Dışarıya bakmış derinlere dalmışken, Nejla hanım odadan çıkmış, omzuma dokunmuştu. Elinin dokunmasıyla irkilmiş, derinlerden çıkmıştım. Nejla hanıma bakıyordum. Gülümsüyordu.
"Cengiz Bey seni bekliyor, " dediğinde başımı sallayıp yanından ayrılmıştım. Odanın kapısını tıklayıp, gir sesini duyunca girmiştim. Kapıdan içeri girdiğimde, iki adım atmış, Cengiz Beye elllerim önümde, başım eğik durumdayken,
"Cengiz Bey, dün yardımınız için çok teşekkür ederim. Sözlümü son anda kurtarabildik. Sizin sayenizde."
"İsmin neydi senin?" sorusuyla, başımı hafif kaldırmış, patronuma bakıyordum.
"Ömer efendim."
"Ömer bir şey değil, iyi mi sözlün?"
"Değil efendim. Gece işe de o yüzden gelemedim."
"Neyi var? Baban mı birşey yapmış?"
Çok utanıyordum böyle bir ailem oldugu için.
"Babam arabada sözlü
