My Ex's Boyfriend-End
982 Words
Gio's POV
It's been 7 years. And I must say everything is fine now. I can still remember how chaotic it is when my father is sent hospital.
Flashback
After the s*x ave and I have. I decided to talk to Gian. He is my best friend at the same time my first love. Akala ko siya na ang para sakin pero mali pala ako.
I arrive at his condo. At enter his passcode which he gave to me, so that I can go whenever i want.
But what I saw shocked me. He is naked with other man.
" G- gian?" Gulat ang nangibabaw sakin.
He slowly open his eyes and immediately woke up. I saw his naked body but I have no reaction from it. Pero nasaktan ako dahil niloko niya ako. Mahal ko pa siya pero mas mahal ko si Ave
" G-gio it's not what you think. I can explain" nauutal at kinakabahang sabi nito
" Magbihis ka at maguusap tayo" aba kahit naman paano nakakapagisip pa ako ng matino. Hindi lahat ng bagay madadaan sa galit at emotion. You should be rational and fair. Let them explain their side and after that you can decide whether to believe them or not. To forgive or not.
I forced to smile at him when he came out of his room
" Ano yung nakita ko? Kailan pa ?' I asked calmly so that he wouldn't panic.
" Siya si Van. 3 years na. Pero mahal kita Gio. Kung gusto mo hindi na ulit ako makikipagkita sakanya" Sabi nito ng nakayuko. I appreciate that he is honest. But my decision when I first arrive here doesn't change.
" Naiintindihan ko Gian. May aaminin din ako. May iba na akong mahal. Sorry pero tingin ko kailangan na nating itigil ito" Sabi ko dito. Mabilis oo. Hindi naman dapat ipaligoy ligoy pa. Also, I know Gian. Kung talagang mahal ako neto gaya ng sabi nito ay hindi siya magsisinungaling sakin for 3 years. And there maybe a reason for it. He might have feelings for the other man too.
"Hindi. Hindi gio. Naguguluhan ka lang. Hindi na mauulit sorry babe patawarin moko" umiiyak na sabi nito. Umiyak na din ako. Well whou would've thought na mangyayari ito? We both dream a future together. A life together. But here I am ending it. It hurts that I am doing this to hurt this man. However, I couldn't afford to hurt the person who my heart truly wants. In a short of time. But love wasn't a long time process to occur. Minsan kusa nalang naramdaman mo ito. And that is when I realize the types of love. What I have with Gian is puppy love , a comfort to embrace who we are, or to a confusing feelings. Nonetheless, what I have Avery, it was different. It is eternal. She .. I can't afford to lose. Or not be by her side.
" Magsisinungaling ako kung hindi ako nasaktan sa sinabi mo. 3 years mo na pala akong niloloko. Pero hindi ko kayang lubos na magalit sayo dahil ako din ay nagkasala. Nakipagsex ako sa isang babae Gian. Mahal kita pero mas mahal ko na siya. Sorry sorry" humihikbing sabi ko
Nagiiyakan kami ng lumabas ang kasama nitong lalaki
" Hayaan mo na siya Gian. Andito naman ako" I saw how that man glared at me while he glance at Gian's crying state.
" Huwag kang mangialam dito Van! Si gio lang mahal ko tandaan mo yan! Umalis ka na dito!"
" Pagsisisihan niyo to " galit na sabi nito at patabog na umalis.
Nagusap pa kami ni Gian
" Sino siya? Yung babaeng mahal mo?" Tanong nito ng kumalma na ito.
" Si Ave, gian" nakayukong sabi ko. Hindi sa kinakahiya ko si Ave kundi dahil I don't want to see how betrayal and realization occur in his eyes.
" Kaya pala. Akala ko niloloko lang ako ng paningin ko nung nakita ko kayo pano magtinginan sa restaurant. Naging in denial ako. " He said in a sad low voice.
May nagtext sakanya na nagpagulat sakanya.
" Anong problema gian?" Tanong ko dito
" Si van nagtext siya. Pinadalhan niya daw ang ama mo at pamilya ko ng litrato nating dalawa na nakahubad sa kama" tila wala sa sariling sabi nito. Horror is written in his eyes.
Kinabahan ako. Si itay.
" Mauna muna ako Gio. Pupuntahan ko si itay" hindi ko na ito hinintay magsalita at tumakbo at sumakay ako pauwi samin . Nakita ko ang kapit bahay namin
" Gio iho ang ama mo sinugod sa ospital. Inatake sa puso nasa Ferrero General hospital siya"
Nagpasalamat ako at nagmamadaling pumunta ng hospital. Gulong gulo na ang ayos ko sa pagtakbo ng nakita ko si Ave. Si Ave. Yinakap niya ako at napaiyak nalang ako. And that hug somewhat ease my fear.
Naging ligtas ang itay at pinaliwanag ko ang lahat naintindihan naman niya ito nagulat lang siya.
_____end of flashback
" Mahal!!! " Napatingin ako sa babaeng palapit sakin kasama ang isang batang lalaki
Nginitian ko ito
" Mahal! Hinahanap ka na nitong anak mo. Nangako ka daw maglalaro kayo ng basketball" niyakap ko ito
" Ambango naman ng mahal ko. " Inamoy amoy ko to at hinalikan ang leeg.
Pinigilan naman ako nito
" Gio may bata ! " Sabi nito sabay hampas sakin
" Mamaya humanda ka sakin" tumawa lang ito at dumiretso na sa loob ng bahay.
" Anak tara na basketball. " Sabi ko sabay buhat dito. Ivo Gene De Guzman. Anak namin ni Ave.
Nagbunga ang pagmamahalan namin. Nagpakasal kami isang taon pagkatapos nitong manganak.
At masasabi kong ako na ang pinakamasayang lalaki sa mundo dahil sa pamilya ko.
Si Gian? Naging successful businessman na. Mabuting kaibigan pa rin kami. Natanggap siya ng pamilya nito.
Pumasok na kami ng anak ko at nakita ko ang babaeng dahilan kung bakit naging masaya ang buhay ko.
Avery Louise Montero- De Guzman you are now mine and I am yours
THE END
Hi guys. thank you for reading! see you next story.
- Writer
