Hira 30
Kahvaltı sofrasında sadece Musa Bey ile Sema Hanım vardı.
Musa Bey saatine baktı. “Nerde ev ahalisi? İşimiz gücümüz var yahu!” diye söylendi.
“İnerler şimdi,” dedi Sema Hanım.
Dün gece teras kattan bağırış sesleri gelmişti. Üst kata çıkacaktım ama Sema Hanım kızgın bir şekilde “Ben ilgilenirim, herkes odasına dönsün lütfen!” demişti.
Ablamı merak ediyordum. Aslan Bey ile ablam da inince onun iyi olduğunu görüp rahatladım.
Babam her şeyden habersizce salona gelirken kısa bir günaydın faslı gerçekleşti. Herkes inmişti.
“Ben Ayaz’a ve Fırat Bey’e bakıp geleceğim.”
“Lüzumu yok, kahvaltı saatini biliyorlar. Ayrıca üstüne vazife değil.”
Sema Hanımın beklenmedik tepkisiyle sandalyeme geri oturdum.
O sırada Fırat ile Ayaz’da geldi. Onu görünce kalbimin ritmi değişti. O gece
