กินเกี๊ยว

ตอนที่2 กล้าดียังไง

ตอนที่2 กล้าดียังไง

“สักวันเธอจะขอให้ฉันเอาเธอ” เกี๊ยวโมโหจนอยากจะตบหน้าของกายอีกรอบ

“อย่าคิดจะตบ ฉันไม่ใช่พระเอกที่จะเล่นบทแนวตบจูบ ตบมาตบกลับบอกไว้ก่อน” อย่างว่าคนแบบพวกเขาจะสนใจอะไร เพราะนอกจากหน้าตาเกี๊ยวยังหาข้อดีของพวกเขาไม่ได้ ชื่อเสียงของพวกเขาโด่งดังมากในมหาลัยแน่นอนว่ามีแต่เรื่องไม่ดี มีใครไม่รู้บ้างว่าแก๊งพวกเขามันเฮงซวยสารเลวทำตัวไม่เห็นหัวคนอื่น เรื่องผู้หญิงก็กะฉ่อนเปลี่ยนบ่อยยิ่งกว่าเปลี่ยนเสื้อผ้า ทำร้ายจิตใจใครมาตั้งเท่าไหร่ ไหนจะชอบหาเรื่องตีกับเด็กคณะอื่นยันนอกมหาลัย เกี๊ยวคิดแบบนั้นคิดมาตลอดหรือบางทีอาจคิดไปเองคนเดียว แต่ตอนนี้ยืนยันแล้วว่าเธอคิดไม่ผิดคนตรงหน้าเลวจริงๆ ที่สำคัญเกี๊ยวไม่เคยคิดจะเข้าใกล้ผู้ชายแบบพวกเขา โดยเฉพาะกายคนเดียวในกลุ่มที่มีแฟนเป็นตัวเป็นตนแถมแฟนของเขายังเรียนคณะเดียวกันกับเธออีกด้วย เธอเลยเจอเขาบ่อยที่สุดแต่ไม่คิดว่าวันหนึ่งจะมาเจอกันในสภาพนี้

ถึงยัยนี่จะขอบตาดำเหมือนคนไม่ได้หลับได้นอนไปหน่อย แต่ก็เป็นคนสวยชนิดที่ว่าหาตัวจับยากทีเดียวที่สำคัญเธอผิวสีน้ำผึ้งหุ่นก็ไทป์นางงามทรวดทรงองค์เอวมีครบหน้าคมผมดำตาเฉี่ยว และใช่ถึงแม้ไม่อยากจะยอมรับแต่ยัยปากดีนี่ตรงสเปคเขาทุกอย่าง

“ไอ้พวกระยำ” กายก่นด่าพวกเพื่อนของเขาเพราะรู้ว่านี่ต้องเป็นฝีมือเพื่อนตัวเองแน่ไอ้พวกนั้นเล่นพิเรนทร์อะไรถึงเอาเด็กเอ็นมาโยนที่ห้องเขา

“ด่าใคร”

“ด่าเธอมั้งยัยโง่ เสือกแม่งทุกเรื่อง” ผู้ชายคนนี้เฮงซวยเกินเยียวยา ยิ่งมองหน้าเขาเกี๊ยวก็ยิ่งโมโหพูดดีๆ ไม่เป็นหรือไงโคตรต่ำทราม เธอคิดพร้อมทั้งถอยห่างเขาไปเรื่อยๆ จนไปหลบอยู่ที่มุมห้องพร้อมทั้งคว้าอะไรที่เธอคว้าได้ในห้องของเขามาไว้ป้องกันตัว และนั้นคือกระถางต้นไม้ที่ตายซากแห้งกรอบเหลือแต่กิ่งหมดแล้ว

“เห้ย!!… ทำบ้าอะไรของเธอวางลงเดี๋ยวนี้” กายพอเห็นเกี๊ยวคว้ากระถางต้นไม้ของเขาไป ก็ตกใจจนรีบพุ่งตัวเข้าไป ต้นไม่ตายซากต้นนั้นเป็นสิ่งที่สำคัญของเขาไม่มีใครที่กล้าแตะต้องมัน ยัยนี่กล้าดียังไงจะมาแตะ

