ตอนที่ 8 เปิดเทอมใหญ่หัวใจว้าวุ่น
1353 Words
ตอนที่ 8 เปิดเทอมใหญ่หัวใจว้าวุ่น
ปิดเทอมใหญ่ของพิมก็เหมือนที่ผ่านๆมาของทุกปีแต่ปีนี้ดีหน่อยเขาจัดงานวัดตรงกับช่วงปิดเทอมอีกไม่กี่วันก็จะถึงงานวัดแล้ว อยากไปงานวัดอยากไปงานวัด งานวัด งานวัด ไปเที่ยวกันเถอะไปเที่ยวกันเถอะ พอๆๆๆ
ส้ม : " เออ! พิมงานวัดปีนี้ต้องไปช่วยครูเกดขายขนมป่ะ ? "
พิม : " ไม่ง่ะ ครูเขาไม่ขายพอดีแฟนเขากับจากเมืองนอกจะไปเที่ยวเชียงใหม่กันมั่ง "
ส้ม : " อ้าว!!! น้องพิมเราขาดรายได้ซะแล้ว ไม่เป็นไรเดี๋ยวพี่เลี้ยงเองน้องอิอิอิ " ส้มแซว
พิม : " ฮือ! อย่าลืมที่พูดละเราจำใส่สมองแล้วนร้าห้ามผิดคำ มาๆเกี่ยวก้อยกัน "
ส้ม : " หนีทันไม่เนี่ย ฮ่าๆ" สองสาววิ่งไล่หยอกกัน
งานวัดปีนี้จัดเจ็ดวันเจ็ดคืนจัดภายในพื้นที่วัด เพราะสถานที่ค่อนข้างใหญ่ มีเครื่องละเล่นค่อนข้างเยอะ ชิงช้าสวรรค์เอย ม้าหมุน ,ปาลูกโป่ง,ปาลูกดอก ,ยิงปืน,บ้านผีสิง,สาวน้อยตกน้ำ,ไหนจะมีหมอลำ,หนังกลางแปลง ,เยอะแยะไปหมด พอถึงงานวัดวันแรก สองสาวส้มพิมพากันแต่งตัวไปงานวัดพวกเธอแต่งตัวสไตล์วินเทจ พิมนี้เป็นคนสวยแต่งตัวอะไรก็เข้ากับเธอไปหมด
พอไปถึงงานวัดคนเยอะแยะไปหมดเพราะไม่ได้มีแค่คนในหมู่บ้านตัวเองแต่มีหมู่บ้านรอบๆ
มาเที่ยวจึงทำให้คนเยอะ ไม่ว่าจะเป็นผู้เฒ่าผู้แก่ เด็ก วัยรุ่น วัยหนุ่ม วัยสาว ก็มาเที่ยวกันหมด
ส้ม : " พิม !!นั่งชิงช้ากันเปล่า ป่ะเดี๋ยวไปซื้อตั๋วกัน "
พิม : " ไปดิ " ว่าแล้วก็เดินไปซื้อตั๋วขึ้นชิงช้า
ส้ม :"วัยรุ่นหมู่บ้านอื่นก็มาเที่ยวบ้านเราเยอะเนาะ"
พิม : " อืม!! ขออย่าให้ตีกันก็พอ แม่งเล่นตีกันทุกปีสงสัยคิดว่าเท่มากล่ะมั่ง แต่วัยรุ่นแถวบ้านเราก็แปลกถ้ามีบ้านอื่นมาชอบคนในหมู่บ้านนี้มันต้องไล่กระทืบเขาตลอดเลยไม่รู้เพราะอะไร ? "
ส้ม : " เนาะระวัง!!! ยัยพิมเธอยิ่งมีคนชอบเยอะอยู่ "
พิม : " ไม่!! "
ส้ม : " ไม่อ่ะไร " พิมยิ้มยียวนกวนส้ม
พอลงจากชิงช้าสาวๆก็หาอย่างอื่นๆเล่นกันอย่างสนุกสนาน พิมอยากจะไปปาลูกโป่งส้มก็ตามใจเดินตามกันไปต้อยต้อย
พิม : " ส้ม!!ดูไว้นะเราจองตัวนั้นเราจะเอาตัวนั้น "
ในขณะที่ส้มกับพิมเล่นกันอย่างเพลิดๆสักพักก็มีหนุ่ม โครตหล่อหน้าตาโครตดี เดินเขามาหา ไม่ใช่คนในหมู่บ้านแต่เป็นหนุ่มบ้านอื่น
ผู้บ่าวไทบ้านอื่น : " ให้พี่ปาให้มั้ย พี่ปาแม่นนะเธอจะเอาตัวไหน บอกมาดิเด๋วพี่เอาให้ "
ส้ม : " ลูกดอกหมดแล้ว เอ่อ!!ถ้าพี่จะปาให้เพื่อนเราพี่ต้องซื้อใหม่ง่ะ "
ผู้บ่าวไทบ้านอื่น : " ได้ดิ ไม่มีปัญหา เพื่อนเทอ ชื่ออะไรทำไมน่ารักจัง พี่อยากรู้จักได้มั้ย "
ส้มยังไม่ทันจะได้อ้าปากตอบเลยอยู่ดีๆ ไอ้พี่มอสประธานนักเรียนกับพวกเพื่อนไม่รู้มาตั้งแต่ตอนไหน มากันเกือบสิบ มาเหมือนจะมาหาเรื่องคนอื่นเลย
มอส : " ทำไมต้องถามชื่ออะไร อยากรู้มาถามกูนี่คนนี้กูจีบก่อนมึง มาถิ่นกูมึงจะมาจีบคนที่กูชอบมึงคิดว่าจะออกจากหมู่บ้านกูได้มั้ย "
ผู้บ่าวไทบ้านอื่น : " ยังไง!!! มึงชอบเขาก็ใช่ว่าคนอื่นจะชอบเขาไม่ได้ อย่ามาเบ่งเลยว่ะเสียชื่อหมู่บ้านหมด "
พิม : " พี่มอส อย่ามาทะเลาะกันเพราะพิมเลยนะพิมขอร้องพิมไม่อยากเดือดร้อนนะพี่พอแล้ว "
พิมกับส้มเห็นท่าไม่ดีเลยต้องห้ามมอส มอสหันมามองพิม อยู่ดีๆเขาก็พูดขึ้นมาว่า
มอส : " ก็พี่ชอบพิม ป่ะพวกมึงไปกัน แล้วมึงง่ะถ้าอยากเจอกูไปได้ พวกกูอยู่แถว อ. บ.ต . เดี๋ยวมึงได้เจอ "
ว่าแล้วก็เดินกันไปส่วนไอ้พี่คนหล่อก็ยิ้มให้พิมแล้วก็เดินจากไป ไม่รู้ไปตามพวกหรือเปล่า เหนื่อยใจแทนพิมจริงๆกะจะเที่ยวเล่นแบบชิวๆ ดันมาเจอคนจะมีเรื่องกันเพราะตัวเอง เธอมันสวยสร้างเรื่อง
ส้ม : " พิม!!ไปดูหนังกันเถอะ มีฉายหนังฝังนู่น คงไม่มีไรหรอกพิม ไม่ต้องคิดเยอะป่ะไปกัน "
พิม : " ป่ะ!! ไปก็ไป "
ไปถึงสองสาวก็เช่าเสื่อไปนั่งปู พร้อมกับซื้อขนมไปกิน นั่งกันได้พักนึงก็มีเพื่อนๆมาขอนั่งด้วยก็มีเพื่อนร่วมห้องพิมแล้วก็เพื่อนห้องส้ม ก็พากันนั่งดูหนังเรื่องวัยระเริง
พิม : " ส้ม !! เดี๋ยวเราไปเข้าห้องน้ำก่อนว่ะ ปวดฉี่ "
ส้ม : " ให้เราไปเป็นเพื่อนป่าว ? "
พิม : " ไม่เป็นไรหนังกำลังสนุก เดี๋ยวเราไปเอง "
ส้ม : " อืม!! รีบมา "
พิมก็ลุกใส่รองเท้าแล้วเดินออกไปหาห้องน้ำเข้า เข้าห้องน้ำเสร็จก็จะเดินกลับไปหากลุ่มเพื่อนที่ดูหนังอยู่ พิมเดินกลับด้วยความยากลำบากคนเยอะมากเบียดกันไปมา เดินเบียดไปหลบมาจนมาชนเข้ากับใครคนนึงอยากจัง หน้าพิมกระแทกเขากับหน้าอกของอีกฝ่าย พิมเอยขอโทษทั้งๆที่ยังไม่ได้เงยหน้าขึ้นมามองว่าเป็นใคร
พิม : " ขอโทษจร้า "
พิมแปลกใจขอโทษแล้วทำไมคนตรงหน้าถึงไม่เบี่ยงตัวเดินหนีไปทางอื่น พิมเลยเงยหน้าขึ้นมองคนที่อยู่ตรงหน้าด้วยความฉงนใจ อั้ยยะ คุณพระช่วย กล้วยทอดกระดองเต่า เอาเข้าไป
