Chap 6
1008 Words
Crossaint looking
"Ugh!" I rolled my eyes as I keep on pulling my feet just to not stock in the sand.
Papalubog na ang araw kaya't naisipan namin na pumasok na sa bahay dahil uuwi na din naman ako. Habang naglalakad kami pabalik sa kanila ay hirap akong maglakad dahil bumabaon ang heels ko sa buhangin. Nasa likuran ako ni Ice kaya't 'di niya masyadong mapapansin ang struggle ko but the longer I walk, the deeper the heels na bumaon sa buhangin kaya 'di ko na sure if 'di pa niya ako mapapansin sa bagal kong maglakad.
"Are you alright?"
At 'yan na nga po napansin na po tayo ano.
"Ah...eh..." Napakamot ako sa aking batok.
Tiningnan niya muna ako ng ilang segundo at walang pag aalinlangan ay nilapitan ako.
"Hey! hey! what are you doing?! Put me down!" Nag-hihisterya na ako dahil sa biglaan niyang pagbuhat sakin.
"Shh, will you stop shouting?" Seryuso niyang sambit habang naglalakad.
Tumingin ako sa paligid. Buti wala naman masyadong tao.
"If you don't want me to shout then put me down! Why did you buhat me ba?" I pretended to be iritated. Yeah pretended because I lowkey like it tho hehe
Bigla siyang huminto. "Because you're struggling?" Simple niyang sagot at nagpatuloy sa paglalakad habang buat pa din ako.
"Yeah but I can still walk naman eh, you don't have to carry me," ramdam ko yung kamay niya sa baba ng legs ko that made me bother a little kasi madali akong nakikiliti and can I just say na yung left hand niyang nakasupport sa likod ko ay malapit na sa side boobs ko? How am I supposed to deal with that eh tingin nga lang 'di ko na kinakaya, ito pa kaya?
"Yeah, yeah, at sa tuwing yuyuko ka para ayusin ang heels mo ay tumataas yang maikli mong damit at nakikita ang purple mong panty" Tumingin siya sa suot ko bago sa akin.
"Purple pa- what?" Unti- unting nag sink in sakin yung sinabi niya kaya napatahimik ako.
Shit nakakahiya.
"Bakit ba kasi ganyan ang suot mo?" Siya sa kalmang tono habang naglalakad pa rin buhat ako.
Naalala ko tuloy yung babaeng bumisita sa kanya dati na naapakan ang sapatos ko. The elegant woman in a body hugging dress with her killer stiletto. Habang hinahawi ang magandang buhok na nakangiti kay ice. What a perfection. Type niya kaya yun? Syempre oo kasi sino ba namang hindi magkakagusto sa ganung babae?... Are the both of them have a thing kaya?
"Hey, sino yung babaeng bumisita dito last time?" Tanong ko sa kanya ng nakarating na kami sa bahay nila.
Nakaupo ako sa usual na inuupuan ko sa sala nila habang si Ice papasok ulit sa bahay dala yung iniwan niyang gamit sa pagluluto namin kanina dahil binuhat niya ako.
"Which girl?" Siya na papalapit sa akin galing sa paglagay ng lutuan sa kusina.
Which.
Too much girls to remember one huh?
"The pretty girl in a black bodycon dress. Yung pumunta here dati, remember?" I said as I imagined the girl on that day.
He frowned for a while ngunit nawala din ito at tiningnan niya ako sa seryusong mukha. He pouted as he touch his lips with his index finger making a soft rub.
Magsasalita na sana ako ngunit tumunog ang cellphone ko.
"Okay tatay, I'll come out na." Sagot ko kay tatay sa kabilang linya pagkatapos niyang sabihin na nasa labas na siya naghihintay.
Hinatid ako ni Ice hanggang sa sasakyan.
"Thank you for today, I really appreciated you for making my request come true" I smiled genuinely.
"No problem." Sa tipid na ngiti.
Nagkatinginan kami ng ilang saglit bago ako tumalikod.
Bubuksan ko na sana ang front seat door nang muli kong narinig ang pangalan ko.
"Take care tash," sa seryuso ngunit malumanay na boses. It was not too loud and too low, tama lang para marinig ko.
I said my thank you and smiled bago ako tuluyang pumasok sa sasakyan.
I heard whispers from tatay when I entered the car kaya naman ay sinaway ko siya at baka marinig pa kami kahit sirado na naman ang sasakyan.
As usual, nakapamulsa ulit siya habang tinitingnan ang sasakyan namin na paalis sa bahay nila.
Pagkauwi ko ng bahay ay agad akong pumunta sa kwarto at kinuha sa aking medicine kit ang gamot. Uminom ako ng tubig pagkatapos ilagay ang isang capsule sa bibig ko.
Mabilis kaming nakarating sa bahay kasi sinabihan ko si tatay na bilisan niya ng takbo kasi 'di na ako masyado makahinga sa kalagitnaan ng byahe. Masama parin talaga pakiramdam ko nung nag grilled kami ni Ice 'di ko lang siya masyado nararamdaman kasi mas inintindi ko yung moment namin than what's my body is saying.
"Princess anak?" si tatay sa labas ng pintuan.
"It's open tay"
Agad na pumasok si tatay dala ang oxygen at kasama ang isang kasambahay na may dalang tray at kung ano-anong importanteng laman nito.
"Ano ba kasi nangyari sayo ngayon anak at inatake ka?" si tatay sa nag-aalalang boses habang kinakabit sakin ang oxygen.
Nang medyo umayos na ang pakiramdam ko ay dahan dahan na ako kumalma mula sa paghahabol ng aking hininga. I can't answer tatay because of the oxygen mask in my mouth kaya't nag-isip na lamang ako ng rason sa utak ko bakit ako sinumpong. Ang ginawa lang naman namin ni Ice today ay ofcourse nagtututor at kumain. Oh wait... kumain? What did I ate today? The grilled fish and the croissaint looking merienda... I don't think it's the grilled fish because I used to eat it so maybe it's the croissaint looking merienda. But I'm not sure, what I know is if yun nga ay patay talaga ako kasi lagpas limang piraso siguro ang nakain ko nun.
Anyway buhay pa naman ako kaya okay lang. What matters today is how my day spent well with Ice. It was simple but worth it kaya okay lang kahit mamatay na ako ngayon kasi worth it naman na ang araw ko. Joke lang wag naman muna no hehe.
- Writer
