Chapter seven

1231 Words
3:09 pm March 03 2022 Avi Saichie Point of View: Nasa building na kami kung saan naka-tira yung matandang pinapahanap samin. Ang alam ko ay Metropolis daw ang pangalan nung matanda. Sobrang kakaiba pero ang gamit niyang pangalan dito sa mortal world ay Thomas Alvarez. Kasalukuyan naming--este kasalukuyan nilang hinahanap ang no. ng apartment ni metropolis. Hindi ako kasama dahil busy ako sa pag-kain ng isaw. Remember? Dito kami kumakain ni uno bago kami umuwi sa bahay niya?. Nakakamiss din pala dito, parang gusto ko nalang tuloy mag-pa iwan dito tutal wala naman akong Kapangyarihan. Pero kaya kong isarado ang isipan ko para hindi nila nabasa kung anong iniisip ko. Naniniwala lang ako na magic can exist now. Katatapos ko lang kumain ng isaw kaya pumunta na ako kung nasaan ang mga kaklase ko. Alam ko naman na hindi sila mawawala dito sa mortal world dahil na din sa tumira na daw sila dito last year. Nag-lakad na ako at pumunta sa may ari ng building at tinatanong kung nasaan yung bahay ni Thomas. At nag-simula na nga kaming mag-lakad papunta sa bahay ni Thomas at habang nag-lalakad kaming dalawa papunta sa bahay ni Thomas ay tinanong ko kung may nag-tanong salanya na mga kasing edad ko ay sinabi niyang wala, pero may pumasok daw. Kaya naman pala ang tagal nila,buti nalang sumunod ako kung hindi baka nasa labas lang ako kumakain habang hinihintay silang lahat. Nakarating na kami at tinuro niya nalang kung nasaan ang pinto at sinabi niyang kumatok nalang daw ako dahil wala siyang duplicate ng sù sì ni Thomas or should I say mag Thomas. Mas maganda kesa sa Thomas lang, nag-mumukha akong walang galang diba. Pag-katapos ng pakikipag-usap sa may-ari ng building ay kakatok na sana ako nang may na unang kumatok sa pinto. Napatingin ako sa kaliwa ko at bumungad lang naman sa akin ang hingal na hingal na mga kaklase ko. Taka/ko silang tinignan at tumingin sila kay Nicklaus na malamig na naka-tingin sakin. "Oh, bakit ganiyan kayo maka-tingin sakin?". Bakit nga ba sila ganon makatingin saakin hindi naman ako yung-nag-utos sakanila na sakanila nna sila na yung pumunta dito. Atsaka ang sabi naman nila ay kaya na nila yun kasi dati na silang tumira dito. Tapos ngayon titignan nila ako ng ganiyan, aba asan yung hustisya dun. Hinayaan ko nalang sila dahil sa may-nag-bukas bigla ng pinto, kaya lahat sila nagulat aamiinin ko pati ako nagulat ddin ako doon, hindi ko lang pinahalata kasi mag-mumukha akong tanga... Charot. "anong kailangan niyo?". Sabat ng matanda kaya napa-lingon kaming lahat sakaniya. "ehem" pag peke ng ubo ni Nicklaus bago niya sinabi ang talagang pakay namin kung bakit kami nandito. "nandito kami dahil pinapapunta ka ni Dean sa immortal World dahil humihina na ang barrier nang Academya" mahabang salaysay ni nicklaus atsaka tumingin sakin. Kunot noo ko iyang tinignan pero tumingin lang siya sa ibang direksyon. "Anong sinasabi mong magic world, hindi ko alam kung nasaan yun". Maang-maangan na sabi nito at sasaraduhan kami ng pinto nang bigla iyon sinangga ni Nicklaus at sapilitang binuksan iyo, at nag tagumpay naman siya. "Tutulugan mo ba kami o hindi?". Straight to the point na tanong ko sa matanda. Umiling naman ito. "Matagal ko ng tinalikuran ang pagiging immortal ko dahil ayoko na ulit madawit sa g**o". Sabi naman nito, tumango tango naman ako. "kung ayaw mong ma da wit sa g**o, pwedeng kahit tulungan mo lang kaming palakasin ang barrier ng Academya, dahil naka-salalay dito ang buhay nang libo libong stdyante sa immortal world". Mahabang sabi ni thunder, isa sa mga kaklase naming