“เป็นอะไรไปคะ คุณ เอ้ย พี่ภู”
“เปล่าหรอก คิดถึงความหลังนิดหน่อยน่ะ มันมีเรื่องให้เศร้านิดนึง” ชายหนุ่มไม่ได้ตอบว่าเศร้าเรื่องอะไร แต่เจ้าตัวก็พูดไปตามความจริงว่ากำลังคิดถึงเรื่อเศร้าๆ หญิงสาวไม่อยากยุ่งเรื่องส่วนตัวของคนอื่นนัก เพราะมันไม่ใช่นิสัยของเธอ
“คนเรามันก็มีความหลังกันหมดนั่นแหละ แต่ฉันไม่ค่อยจะมีเรื่องเครียดกับเขาหรอก วันๆ ก็ตั้งใจเรียนอย่างเดียว จะมีเรื่องอะไรให้เครียด” ขวัญฤดีเริ่มเป็นฝ่ายคุยบ้าง นานๆ ที เด็กสาวจะชวนคนอื่นคุยก่อน
“โอ้แม่เจ้า... วันนี้น้องติ๋มชวนคุย” แทนที่จะตอบกลับแบบดีๆ ภูบดีกลับทำเป็นตื่นเต้นซะงั้น
“ก็พี่บอกเองนี่ว่าให้ฉันแสดงตัวตนที่แท้จริงออกมา ก็นี่ไงความจริง ฉันไม่ได้เรียบร้อยเหมือนเมื่อก่อนแล้ว จากนี้ไปพออยู่ต่อหน้าพี่ ทุกอย่างที่ฉันแสดง มันคือความจริง”
“ดีมาก ต้องอย่างนี้สิ พี่ชอบผู้หญิงจริงใจที่สุด เรามาเล่นต่อคำกันดีกว่า ไหนๆ ก็มาเที่ยวพักผ่อนก
