แรดแอบรัก

ปฐมบท แรด

กว่าแรดแต่ละนางจะหาโอกาสแยกร่างจากผู้ชายของตัวเองมาพบปะสังสรรค์กับเพื่อนแรดนั้น ยากเย็นแสนสาหัส ยกเว้นขม (แรดเชอรี่) กับขิงดอง (แรดฮา) ที่ยังไม่มีพันธะ เพราะนางเพิ่งผ่านการผสมพันธ์อย่างจริงจังเมื่อไม่นาน และเป็นเหตุผลสำคัญให้บรรดาแรดทั้งหลายมารวมตัวกันในครั้งนี้

“เพื่อนแรดมากันครบแล้ว! ไหนแกช่วยเหลาทุกรายละเอียดยิบย่อยให้พวกฉันฟังชัดๆ ซินังขิง” เปรี้ยว (แรดนางเอก) เริ่มประเด็นแทนเพื่อนๆ แก๊งค์สตรีแรด ที่มีสมาชิกแรดทั้งหมด 8 นาง ได้แก่ แรดนางเอก(เปรี้ยว) แรดเงียบ(ข้าวเม่า) แรดมโน (อ๊บอ๊บ) แรดฮา (ขิงดอง) แรดสตรอง (โมรา) แรดเป (วิปครีม) แรดซุ่มหรือแรดสตอร์คเกอร์ (ลูกขวัญ) และแรดเชอรี่ (ขม) ที่พึ่งมาถึงคนสุดท้ายในสภาพระโหยโรยแรงเหมือนเดินทางผ่านสรภูมิรบเพื่อมาเจอเพื่อนแรด

“เอ่อ... คือ” ขิงดองทำกระมิดกระเมี้ยนนิดๆ หน้าสวยหวานที่ไม่ได้เข้ากับบุคลิกของเจ้าตัวแดงระเรื่อ

ในบรรดากลุ่มเพื่อนสตรีแรดคงจะมีแต่เธอที่เพิ่ง ‘เสียซิง’ เพราะภายใต้บุคลิกสวยเนี๊ยบมีราคา เพื่อนแรดแต่ละนางล้วนผ่านประสบการณ์แรดมาอย่างโชกโชน เธอถึงต้องเรียกแรดรวมพลเพื่อขอคำปรึกษาจากบรรดาแรดตัวแม่ทั้งหลาย

“พวกแกอย่าจ้องสิ! รุมจ้องกันตาถลนแบบนี้ฉันพูดไม่ออกนะ! ” แรดขิงดองเจ้าของเรื่องโวยวาย นอกจากแรดสาวทั้งแปดที่นั่งประชุมเพลิงกันภายในรัศมี 5 เมตรของพื้นที่ ‘ร้านแซ่บจกครก’ ยังมีแขกของร้านคนอื่นนั่งอยู่ใกล้ๆ และมองมายังเหล่าสาวงามทั้งแปดด้วยความสนอกสนใจ

“จ้องสิ! ตั้งแต่โดนของตาลุงเข้าไป ฉันว่าแกดูสวยเปล่งประกายกว่าตอนจิ้นอีกนะนังขิง” วิปครีม ไฮโซสาวเจ้าของฉายา (แรดเป) ทักความเปลี่ยนแปลงในด้านดีที่เธอสังเกตเห็นได้ชัด จากใบหน้าของขิงดอง เพื่อนสาวหน้าใสผู้พึ่งจะเสียซิงให้หนุ่มรุ่นคุณลุง

“หน้าใสแบบนี้ แกพอกหน้าด้วยเซรุ่มทารก ใช่ป่ะ? ” อ๊บอ๊บ (แรดมโน) เย้าเพื่อนสาวที่หน้าแดง เพราะตกเป็นเป้าสายตาของเพื่อนแรดทั้งเจ็ด

“เซรุ่มทารก? ของยี่ห้ออะไร? ทำไมไม่เคยได้ยิน?” ลูกขวัญ (แรดซุ่ม) ตามเพื่อนไม่ทัน เพราะในบรรดาแรดทั้งแปดเธอคือแรดไร้เดียงสาในภาคทฤษฎีเรื่องเพศที่สุด ส่วนภาคปฏิบัติไร้เดียงสาที่สุดคือขิงดอง ซึ่งเก่งกาจแต่ทางทฤษฎีเพราะมีคู่หูอย่างสาวขิงสุดเผ็ด คอยพิสูจน์ข้อสงสัยทุกกรณีเรื่องเพศศึกษาแทนเพื่อนเลิฟ

“แกคงไม่เคยโดนแตกใส่หน้าล่ะสิ ถึงไม่รู้จักเซรุ่มทารก นังลูกขวัญ” ขม (แรดเชอรี่) พูดจบก็หยิบขาปูม้าในจานส้มตำมาดูดเข้าปากอย่างเอร็ดอร่อย

“พูดเรื่องอื่นกันได้ไหมฉันกินไม่ลง”เปรี้ยวแว๊ดเพื่อนๆ ที่เริ่มจะชวนกันสนทนาเข้าเรื่องติดเรท

