ตอนที่ 14 เพลียจิต
1220 Words
ตอนที่ 14 เพลียจิต
พิม : " พี่ชล !!!! พี่ไม่คิดจะไปเรียนรึไงจะมาเฝ้าอะไรหนักหนา "
พี่ชล : " อ้าว !!! แล้วทำไมจะมาไม่ได้เธอคิดไม่ซื่อใช่มั้ยยัยขี้เซา "
พิม : " โอ๊ย !!! พี่ใคร ๆ เขาก็รู้แล้วเปล่าไปเรียน เดี๋ยวพิมจะขึ้นเรียนแล้ว "
พี่ชล : " ไม่เด็ดขาด อยากให้ไปมากก็เรียกเราที่รักดิ "
พิม : " ห๊ะ !!!! ไม่เอาง่ะขนลุก "
พี่ชล : " อย่าซื่อบื่อได้เปล่าถ้าเธอเรียกเราจะไป " ทำท่าทางเอาจริง
พิม : " ก็ได้ ๆๆ ไปเรียนนะคะที่รัก อ่ะพอใจยัง" พิมเริ่มหมดความอดทนที่ชล มาเฝ้าทุกวันไม่ยอมไปเรียน ชลยิ้มพอใจมากที่ทำให้พิมเรียกตัวเองว่าที่รักได้ พอพิมพูดจบชลก็ตวัดต้นคอพิมเพื่อมาจูบเข้าที่ปาก พิมอึ้งไปพักนึง ทำอะไรไม่อายใครเลยตาชล
พี่ชล : " เธอนี่มันโง่จริงๆๆ แต่เราหลงรักคนโง่ แบบเธอไปแล้วต้องทำไง จะไปไหนก็ไม่ได้เพราะคิดถึงหน้าโง่ ๆ ของเธอ "
พิม : " นี่คือคำสารภาพรักของพี่เหรอพิมควรดีใจมั้ย "
อยากจะบ้าตายกับคำว่ายัยโง่ ยัยซื่อบื่อสารพัดที่สรรหามาเรียก ชื่อมีอยู่เคยเรียกบ้างมั้ย
เช้าวันเสาร์พิมไม่ได้ไปเรียน ช่วยงานยายจุ๋มเสร็จก็เอาของกินไปให้น้องแพรกับป้าที่บ้าน มาบ้านป้าแค่แป๊ปเดี๋ยวชลก็มาตามล่ะ
พี่ชล : " ป้าสวัสดีครับ "
ป้า : " เมียมาแป๊ปเดี๋ยว มาตามแล้ว "
พี่ชล : " ครับป้า " ยิ้มจนตาสระอิ
พิม : " พี่มีอะไรเดี๋ยวพิมก็กลับ "
พี่ชล : "เดี๋ยวเราพาเธอไปเดินห้างในตัวเมืองป่ะขึ้นรถเร็ว ๆ เร็วซิเธอเดี๋ยวสายแดดร้อน "
พิม : “ ถามสักคำไม่ว่าอยากไปเปล่า ”
พิมถอนหายใจอะไรของเขาอีก
พิม : " ป้าพิมไปแล้วนะจ๊ะ "
ป้า : " ไปๆ พี่เขาพาไปเที่ยว ขับรถดี ๆ ล่ะ"
ป้าเดินเข้าบ้าน ส่วนพิมก็ขึ้นรถมอไซค์จะไปกับชล ไม่ไปเดี๋ยวเป็นเรื่องอีก
พี่ชล : " เธอกอดเราเดี๋ยวตก รถมันซิ่งนะเธอรู้เปล่า กอดดิเราไม่ว่า "
พิม : " พี่ก็ไม่ต้องซิ่งซิค่ะ ไม่อยากกอด "
พี่ชล : " เดี๋ยวจัดให้ "
บรื้นๆ ๆ ๆ ๆๆ ๆๆ
สุดท้ายพิมก็ต้องกอดอย่างแน่นเพราะชลอยากให้พิม กอดเลยขับซะเร็ว
