Gece, konağın salonunda Serap’ın heyecanlı ve abartılı tavırlarını izlerken bir an için kendi içine döndü. Günün yorgunluğu ve yaşananların ağırlığı üzerine binmişti. İçten içe biraz yalnız kalmak, her şeyi birine anlatıp rahatlamak istiyordu. Gözlerini Aylin’e doğru çevirip hafifçe kaş göz yaptı, “Gel” der gibi bir işaret verdi.
Aylin hemen bu işareti fark etti. Gece’nin bir şeyler anlatmak istediğini anlamıştı. İkisi de odalarına çıkmak için izin istemeden yerlerinden kalktılar. Gece, merdivenleri yavaş yavaş çıkarken, Aylin onu takip etti.
Odaya girdiklerinde Gece kapıyı arkasından kapattı ve sırtını kapıya yasladı. Derin bir nefes alıp, yüzüne heyecanlı bir ifade yerleştirdi. “Aylin,” dedi hızlıca, “sana anlatacaklarım var. Dün gece… sabah uyandığımda…”
Aylin, onun bu telaşlı hâlini
