Cemre 10
Salona gireceğim anda duyduklarımla kaskatı kesildim. "Aslan" dedikleri kişi, benim oğlumun babası ve kocam olan Aslan mıydı? Bu düşünceyle kalbim hızla atmaya başladı.
Poyraz ile Selvi’nin konuşmalarını duvarın arkasına saklanarak dinlemeye başladım. Her kelimeyi dikkatle dinledim ve artık tamamen emindim. Benim aşık olduğum adam, kalbimin sahibi aslında uçak kazasında ölmemişti. Ve Aslan’ın aslında hain bir planın esiri olduğunu öğrenmiştim.
Mutluluktan neredeyse çığlık atacaktım. Elimle ağzımı kapattım, sesimi duymasınlar diye büyük çaba gösterdim. Aslan yaşıyordu, oğlumun babası hayatta…
Heyecanımı bastırmaya çalışarak derin derin nefesler aldım. Tuttuğum nefesimi yavaşça verdim. Keşke Hira yanımda olsaydı. O zaman bu müjdeyi ve yaşadığım sevinci onunla paylaşabilirdim.
