Gece, yatağında oturmuş düşüncelere dalmıştı. İçinde bir fırtına kopuyordu, ama bunu dışarı yansıtmamak için kendini zorluyordu. Mirkan’ın ona bu kadar sert ve suçlayıcı yaklaşması canını acıtmıştı. Ancak, kendini asla zayıf göstermeyecekti. Ona boyun eğmeyeceğini biliyordu.
Kapı aniden açıldığında, Mirkan içeri girdi. Sert yüz ifadesi, hâlâ bastıramadığı öfkesini yansıtıyordu. Gece, başını hafifçe çevirip ona baktı, ama hiçbir şey söylemedi. Sessizliği, Mirkan’ı daha da rahatsız etmişti.
“Bu tavırların ne, Gece?” diye sordu sert bir tonda. “Sanki seni rahatsız eden Demirkan değil de, benmişim gibi davranıyorsun."
Gece, onun bu sözleri üzerine kaşlarını kaldırdı. Yatağından kalkmadan, sırtını dikleştirerek ona baktı. “Belki de öylesin,” dedi soğukkanlı bir şekilde. “Her şeyi kontrol etm