“อย่าเข้ามานะไม่งั้นฉันทุ่มใส่หน้านายจริงๆ” เกี๊ยวคิดว่ากายต้องพุ่งมาทำมิดีมิร้ายเธอแน่ เธอจะสู้จนถึงที่สุด

“อย่านะ…อย่าทุ่มเธอห้ามทำอะไรต้นไม้ฉัน” เหมือนเกี๊ยวจะค้นพบอะไรบางอย่างเข้าแล้ว สีหน้าที่ตื่นตระหนักตกใจของกายตอนที่เธอกำลังจะทุ่มต้นไม้ทำให้เกี๊ยวรู้ทันทีว่าเขาหวงต้นไม้ตายซากต้นนี้

“นายก็ถอยไปอย่าเข้ามา… ออกไปอยู่ระเบียงนู่นออกไป” เกี๊ยวออกปากไล่ให้กายออกไปอยู่นอกระเบียงตอนแรกกายก็มีท่าทีไม่พอใจแต่สุดท้ายก็ค่อยๆ เดินออกไปที่ระเบียงตามที่เกี๊ยวไล่

“ถ้าเธอทำอะไรมันเธอตาย” ก่อนจะเปิดประตูระเบียงออกไปกายก็ยังหน้าหันมาขู่เกี๊ยวอีก

นี่มันวันโลกาวินาศของกายโดยแท้แค่เกี๊ยวเห็นแฟนเขากำลังเมคเลิฟอยู่กับเพื่อนของเขา เขาก็แทบจะคลั่งตายแล้ว นี่ยังมายุ่งกับต้นไม้ของเขาอีก

“เมื่อไหร่แม่ง…จะเอากันเสร็จไอ้เชี่ยพวกนี้แม่งยิ่งทำนานอยู่ด้วย” เขาพูดคนเดียวพร้อมทั้งหยิบบุหรี่ที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงจุดขึ้นสูบและพ่นควันขาวๆ ออกไปเพื่อระบายความเครียด ตอนนี้ทำได้แค่มองวิวข้างนอกแต่ในตอนที่เขากำลังหัวเสียอยู่ก็ได้ยินเสียงเคาะกระจก

“บอกรหัสมา” เวรเอ๊ยกายแทบจะพุ่งเข้าไปในห้องแต่ติดว่าเกี๊ยวล็อกประตูเอาไว้ ถ้าบอกไปยัยนี่จะแจ้งตำรวจแบบที่พูดหรือเปล่าก็ไม่รู้กายคิดบอกให้โง่หรือไง แต่ยังดีที่เธอไม่ได้กอดกระถางต้นไม้ของเขาแล้วค่อยโล่งใจหน่อย

“เปิดประตูยื่นออกมามันต้องสแกนหน้า” ถึงจริงๆ แล้วมันปลดล็อกด้วยวิธีบอกรหัสได้แต่ยังไงก็เถอะจะให้ยัยนี่ใช้โทรศัพท์ไม่ได้เด็ดขาด

“บอกรหัสมา” แต่เกี๊ยวก็ยังยืนยันคำเดิมพร้อมทั้งทำตาโตเหมือนขู่กันให้ตายจะว่าไงมันไม่ได้น่ากลัวเลยสักนิดสำหรับเขา

“เปิดประตู” ไม่ไหวแล้วยัยนี่ชักจะเอาใหญ่แล้วเป็นผู้หญิงจำพวกที่พูดด้วยยากสินะ

“จะออกไปดูว่าพวกมันเอากันเสร็จหรือยัง” เกี๊ยวโมโหมากที่กายไม่ยอมบอกรหัสโทรศัพท์ สแกนหน้าหรอมันปลดล็อกด้วยรหัสผ่านได้คิดว่าเธอโง่หรือไง แต่พอกายบอกว่าจะออกไปดูอิงฟ้ากับไวล์เกี๊ยวก็หูผึ่งทันทีเพราะตอนนี้เธออยากกลับหออยากไปให้พ้นจากคนตรงหน้า

“เลือกเอา” ไม่มีทางเลือกสุดท้ายเกี๊ยวก็ยอมเปิดประตูให้กายเข้ามา และในตอนนั้นเองกายก็รีบตะครุบตัวเกี๊ยวเอาไว้เขากระชากเกี๊ยวเข้าหาตัวล๊อคเธอเอาไว้จากด้านหลังฝ่ายเกี๊ยวเองก็โวยวายและดิ้นไปมา

