอถึงเวลาพักเที่ยงที่พิมออกจากห้องเรียนจะไปหาส้มที่โรงอาหาร สายตาพิมก็พลันหันไปเจอเข้ากับใครหนึ่ง ให้ตายเถอะนั้นมันพี่ชลแล้วมาทำอะไรตอนนี้ ชุดนักเรียนก็ใส่อยู่
อย่าบอกนะโดดเรียน พิมรีบเดินหลบกลัวชลจะมองเห็น ต้องเดินไปทางข้างตึกเรียน
พอเดินมาถึงโรงอาหารก็ปรากฏว่าส้มได้
ซื้อกับข้าวรอพไว้แล้ว
พิม : " ซื้อรอเลยเหรอ ขอบใจนะ "
ส้ม : " พี่ชลเขาซื้อรอพิม เขาไปรอตรงนู้นให้เราเฝ้าของให้เนี่ย เดินมาไม่เจอเขาเหรอ "
พิม : " เจอดิ แอบเดินหลบมาข้างตึกใครจะรู้ว่าจะมาซื้อของกินรอ "
ส้ม : " สงสัยโดดเรียนแน่เลย เกเรน่าดู "
พิม : " แล้วกับข้าวนี่ทำไงง่ะ "
ส้ม : " จะทำไงล่ะ ก็กินสิคุณนาย "
ส้มคุยกับพิมอยู่ได้มองเห็น กลุ่มพวกพี่พงษ์เดินมา
ส้ม : " พิม !!! พี่พงษ์เดินมากับเพื่อนเขานู้น"
พิมหันไปมอง พงษ์ก็หันมามองพิมแต่ก็ไม่ได้เดินเข้ามาทักหรืออะไร พงษ์ก็ซื้อข้าวมานั่งกินกะกลุ่มเพื่อนคือที่สำคัญเพื่อนผู้หญิงที่ชอบพงษ์ คือนั่งกินข้าวข้างพงษ์เลย พี่ผู้หญิงที่ชื่อปอ
หรือว่าปอกับพงษ์คบกันแง่ๆๆๆ
พิม : " เหมือนอกหักเลยง่ะ "
ส้ม : " กลัวทำไมสวยออกขนาดนี้ ฮ่าๆ ถ้าเป็นเราก็ว่าไปอย่าง "
สักพักชลเดินมานั่งข้างพิมพร้อมทำหน้าโมโหใส่พิม
พี่ชล : " โอ้โห้ !!!! ยัยเตี้ยนี่เธอแอบหนีเราใช่มั้ย ให้ตายเธอนี่นิสัยเสียจริงๆ "
ชลบ่นไม่พอยังใช้นิ้วมือดีดกลางหน้าผาก พิมอีก
พิม : " โอ้ย !!!! เจ็บนะเนี่ยแล้วพี่จะมาทำไม โรงเรียนก็ไม่ไป " พิมกอดอกหันหน้าหนีชล
ส้ม : " เอ่อ !!! กินข้าวกันเถอะเนาะเดี๋ยวเข้าห้องเรียนไม่ทัน " ส้มบอกทั้งคู่
พี่ชล : " กินข้าว เร็วๆอย่าอืดอาดยือยาดเหมือนเต่าได้มั้ย "
พิม : “ พูดมาก ”
ฝั่งพงษ์เห็นมีคนนั่งข้างพิมก็ไม่เป็นอันจะกินข้าวแล้วที่นี่
พี่ชล : " เธอทำหน้าให้มันดีๆหน่อยดิแล้วก็กินข้าวจะได้รีบไปเรียน "
ส้ม : " ขนาดเหมือนเต่ายังสวยขนาดนี้ "
ส้มแซว
พิม : " แล้วเหมือนไรพี่จะไป ทำไมจะต้องมาเฝ้าพิมด้วยจะไปไหนก็ไป "
พี่ชล : " ใคร !!! ใครเฝ้าเธอยัยหน้าเต่า ถึงเราจะมาเฝ้าเธอจะทำไม ก็เธอเป็นคู่หมั้นเราแล้ว "
พิมเอามืออุดปากชลแต่ไม่ทัน
พี่ชล : " อะไร !!! ของเธอเนี่ย อี้ !!!มือไม่ล้างเค็ม แล้วเหมือนไรจะกินข้าว ถ้ายังไม่กินเราจะป้อนเธอละนะ นับหนึ่ง "
พิม : " หุ้ย !!! พี่นี่น่ารำคาญ กินก็ได้ "
