Nikâh dairesine gelmiştik. Hiç anlamadığım şekilde her şey hızlı ilerliyordu. Biz yoldayken zaten her şey hazırlanmıştı. Salona girer girmez, masaya oturduk. Nikâh memuru da gelmişti. Ömer’in şahidi abim Mehmet oluyordu. Benim şahidim de ev sahibimiz İhsan amcaydı. Çok isterdim Songül yada Türkan olsun ama, o hengamede aklımıza gelmemişti. Önceliğimiz evlenmek olduğu için, çokta düşünmemeye çabalıyordum. Nikâh memuru yerine geçip, konuşmaya başlamıştı. Biz o an heyecan , telaş, mutluluk içinde bir birimize bakıyorduk. Elimiz, dilimiz bağlanmıştı.
Nikah memuru önce bana sorusunu sorunca, önce panikledim. Nerde olduğumu şimdi hissediyordum. Ömer’in eşi olmak isteyip, istemediğimi soruyordu. En çok istediğim duam gerçek oluyordu. Tabi ki evet diyecektim ama Ömer korkuyla bana bakınca "EVETT