“นังนางเอก! ที่นี่ไม่มีกล้องกับสปอร์ตไลท์ แกไม่ต้องห่วงภาพพจน์ แหม...กินไม่ลง ฟาดส้มตำปูม้าคนเดียวหมดจาน คงกินลงหรอกนะ!” ขมเหน็บเปรี้ยวเพราะตัวเองมาช้าที่สุด อาหารที่สั่งมาบางส่วนก็เริ่มร่อยหรอลง

“นี่ตกลงพวกเราจะมา แ_ก หรือมาช่วยนังขิงหาทางแก้กรรมวะ” ข้าวเม่า (แรดเงียบ) แหวขึ้นบ้างหลังจากกินจนท้องเริ่มตึง

“เออ! นั่นสิ... แล้วนี่แกโดนยังไงบ้างนังขิง! เอ้ยพูดผิด! แกไปพลาดอีท่าไหน?” โมรา (แรดสตรอง) วกมาถามเพื่อนแรดผู้ประสบปัญหา

“ฉันว่าเราไปคุยกันที่อื่นไหม ร้านนี้คนเยอะไปนะ” ขิงดองเริ่มระอาบรรดาเพื่อนแรดที่พากันเซ้าซี้ แย่งกันพูดจนความตั้งใจที่จะเรียกมาระดมสมองคงตกไป เพราะแต่ละคนส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าวด้วยความดีอกดีใจที่ได้เจอกัน

“ท่าทางปัญหาของแกคงจริงจังระดับท็อป! คุยกันวันนี้ก็ไม่จบ”

“แกอยากหาเรื่องไปเที่ยวเกาะพงันอีกแล้วใช่ไหมนังเชอรี่” ข้าวเม่า (แรดเงียบ) พูดดักคออย่างรู้ทัน

“อ๊าย! แกนี่ รู้ใจฉันทุกทีเลย น่าร๊ากกก” แรดสาวเผ็ดสุดโผเข้ากอดลูกชุบแล้วทำท่าปากจู๋

“ไม่ต้องมาจุ๊บ!”

“โอ๊ย... พวกแกช่วยเงียบๆ หน่อยได้ไหม ตกลงวันนี้ฉันจะได้ฟังนังขิงมันพูดรึป่าวนี่ฮะ ”

“หยุด !... ห้ามพูดเรื่องซีเรียสต่อหน้าจานส้มตำ!”

“ใช่ๆ นังพูดถูก กรุณาอย่าบั่นทอนรสชาติอาหารจานโปรดตอนนี้ ให้ฉันจกส้มตำหมดค่อยพูด”

“สรุปว่าที่มาเนี่ย พวกแกอยากชวนมาจกส้มตำหรือเรียกมาระดมสมอง ตอบ!“

ปากก็ต่อว่ากันไปมา ส่วนมือของแต่ละนางล้วนสาละวนอยู่กับอาหารบนโต๊ะเหมือนกลัวจะทานไม่ทันเพื่อน

สาวงามทั้งแปดพูดคุยกันพลางแย่งกันจกส้มตำไปด้วย การกินที่ดูตายอดตายอยากของแต่ละนางทำเอาผู้บ่าวโต๊ะข้างๆ ถึงกับมองตาคางกันเลยทีเดียว

อะไรกันนี่มันส้มตำปูปลาร้านะ เป็นคนสวยกันทั้งนั้นจกปลาร้ากินกันอย่างกับตายอดตายอยากมาจากไหนอย่างนั้นแหละ

“ฟังเรื่องคนอื่นจบแล้ว แล้วเรื่องของแกล่ะนังลูกขวัญ เล่าให้ฟังหน่อยว่าอยู่ดีๆ แกมารักกับนายภูพระเอกรูปหล่อคนนี้ได้ยังไง ครั้งที่แล้วนังขมมันยังเล่าให้ฉันฟังไม่ละเอียดเลย” อ๊บอ๊บ (แรดมโน) เกิดอยากรู้ประวัติความเป็นมาเรื่องราวความรักของยายแกงจืด ที่ตอนนี้ไม่จืดแล้วตั้งแต่แต่งงานมีลูก ลูกขวัญก็เริ่มที่จะแต่งตัวเป็น ดูมีน้ำมีนวล สวยกว่าตอนที่ยังไม่มีครอบครัวเสียอีก

“ใช่ๆ ผัวแกหล่อมากเลยนะ แกไปทำยังไงถึงสอยพระเอกเบอร์หนึ่งมาได้ แถมเขายังยอมเลิกเป็นดาราเพื่อแกอีกด้วย ทำได้ไงวะ” เพื่อนๆ ต่างเอ่ยแซวทำเอาภรรยาของอดีตดาราดังนั่งเขินจนตัวม้วน

“เรื่องมันก็มีอยู่ว่า”