ส้ม : " กินเถอะเนาะอย่ากัด เห้ยๆๆอย่าทะเลาะกันเลย " ส้มชักจะรำคาญทั้งคู่
พี่ชล : " เดี๋ยวเรารอเธอเลิก เข้าใจมั้ย "
พิม : " ไม่ๆๆๆเด็ดขาด ห้ามรอ "
พี่ชล : " อย่าดื้อสิเรารอเธอ ให้รู้เรื่องนะยัยเตี้ย "
พิมกับส้มมีเรียนดนตรีทุกวันก่อนเลิกเรียน
พงษ์มีความรู้สึกอึดอัดใจมากอยากถามว่าวันนี้ทำไมชลที่เรียนอยู่ในตัวเมืองถึงกล้าโดดเรียนแล้วมาหาพิม หรือจะมาจีบพิม
ที่เขาไม่ได้บอกความรู้สึกของเขากับพิมเพียงเพราะเขาไม่อยากให้เพื่อนผู้หญิงในห้องไปหาเรื่องพิม
ไม่อยากให้ใครไปว่าพิมเท่านั้นที่พงษ์คิด
แต่ก็กลัวพิมจะไปชอบคนอื่น
ในตอนเรียนพิมก็พยายามหักห้ามใจไม่มองพงษ์ จะถามอะไรก็เลี่ยงไปถามคนอื่น ในใจคือหมั่นไส้พงษ์ แล้วพิมคิดว่าพงษ์คบกับปอแล้วคงต้องเลยตามเลย ชอบได้ก็เลิกชอบได้เหมือนกัน
ถึงตอนเลิกเรียนพิมกับส้ม ก็เดินกลับ พิมมองซ้ายมองขวากลัวจะเจอชล แต่ชลคือมารอไงก็เห็นอยู่แล้วว่าพิมชะเง้อหาว่าตัวเองอยู่ไหนจะได้หนีทัน
พี่ชล : " ยัยเตี้ยหมาตื่นเอ้ย กลัวจะเจอเราขนาดนั้นเชียว ทำไมเรามันแย่ขนาดนั้นเลยเหรอว่ะ "
ชลแอบพิมอยู่ สักพักพงษ์ก็วิ่งตามหลังมาเรียกพิม
พี่พงษ์ : " พิม !!! พี่ขอคุยด้วยหน่อย "
พิม : " เรื่องไรพี่ ทำไมต้องวิ่งขนาดนี้ เหนื่อยไหมนั้น " เห็นพงษ์หอบ
ชลเห็นที่พงษ์วิ่งไปหาพิมก็ยังยืนดูอยู่ว่าจะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นอยากรู้ว่าพงษ์จะพูดอะไรกับพิม
พี่พงษ์ : " พิมพี่อยากถามคนนั้นเขามาจีบพิมเหรอ คนที่โรงอาหาร พิมรู้จักมันเหรอ"
พิม : " คือออ!!! "
พี่พงษ์ : " พิมพี่ชอบพิม พี่ชอบพิมเหมือนที่พิมชอบพี่นะ วันนั้นที่พี่ไม่พูดไม่ใช่ว่าพี่ไม่ชอบพิมพี่แค่ไม่อยากให้ใครไปหาเรื่องพิม แล้วพี่ก็ไม่เคยชอบใครนอกจากพิมคนเดียว พี่กลัวพิมจะเข้าใจพี่ผิดแล้วไปชอบคนอื่น "
พิมยืนอึ้งกับคำพูดที่ได้ยินให้ตายเถอะนี้พี่พงษ์มาสารภาพชอบเราหรือนี่ แล้วจะบอกพี่พงษ์ยังไงเรื่องที่ป้าหมั้นเราให้คนอื่น โอ้พระเจ้าเกิดไรขึ้นนิ
พิม : " พี่!!!! " ยังไม่ทันได้พูด ชลก็เดินออกมา
พี่ชล : " ยัยเตี้ยนี่เป็นคู่หมั้นเรา จะชอบหรือไม่ชอบ นายไม่มีสิทธิ์แล้ว " ชลพูดพร้อมยักไหล่
พิมไม่ได้พูดอะไรแต่ยืนอึ้งอยู่ว่าเกิดอะไรขึ้น โอ้ฉันลอยไปจากตรงนี้ได้มั้ยอยากจะร้องไห้เป็นภาษาญี่ปุ่น ว่าแต่มันร้องยังไงง่ะ .·´¯`(>▂<)´¯`·.