พี่ชล : " อ้าว !!!! ลงสิ ถึงแล้วหรือเธออยากจะอยู่กอดเราแบบนี้ แหม่เคลิ้มเลยนะเตี้ย "
พิม : " ใครเขาอยากกอดพี่กัน ขับรถไวขนาดนี้รอบหน้าไม่มาด้วยแล้ว "
พี่ชล : " พูดมากน่ารำคาญ ป่ะเดี๋ยวไปดูหนังเรานัดเพื่อนเราไว้ "
ชลพาพิมเดินขึ้นไปบนหน้าโรงหนังเพราะนัดเพื่อนๆมาดูหนังกัน
พี่ทอม : " อ้าว !!! ไอ้ชลทำไมพึ่งมา กูซื้อบัตรรอมึงแล้ว แล้วน้องคนสวยนี่ใคร ? "
พี่แซม : " เออ !!! ใช่ น้องคนนี้ใคร ? แฟนมึงเหรอ สวยชิปหายเลยหาให้บ้างได้เปล่าแบบนี้ เอาแบบนี้"
พี่ชล : " นี่น้องพิม น้องสาวกูเองเป็นไงน้องกูสวยมั้ย "
พี่ทอม พี่แซม : " น่ารักมากๆๆๆ "
พี่ทอม : " หุ้ย!!!!! งั้นกูจีบน้องมึงนะ "
พิมเดินเข้าไปหาชลแล้วชกเข้าที่ท้องเบา ๆ
พิม : " ต่อไปหนูจะไม่มากับพี่แล้ว "
พอพิมกับชลและเพื่อน ๆ ดูหนังจบ ทอมเลยพูดขึ้นว่า
พี่ทอม : " ดูหนังจบแล้ว ไปต่อบ้านกูเปล่าซื้อไรไปกินกัน ไปนะน้องพิมไปบ้านพี่แม่พี่ใจดี "
ชลมองทอมตาเขียว (พิมนึกสมน้ำหน้า )แลบลิ้นใส่ชล
พิม : " คะ ตามใจพี่ชล "
พอไปถึงบ้านทอม ทอมก็หาโอกาสจะจีบพิมเพราะคิดว่าเป็นน้องของเพื่อนตนจริงๆๆ
พี่ทอม : " น้องพิม อ่ะขนมพี่ซื้อมาให้ ”
พี่ชล : " เห้ย !!! ไอ้ทอมอะไรมึงเนี่ย "
พี่ทอม : " อะไรมึง มึงไม่มีตาเหรอกูจะจีบน้องสาวมึงอยู่อย่ามากันท่า "
พี่ชล : " ไปไกลๆ เลยมึงกูแค่หยอกเมียกู "
พี่ทอม : " อ้าว!!!!ไอ้ห่าแล้วบอกน้องสาวไอ้เลวไอ้ชล ทำร้ายจิตใจเพื่อนมากนะมึง "
พี่ชล : " โทษทีกูแค่แกล้งเมียกูเล่น กูลืมบอกกูแต่งกันแล้วโทษทีเพื่อนวันงานยุ่งเลยไม่ได้ตามพวกเพื่อนๆไป "
พี่ทอม : "หึยไม่เป็นไรเพื่อน ขอโทษทีนะน้องพิม ว่าแต่มึงไอ้ชลมีเมียสวยนะเนี่ย "
พี่ชล : " ขอบใจ "
พิมทำหน้าเอือมระอาชล ชลชอบแกล้งชอบแหย่ ชอบทำให้พิมโมโห
พี่ชล : " ทำไม !!! ยัยน้องของพี่ชล แหย่เล่นไม่ได้เหรอ "
พิม : " แล้วทำไมพี่ต้องแกล้งอะไรแบบนี้ด้วยถามจริงๆ พี่ชลที่รีบมาแต่งพิมเพราะพี่อยากแกล้งพิมใช่ไหม ถ้าเขาคิดว่าพิมเป็นน้องพี่จริงๆทำไง "
