Mirkan, hastanenin otoparkında arabasından inip derin bir nefes aldı. Yüzü solgun, gözleri kızarmıştı. Günlerdir uykusuz ve gergin bir şekilde Gece’nin iyileşmesi için dua ediyor, aynı zamanda içinde büyüyen öfkeyi bastırmaya çalışıyordu. Ama bunu başarmak hiç kolay değildi. Aklında sürekli Demirkan vardı. Onu bulup öldürmek istiyordu. Ama bu, Demirkan için bir ödül olurdu. Mirkan, ona en ağır bedeli ödetmeden rahat edemezdi.
“Onu hemen öldürmeyeceğim,” diye mırıldandı kendi kendine, hastane kapısına yürürken. “Acı çekecek. Gece’nin yaşadığı her korkunun, her acının bedelini tek tek ödeyecek.”
Hastanenin soğuk havası yüzüne çarptığında, derin bir nefes daha aldı. Kendini toparlamaya çalışarak Gece’nin odasına doğru ilerledi. Odaya yaklaştıkça, içindeki gerginlik daha da artıyordu. Gece h
