NANG muli akong magmulat ng mga mata, puting kisame ang una kong nasilayan. Puti rin ang kisame ng aking silid kaya hindi kaagad tumimo sa akin na iba ang ilaw sa silid na iyon. Pinakiramdaman ko ang aking sarili. I felt good. Hindi na ako nahihirapang huminga. Bahagya akong natigilan nang maalala ang isang eksena. Kapagkuwan ay nakadama ako ng ginhawa.
“Thank God, it was all just a dream!” ang nasabi ko. Of course everything was just a dream. Hindi maaaring magkatotoo ang mga ganoong bagay. Hinding-hindi iyon magagawa sa akin ni Mattie.
“Gising ka na!”
Napalingon ako sa pinanggalingan ng tinig. Nakita ko si Mommy na kapapasok lang sa loob ng aking silid. Nakasunod sa kanya si Daddy. Bakas ang matinding pag-aalala sa kanilang mga mukha. Mugto pa rin ang kanilang mga mata.
Bumangon ako