พี่ชล : " ไม่ใช่ ... ก็เพราะเรารู้ไงว่าเธอชอบไอ้พงษ์ ถ้าไม่ทำแบบนี้ปานนี้ถึงไหนกันแล้ว "
พิม : " พี่ชลอย่ามาพูดแบบนี้นะพิมไม่ชอบ แหละอีกอย่างพี่ก็ไม่ได้ชอบพิมทำไมถึงยังอยากจะให้ยายมาขอพิม พี่บ้าเปล่า "
พี่ชล : " โง่ว่ะ !!! นี่เธอมันโง่เกินคำบรรยายหรือหลับหูหลับตาไปชอบแต่ไอ้พงษ์ เธอดูไม่ออกเหรอว่าเราชอบเธอแล้ว เรารักเธอแล้ว ที่เราแกล้งเธอเพราะให้อยากให้เธอสนใจเรา เนี่ยไม่อยากเรียนแล้วรู้มั้ย ใจมันอยากอยู่กับเธอแค่คนเดียว "
พิมก็ถึงกับเขินกับคำพูดที่ชลกล่าวกับตน เอาจริงๆที่ผ่านมา พิมก็มีหวั่นไหวไปบ้างก็ดูชลดิ แกล้งนั้นแกล้งนี้ ไหนจะคำพูดที่พาเคลิ้มบ้าง ดุบ้าง โหดบ้าง ตามอารมณ์เขาไม่ค่อยจะทัน
พี่ชล : " เธอ !!! กลับบ้านกันเดี๋ยวเราพาไปดูแมว " ยิ้มเหมือนมีแผน
พิม : " ไม่เอาไม่ดงไม่ดูหรอก พูดไปเรื่อยนะพี่ "
ชลคร่อมรถมอเตอร์ไซค์ และได้เว้นที่นั่งให้ พิมนั่งข้างหน้า พร้อมตบเบาะรถเบา ๆ เพื่อบอกให้พิมมานั่งตรงนี้
พี่ชล : " มานั่งนี่ยัยพิม เร็วๆ เข้าอย่ารีรอ ให้ไวเถอะเธอ นี่เป็นพี่เต่าใช่มั้ยถึงได้ช้าขนาดนี้ "
หลายอารมณ์เหลือเกินพ่อคูณ
พิม : " เดี๋ยวพิมไปอาบน้ำก่อนนะ "
พี่ชล : " อืม !!!! แล้วจากนั้นเธอจะทำไรเรา "
พิม : " ทำไรง่ะ นอนไงพี่ หึ คิดไรบ้าๆบอๆ "
พอพิมออกจากห้องน้ำชลก็พุ่งมาอุ้มไปยังเตียงนอน
พิม : " เห้ย !!!! พี่ชลจะทำอะไรไม่นะไม่เอาพิมยังไม่พร้อมพิมกลัว อย่าบอกว่าอย่า ไม่เอาพิมกลัว ”
พี่ชล : " เนี่ยเธอจับดูใจเราเต้นแรงขนาดนี้แสดงว่าเรากลัวยิ่งกว่าเธอนะรู้มั้ย "
พิมก้มหน้าหลบไม่สบตา แต่ชลเอามือช้อนคางพิมให้เงยหน้าแล้วจูบเบา ๆ ลงที่หน้าผาก
ยิ่งมองหน้าพิมก็ยิ่งหลงรัก รักทุกอย่างที่เป็นผู้หญิงคนนี้
อยู่ดี ๆ ชลก็ลุกไปปิดไฟ
พิม " พี่ชลปิดไฟทำไมมันมืด มองไม่เห็น "
พี่ชล : " ไม่เอาเราอาย ปิดไฟนะ "
พิม : " อย่า!!! ไอ้บ้าอย่านะพี่ชล "
อย่าๆๆๆๆๆ ไอ้ชลบ้าอย่าสิ อย่าจับตรงนั้นอ๊ากก
- Writer
