Shira’s POV
“Niyaya ko na si Papa, Ma, nagdala po ng ulam,” sabi ko na ngumiti pa nang malapad. Pinaningkitan niya ako ng mga mata bago siya tumango at sumunod sa lamesa. Tahimik lang naman si Papa sa likod ko ngunit ramdam ko ang saya para sa kanya. Pinigilan kong mapangiti dahil baka kurutin ako ni Mama.
“Nagdala ka pa. May ulam naman kami,” masungit na saad ni Mama. Napahawak naman sa batok niya si Papa at hindi na sumagot pa.
Habang kumakain kami’y pigil na pigil ang ngiti ko dahil nadaig pa ng mga bata ang angilan ni Papa at Mama or should I say ni Mama. Kapag kasi pinaglalagay siya sa pinggan may nasasabi na agad ito. Tahimik na lang akong kumain at hinayaan sila. Aba’t ako pa ba ang magbabawal?
“Ako na po ang maghuhugas, Mama,” sambit mo kay Mama.
“Hindi na, ako na,” sabi