พิมสะดุ้งตกใจเบิกตาโต{ปกติก็โตๆ}มองคนที่อยู่ต่อหน้า ในหัวของพิมตอนนี้
ทำไมพี่ตัวสูงขนาดนี้ ทำไมพี่ถึงหน้าตาดีขนาดนี้ทำไมพี่ถึงตัวหอมจัง แล้วทำไมหนูถึงหลบใครต่อใครมาชนพี่ได้ นี่มันพรมลิขิตชัด ๆ นี่ใจหนูจะออกมาเต้นระบำข้างนอกอยู่แล้ว หนูหนูๆ
พี่พงษ์ : " นี่!!!!! พิมมมเป็นอะไร " พูดดัง เอะใจที่พิมยืนมองหน้าตัวเองแบบไม่ขยับ ไม่เมื่อยคอหรือไง จนพิมสะดุ้งตกใจ
พิม : " พิมชอบพี่!!!! "
กำลังคิดสารพัดเรื่องเพ้อเจ้ออยู่ดีๆก็มาตกใจเสียงเจ้าพงษ์นี่แหละ ตกใจได้สร้างเรื่อง มากๆยัยน้องพิม ตกใจสารภาพชอบเขาเนี่ยนะ
พงษ์ยิ้มกรุ้มกริ่ม ที่พิมตกใจเสียงตัวเองจนเผลอพูดสิ่งในใจออกมา
พิม : " อ่ะ!!ไม่ใช่ไม่ใช่พิมไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น ตกใจไงพี่ " พิมใจเต้นแรง ตอนนี้คาดว่าใจมันร่วงหล่นหายไปอยู่ที่ตาตุ่มแล้ว กระมั่ง
พี่พงษ์ : " ชอบก็ชอบพี่ยังไม่ได้ว่าอะไรเลย " ยิ้มอย่างภาคภูมิใจ
พิมเงยมองหน้าคนตัวสูงอีกครั้ง หึจะสูงไปไหนคอจะหัก ดูเขายิ้มนั้นน่าหมั่นไส้จริงๆ
พี่พงษ์ : " ทำไม!!! หล่อละดิ "
พิม : " ไม่ " บิดเข้าที่ท้องพงษ์
พี่พงษ์ : " โอ้ยย!!!!เจ็บนะนี่มันต้องเขินขนาดนั้นเลยใช่ป่ะ "
พิม :" หลงตัวเอง หึ หลบพิมจะไปแล้ว "
พี่พงษ์ : " เดี๋ยวพี่เดินไปส่งอยู่ตรงไหน จะได้ไม่ไปเดินชนใครเขาอีก ตัวก็เตี้ยๆ "
พิม : " พี่พงษ์!!! "
พี่พงษ์ : " ครับ "
พิมขมวดคิ้ว ให้พงษ์ ฝ่ายเจ้าพงษ์ก็ยิ้มเจ้าเล่ห์เหลือเกินพ่อคูณจะจีบน้องเข้าก็บอก
พิม : " พิมนั่งอยู่แถวนู่น พี่จะไปนั่งด้วยกันมั้ย "
พี่พงษ์ : " ไปดิ พี่ขอนั่งด้วย "
พงษ์เดินตามพิมไปยันที่นั่ง พอถึงพวกส้มก็แซวกันใหญ่ฯ
ส้ม : " ยังไงทำไมได้มาด้วยกัน ? "
พี่พงษ์ : " พิมสะดุดรัก พี่ล้มง่ะเลยต้องเดินมาส่ง "
พิม : " บ้า!!! โอ้ยพี่พงษก็พูดไปเรื่อย "
พี่พงษ์ : " แล้วจะเขินทำไม "
ส้ม : " พอๆดูหนังกันเถอะ ทะเลาะกันขนาดนี้เนี่ยเขาเรียกเนื้อคี่ ฮ่าๆ "
ไอ้พี่พงษ์นึ่มันร้ายมันแอบจับมือพิมง่ะ สารรูปมาซะดีๆว่าชอบพิม ใช่มั้ยปากแข็งนะเรา
สนุกกันมั้ยคะทุกคนขอบคุณนร้า
ที่แวะเข้ามาอ่าน ขอบคุณมากขอบคุณ
จริงๆ ?????
เข้ามาอ่าน=กำลังใจของนักเขียน
- Writer