“ปล่อยนะไอ้รุ่นพี่ชั่ว…ปล่อยยย” เสียงของเกี๊ยวดังมากดังจนคนข้างนอกได้ยินและนั่นแหละทำให้สองคนที่กำลังทำกิจกรรมรักกันอยู่ถึงกับแตกตื่น

“ไอ้กายมันพาผู้หญิงเข้าห้อง” ไวล์หยุดชะงักการกระทำและอิงฟ้าก็ตกใจมากเช่นกัน

“บอกแล้วว่าอย่าทำที่นี่” อิงฟ้าโมโหไวล์และลุกขึ้นแต่งตัวทันที ไวล์หัวเสียเป็นอย่างมากและคาดโทษกายเอาไว้ ไอ้นี่ไหนบอกลดล่ะเลิกเรื่องผู้หญิงแล้วเสียงนี่อะไร สุดท้ายคนทั้งคู่ก็ออกจากห้องของกายไป

ตัดภาพมาที่ในห้องกายกับเกี๊ยวกำลังตะครุบกันอย่างเมามัน

“ดิ้นหาอะไรวะ” เสียงโวยวายของเกี๊ยวทำให้กายแสบแก้วหู เสียงดังแล้วยังแรงเยอะอีกสุดท้ายกายที่ไม่ได้ออกแรงมากเท่าไหร่ก็ทำเกี๊ยวหลุดจากอ้อมแขน และเกี๊ยวที่รู้ว่าเขาหวงต้นไม้ก็รีบวิ่งไปเพื่อจะคว้ากระถางมาทุ่มใส่หน้าของกายแต่ว่าในตอนนั้น

“กรี้ด!!” กายกระโดดใส่เกี๊ยวจนทั้งคู่ลงไปนอนกองกับพื้น

“ฉันบอกเธอแล้วว่าอย่ายุ่งกับต้นไม้ฉัน” กายโมโหมากต้นไม้ของเขา เขารัก

“นายจะทำอะไร” เกี๊ยวที่โดนกายกระโจนเข้าใส่จุกไปหมดแถมตอนนี้เขายังขึ้นคร่อมตัวเธอเอาไว้อีก

“คนที่คิดจะยุ่งกับต้นไม้ของฉัน…จุดจบมักจะไม่สวยเท่าไหร่เธอรู้ไหม” กายพูดพร้อมทั้งแสยะยิ้ม แล้วโน้มหน้าใบหน้าลงมาแทบจะชิดกันกับเกี๊ยว ทั้งคู่รับรู้ถึงลมหายใจของกันและกัน สายตาของกายที่มีประกายของความกรุ่นโกรธมันน่ากลัวจนเกี๊ยวขนลุก

“เธอกล้าดียังไงถึงแตะมัน”

“กล้าดียังไง” สิ้นคำพูดนั้นชายหนุ่มตรงหน้าก็ทำในสิ่งที่เกี๊ยวไม่คาดคิดเขาบีบคอของเธอและกัดที่แก้มมันรุนแรงจนเหมือนเขาจะบีบกระดูกของเธอให้แหลกและเธอรู้สึกเจ็บแก้มมาก เธอจุกไปหมดลมหายใจของเธอเริ่มติดขัด

“ปะ ปล่อย” เกี๊ยวทำได้แค่เปร่งเสียงอู้อี้ออกไปในขณะที่มือไม้ก็ทั้งทุบทั้งตีกายไปด้วยแต่กายก็ไม่ผ่อนแรงลงเลยสักนิดจนเธอเริ่มจะขาดอากาศใจจริงๆ คนตรงหน้าถึงล่ะออกไป

“แค่กๆ” เกี๊ยวจับที่ลำคอขอของตัวเองและไอออกมาสูดหายใจเข้าออกอย่างแรงและจับแก้มของตัวเองที่มีเลือดไหลออกมา ในขณะที่กายเดินวนไปวนมาในห้องเหมือนคนสติหลุดมันน่ากลัวเธอกลัว

“ออกไป” กายที่พยายามควบคุมสติของตัวเองตะคอกใส่เกี๊ยวและไล่เธอออกจากห้อง

“กูบอกให้ออกไป”