พี่พงษ์ : " คืออะไร มึงพูดอะไรของมึง "
พี่ชล : " ไม่ต้องถามซ้ำเราบอกไปแล้ว อย่ามายุ่งกับยัยซื่อบื่อคนนี้อีก นี่เธอบอกมันไปสิว่าจริงมั้ย "
พิม : " แต่ที่เราหมั้นกันเพราะคนโตนะ พี่ก็ไม่ได้ชอบ พิมนิหรือว่าพี่ก็ชอบ มันเป็นการคลุมถุงชนนะ "
พี่ชล : " แล้ว !!! เธออย่าโง่ดิว่ะ เธอชอบคนอื่น เธอนอกใจเรา ยัยหน้าเต่าสองใจ "
พิม : " อะไรของพี่เนี่ย วันนี้พิมมีกี่ชื่อแล้ว "
ชลจูงมือพิมมาให้ขึ้นรถมอเตอร์ไซค์
พี่ชล : " ขึ้น !! เราบอกให้ขึ้นเราจะไปส่ง "
พิม : " ไม่ๆ ไม่ขึ้น พิมจะไปหาส้ม "
พี่ชล : " ถ้าเธอไม่ขึ้นเราจะไปต่อยไอ้นั้น "
พิมไม่อยากให้พงษ์ต้อง มาเจ็บตัวเพราะตัวเองเลยจำใจต้องไป อะไรของเขาก็ไม่ได้ชอบพิมทำไมต้องมาทำแบบนี้ด้วย
พงษ์ยืนนิ่งกับเรื่องที่เกิดขึ้น
พี่พงษ์ : " คืออะไรเหรอส้มพี่งง พิมหมั้นกับมันจริงเหรอ แต่พิมยังเด็กอยู่นะ "
ส้ม : " จริงพี่ ป้าพิมกับยายพี่ชลเขาหมั้นให้ทั้งคู่โดยที่สองคนนี้ยังไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ เห็นพิมเล่าให้ฟังว่าพ่อแม่พิมไม่เคยส่งตัง ป้าก็มีปัญหาเรื่องเงิน ในจะลูกสาวคนโตเลิกกะผัวเอาลูกมาทิ้งไว้ให้เลี้ยงสองคน แกเลยรับหมั้นให้พิมเพราะจะเอาเงินมาจุนเจือครอบครัวให้อยู่รอดก่อน "
พี่พงษ์ : " ถ้าเป็นแบบนี้จริงก็น่าสงสารพิม พี่ชอบพิมแต่มันคงเป็นไปไม่ได้ แล้ว "
ส้ม : " พี่อย่าคิดมากแค่หมั้นในวัยเด็ก กว่าจะโตพี่ชลเขาอาจจะมีแฟนแล้วถอนหมั้นให้พิมก็ได้ แค่คู่หมั้นนะพี่อย่าคิดมาก "
พี่พงษ์ : " ดูก็รู้ว่ามันชอบพิมแล้ว พี่ไม่ยอมเด็ดขาด "
ฝั่งชลพอส่งพิมเสร็จก็กลับบ้าน ทำเป็นโมโหปาข้าวของให้เกลื่อนไปหมด
ยายจุ๋ม : " มึงเป็นอะไรของมึงว่ะเนี่ย ใครจะเก็บที่นี่รกไปหมด "
พี่ชล : " ยาย !!! ไปแต่งยัยพิมมาอยู่บ้านเราเลยได้มั้ย "
ยายจุ๋ม : " ห้ะ !!? มึงว่าไรนะ "
พี่ชล : " ก็ไปแต่งให้มาอยู่บ้านเราเลยไง ยายเลี้ยงไม่ได้เหรอหลานสะใภ้คนเดียว "
ยายจุ๋ม : " เลี้ยงนะเลี้ยงได้แต่มึงจะใจร้อนไปไหนว่ะ ไหนบอกกูคลุมถุงชน ไหนบอกไม่ชอบแล้วยังเรียนทั้งคู่ ไหนมึงบอกเขาไม่สวยไง"
พี่ชล : " ยายนี่ไม่ทันสมัยเลยต่อให้มาอยู่บ้านเราก็เรียนได้เหมือนเดิมแหละ นะ ๆๆ นะยาย "
ยายจุ๋ม : " กูก็ต้องไปคุยกับป้ามันก่อนสิโว้ยมึงนิ ไอ้ห่าเก็บของเลย อยู่ดีก็อยากให้มาอยู่เลยมึงคิดยังไงว่ะเนี่ย กูล่ะเอาอารมณ์มึงไม่ถูกเลย "
พี่ชล : " ไม่ชอบไง หมั่นไส้เห็นหน้าแล้วรำคาญ ยัยนั้นดูๆแล้วก็น่ารัก เห้ยไม่ใช่ๆ "
ยายจุ๋ม : " กูล่ะงงกับมึงไอ้ห่านิ เห็นหน้าแล้วรำคาญแต่อยากได้เขามาอยู่ด้วยเลยอะไรของงมึงว่ะ "
พี่ชล : " เถอะน่ายาย น่ะๆเดี๋ยวนวดให้ทุกวันเลย ”
- Writer