หลายปีก่อน...ที่ร้านสะดวกซื้อ

มือเรียวขาวถือนิติยสารที่มีรูป พี่ภู ภูบดี อัครเนตร พระเอกรูปหล่อเบอร์หนึ่งของวงการ ลูกขวัญหลงรักผู้ชายรูปหล่อคนนี้มาสามปีได้แล้ว แต่ระดับแรดสตอร์คเกอร์แล้ว จะมีใครรู้เล่าว่าเธอแอบรักใคร แรดประเภทนี้ดูลึกลับเป็นที่สุด ไม่มีใครสามารถรู้ได้ว่าภายในจิตใจเธอนั้นซ่อนเร้นอะไรไว้บ้างที่หอพักของทางมหาวิทยาลัย ไม่มีใครเคยเข้ามาในห้องพักของเธอ

หญิงสาวเป็นคนที่ค่อนข้างจะเก็บเนื้อเก็บตัวจนดูลึกลับ ลูกขวัญไม่เหมือนเพื่อนแรดคนอื่นตรงที่เธอไม่ค่อยจะพุ่งชนเป้าหมาย ส่วนที่แรดนี่ก็คือการทำตัวเหมือนสายลับแอบซุ่มดูเรื่องผู้ชายที่ตนเองแอบปิ๊ง ซึ่งมันก็เป็นเรื่องธรรมดาที่แรดประเภทเธอมักทานแห้วเป็นประจำ สาเหตุเพราะ มีเป้าหมายแต่ไม่พุ่งชน

ที่คอนโดสุดหรู ติดฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา นี่คือคอนโดแบบเพ้นท์เฮ้าส์สุดหรู มันเป็นที่อยู่สุดหรูหราแบบส่วนตัวของดาราดังการที่พักอยู่เพ้นท์เฮ้าส์ขนาดสองชั้น คงไม่ต้องอธิบายแล้วว่าเจ้าของที่พักนั้นรวยขนาดไหน

“ผมจ้างพี่มินนี่ มาด้วยเงินเดือนตั้งคลึ่งแสนนะ ช่วยทำหน้าที่ผู้จัดการให้ดีหน่อยสิ เนี่ยเห็นมั้ยว่าห้องมันรก ผมบอกแล้วให้ไปหาผู้ช่วยผู้จัดการมา พี่จะได้ไม่ต้องโดนผมบ่นวันละสามเวลาหลังอาหาร เช้า-กลางวัน-เย็นแบบนี้” พระเอกจอมเรื่องมากบ่นไม่หยุด เมื่อผู้จัดการที่อยู่กับตนเองมาเป็นเวลาแปดปีไม่สามารถจะอยู่ดูแลเขาได้ตลอดจริงๆ

“พี่ขอโทษจ้าน้องภู พี่ยุ่งจริงๆ นะ พี่ต้องดูแลดาราอีกตั้งหลายคนเลยไม่มีเวลาไปหาคนมาช่วยดูแลเราเลย บางทีพี่อาจจะทำทุกอย่างให้ภูสุดหล่อไม่ได้นอกจากจัดคิวงานและป้อนงานให้เยอะๆ แต่พี่รับร้องว่าอาทิตย์นี้หาได้แน่นอนค่ะ คราวนี้น้องภูจะมีคนดูแลตลอดเวลา ไม่ต้องกลัวว่าจะเหนื่อยอยู่คนเดียวเลย”

ถ้าคนตรงหน้าไม่หล่อพี่มินนี่ ผู้จัดการดาราชื่อดัง นักปั้นมือทองตัวท๊อปของวงการ ไม่มีทางปล่อยให้มาบ่นฉอดๆ แบบนี้แน่นอน

เขาคือภูบดีสุดหล่อเด็กปั้นของเธอ แค่เห็นหน้าตาหล่อเหลานี่ก็พลานให้ใจอ่อนแล้ว แล้วใครเล่าจะโกรธได้ลงคอ

“ขอให้มันจริงนะครับ จะกี่บาทผมก็จ้าง ผมเหงา เหนื่อย อยากได้ผู้ช่วยที่ทำทุกอย่างให้ผมได้แม้กระทั่งหาข้าวให้กิน”

เรื่องมากจริงพ่อคุณ

“จ้าๆ น้องพี่ใจเย็นๆ นะ” ร่างอวบของสาวประเภทสองชักจะชินที่อยู่กับคนเรื่องมากเสียแล้ว

พี่มินนี่เป็นถึงนักปั้นมือทอง มีดาราชื่อดังในสังกัดมากหน้าหลายตา พักหลังมานี่เธอเลยดูแลดาราที่แสนจะเรื่องเยอะขี้บ่นผู้นี้ไม่ค่อยดีสักเท่าไร

ภูบดีอีโก้สูงเขาคิดว่าตนเองเป็นถึงพระเอกแนวหน้าไม่จำเป็นที่จะต้องมาทำอะไรเอง สรุปแล้วก็ต้องให้พี่มินนี่ไปหาผู้จัดการเพิ่มมาอีกคนอย่างที่เห็น