elites. "At one's na mamatay ang mga studyante sa immortal World ay walang makaka pag-ligtas sa mga tao dito sa mortal world". Sabi ko at tinignan ang mukha niya, at mukhang nakumbinsi naman na namin siya dahil tumango ito samin. Two days palang kami dito pero parang tapos na ang misyon namin. Hindi bali na nga atlis hindi na ako sasama sakanila sa pag-balik sa immortal World kaya no prob. Pero kagabi may kakaiba ng nangyari. Nanaginip ako at nakita ko ang goddess of life at sinabi nito mamayang gabi ay may mangyayari daw na kakaiba. At ang sabi nito ay magagalit ko na daw ang kapangyarihan ko. At ang sabi nito ay ice daw ang kapangyarihan ko. At lalabas na daw ito mamayang hating gabi. Pero hindi daw yun ang kakaiba ng mangyayari, tinanong ko nga siya kung ano yung kakaiba ng mangyayari pero ang sabi niya ay surprise. Sana naman maganda yung kakalabasan ng surprise niyang yun diba. "Uy hindi ka ba sa sabay sakin". Tanong saakin ni Zukarin sakin na ikina-iling ko. Ayaw ko munang may kasama ngayon gusto ko munang mag-paka lonely, gusto kong pumunta sa malayo at tahimik na lugar. Pumikit ako at iniisip na sana nasa tahimik akong lugar at ilang sigundo lang ay naka-ramdam ako ng sakit sa ulo, pero kalaunay matanggal din yun. Pag mulat ko ng dalawa kong mata ay nasa mataas akong lugar. Tahimik at madilim pero dahil sa mga bahay at building na naka--ilaw ay gumanda ang view. Grabe ang peace full dito. I feel the fresh air. I think nasa-tuktok ako ng bundok, hindi ko lang alam kung saan ito banda. Ilang oras na pala ako nandito, hindi ko man lang na-malaya na ilang minuto nalang ay mag-haha ting gabi na pala. Grabe hindi man lang ako naka-ramdam ng gutom. Aalis na sana ako dito nang maramdaman kng sumakit ang buong katawan ko. Napa-daing ako sa sobrang sakit ng katawan ko at napa-higa sa lupa. Sa sobrang sakit ay hindi ko namalayan na nasa himpapawid na pala ako. Nawala na din yung sakit sa buo kong katawan. Napatitig ako sa buwan nang makita ko na full moon pala ngayon. Hindi ko alam kung nag-hahalucinate lang ba ako o totoo talaga toh. Ito na ba yun sinasabi ng goddess of life na surprise. Pwes....... Thank you sakanya. Kung hindi dahil sakaniya ay siguro hindi ko natupad ang isa sa mga bucket list ko, isa na kasi doon ay ang pangarap ko na maka-lipad. Nabalik ako sa sarili ko nang unti unti akong bumababa sa lupa. Hanggang sa itatapak ko na sana ang paa ko sa lupanang bigla akong nawalan ng balanse at natumba sa sahig. Aray naman sakit ng balak ang ko dun ah, may galit ka ba saakin goddess of life huh!?!. Singhal ko at dahan dahan tumayo.at katulad ng ginawa ko kanina, ay pinikit ko ulit yung mata ko at inisip na nasa bahay na ako ni uno. At pag-kamulat ko ay nasa loob na ako ng bahay ni uno. Hindi na din ako naka ramdam ng hilo, siguro ay dahil sa na sasanay na ako sa pag-gamit ng ability ko sa pag-teteleport. Mag-lalakad na sana ako papunta sa kusina para kumain ng makitang naka-harap pala ako kila Nicklaus at Zukarin pati na din ka thunder. Pare-pareho silang naka-tingin sakin ng may pag-tataka. Taka ko naman silang tinignan. Alam niyo guys ang weird niyo, para kayong naka-kita ng multo, FYI ako lang to si Avi ang kaklase niyong tatlo. Sabi ko sakanila pero may pag-tataka ang nasa muka nila. Bahala na nga kayo diyan basta ako kanina pang gutom. Sabi ko sabay walk-out. Nakaka-bad-trip kaya sila. Kung maka-tingin sila sakin akala mo kung ikaw na ang pinaka-pangit sa buong mundo. Pumunta na lang ako sa kusina at kumain. ------------------- All right reserved
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD