ย้อนกลับไปเมื่อสองปีที่แล้ว
@คอนโดมิเนียมหรูใจกลางเมือง
"อื้อ... อ๊าา~ พี่ทรอยพอแล้วค่ะ เดี๋ยวสาย อื้อ..."
เสียงหวานครวญครางกระเส่า ดวงตาคู่สวยหยาดเยิ้มไปด้วยแรงอารมณ์ ในขณะที่กลีบกุหลาบสีหวาน ยังคงกลืนกินท่อนเอ็น ขนาดไซส์ 60 ปลายๆ
"อ่าส์~ แน่นฉิบ"
ทรอยสบถออกมาพร้อมกัดฟันกรามแน่น จนสันกรามนูนเด่นเห็นชัด
"พี่ทรอยสายแล้ว อึก!"
"ไม่เห็นเป็นไรเลย... สายแค่วันเดียวเอง อื้อ... ซี๊ด~"
ความคิดถึงที่สะสมมาตลอดหลายวัน หลังจากพิมดาวไปเที่ยวต่างจังหวัดกับพ่อแม่ในช่วงวันหยุดยาว ทำให้ทรอยไม่ได้เจอเธอเลยตลอดหลายวันที่ผ่านมา เมื่อได้เจอกันอีกครั้ง ความคิดถึงที่อัดแน่นก็ถาโถมเข้ามาพร้อมกัน จนเขาไม่อาจปล่อยให้เธอก้าวออกจากห้องไปได้ง่ายๆในตอนนี้
ปึ่ก ปึ่ก ปึ่ก!!
"จริงๆแล้ว... อ๊าา~ กลับมาค่อยมาต่อก็ได้นี่คะ หลังจากนี้หนูมีเวลาให้พี่ยาวๆเลยค่ะ อ๊ะ~ อื้อ..."
ถึงเธอจะพูดแบบนั้นแต่การกระทำก็ยังตามใจเขาอยู่ดี ร่างบางล่อนสะโพกพร้อมโยกกายบนร่างแกร่งอย่างยั่ยยวน ก่อนที่เธอจะเรียงหน้าหลบใบหน้าคมคาย ที่โน้มมาหมายจะจูบปากอิ่มที่ขยับปากพูดไม่หยุด แต่ทว่าเมื่อคนตัวโตรับรู้ว่าไม่อาจปิดปากเธอได้ เพียงเสี้ยววินาทีเป้าหมายก็เปลี่ยนเป็นซุกเข้ามาที่ซอกคอหอมแทน
ริมฝีปากร้อนทาบทับผิวนุ่ม ขบเม้นเนื้อนุ่มหอมรสหวานแรงๆ ไล่ปลายจมูกพร้องลมหายใจอุ่นๆขึ้นมาขบติ่งหูนิ่ม ตวัดปลายลิ้นหยอกเย้า กระตุกอารมณ์เสี่ยวซ่านในกายสาว
"แต่พี่ อ๊าส์~ พี่อยากเอาตอนนี้ อื้อ..."
มือหนาจับสะโพกบางไว้แน่น ก่อนจะเป็นฝ่ายขยับกระแทกสะโพกเข้าหาร่องสวาทของเธอซะเอง
"พี่ทรอย... อ๊าา~ เสียวจัง อื้อ..."
เสียงหวานสั่นพร่า เช่นเดียวกับจังหวะการเต้นของหัวใจที่กระชั้นถี่ พิมดาวกัดกัดริมฝีปากล่างไว้แน่น พร้อมผลักอกกว้างด้วยมือเรียวสั่นระริก
"เรียกทรอยสิ แค่ทรอย... อ๊าส์~ ซี๊ด~"
"อ๊าา~ อ๊ะ~ ทะ... ทรอยขาาา อื้อ..."
"แบบนั้นแหละพิมดาว แบบนั้นที่ฉันต้องการ อึก! อ่าาาส์~ ซี๊ด~"
มุมปากหยักยกยิ้มด้วยความพึงพอใจ ก่อนยกสะโพกหมุนตัวขึ้นในท่าคุกเข่า จับยกคนตัวเล็กลอยกลางอากาศเพียงเสี้ยววินาที แล้ววางร่างบางลงบนที่นอนในวินาทีต่อมา กระแทกสะโพกหนาเข้าไปในร่องรักรัวแรง การกระทำป่าเถื่อนดูก็รู้ว่าช้ำชองมากแค่ไหน สายตาคมหลุบมองกลีบกุหลาบสีชมพูหวาน ที่กำลังปลิ้นเข้าปริ้นออกตามจังหวะการกระแทก
"อ๊ะ!"
ปึ่ก! ปึ่ก! ปึ่ก!
ร่างหนาโน้มตัวลงมาฉกจูบเรียวปากบางอย่างไม่คิดจะยอมแพ้ บดขยี้เรียวปากอิ่มหนักๆ ขอบเมมด้วยความเร่าร้อน ช่วงชิงลมหายใจหอมด้วยความหนักหน่วง ลงโทษที่เธอกล้าคิดที่จะหลบจูบของเขาเมื่อครู่ ทำเอาคนตัวเล็กหายใจแทบไม่ทัน มือหนาขยับเข้ามาบีบเคล้นเต้าอวบจนเต็มมือ
"อ๊าา~ ทรอย... อื้อ~ อึก! อ๊าาา จุกพอก่อนจุกไม่ไหว อื้อ... หายใจไม่ทันแล้ว"
พิมดาวดันออกกว้างพร้อมกับเบี่ยงหน้าหลบริมฝีปากร้อน ที่กำลังจะฆ่าเธอให้ตายด้วยจูบที่ไม่ยอมให้ได้หยุดพัก ทั้งที่เธอพยายามหายใจเข้า และก็พยายามจูบตอบกลับ แต่ความหนักหน่วงที่เอาแต่ใจมากเกินไปทำให้เธอหายใจไม่ทันแล้ว
"ฉันคิดถึงเธอพิมดาว"
ใบหน้าคมเลื่อนลงมาตามกระดูกไหปลาร้าสู่ร่องอกอิ่ม สูดดมกลิ่นหอมเย้ายวนที่ไม่ว่าดมกี่ครั้งก็ยังคงติดตรึง ลมหายใจร้อนกระทบผิวนุ่มเป็นระลอก ยิ่งลดใบหน้าลงต่ำความร้อนจากจมูกก็ยิ่งทวีคูณ
"อ๊ะ! อ๊าาา ทรอย อื้อ... อื้ม~"
ลิ้นตาปราดเลียถังแข็งแผ่วเบา ก่อนจะเพิ่มน้ำหนักครอบครองยอดอกหวานไว้ในโพรงปากร้อน ประวัติลิ้นเยี้ยวเม็ดบัวสลับดูดเม้มแรงๆ ในขณะที่สะโพกแกร่งยังคงกระแทกลงมาในร่องรักอย่างไม่หยุดพัก พานทำให้กายสาวร้อนวูบวาบ เกร็งสั่นเป็นระยะ พร้อมทั้งลมหายใจขาดห้วงเป็นพักๆ
"เสียวหรอ ขนลุกไปทั้งตัวเชียว"
มือหนาไล่สัมผัสลูบไล้แผ่วเบาไปทั่วกายสาว ยิ่งเห็นเธอขนลุกชันไปทั้งตัวยิ่งเพิ่มความพอใจ
"ทรอยขาาา อึก! เร็วกว่านี้ได้ไหมคะ สะ... สายแล้วนะ"
"แยกขาออกสิ เดี๋ยวรีบให้"
พิมดาวยกขาแยกออกกว้างขึ้นตามคำขอ ก่อนที่ทรอยจะหยัดกายขึ้นเร่งจังหวะสะโพกกระแทกลงถี่รัว มือหนาสองข้างบีบเคล้นเต้าอวบจนเกิดรอยแดง ก่อนอีกข้างจะเลื่อนลงมานวดคลึงที่ติ่งเกสรเสียวอย่างแผ่วเบา
"อ๊ะ~ ทรอย อึก! อ๊าาา พิมไม่ไหวแล้วนะ อ๊าา จะเสร็จแล้วอ๊าา~"
เสียวหวานยังไม่ทันได้พูดจบ น้ำสีใสก็พุ่งไหลออกมาจากร่องสวาทจนเปียกชุ่มไปหมด ทรอยเห็นแบบนั้นก็เร่งจังหวะทำเวลา กระแทกท่อนเอ็นเข้าไปในร่องรักอย่างบ้าคลั่ง
"เสร็จไวจัง ไหนบอกไม่เ****นไง"
คำถามของเขาทำเอาคนตัวเล็กหน้ามุ่ยขึ้นมาทันที พร้อมกับความรู้สึกร้อนผ่าวขึ้นมาที่ใบหน้า เธอเขินอายกับคำถามของเขาที่ตรงจนเกินไป ถึงแม้ว่ามันจะเป็นความจริงแต่ก็อ้อมค้อมซักหน่อยก็คงจะดี
"พี่ทรอย... พูดน่าเกลียด"
มือเล็กฟาดลงที่ต้นแขนแกร่งแผ่วเบาราวกับไร้เรี่ยวแรง ในขณะที่สายตาของเธอยังคงหยาดเยิ้ม แรงงกระแทกยังคงหนักหน่วง พร้อมทั้งความเสียวซ่านที่ไม่ลดละ
"อ๊าส์~ พิมตอดพี่แน่นโอ้ว~ อึ้อ~ เสียวสัส"
แรงตอดรัดภายในร่องแคบ ทำเอาทรอยปวดตุบๆไปตามจังหวะตอดรัดของเธอด้วย ทำเอาทรอยต้องขยับท่อนเอ็นออก แล้วหยุดชะงักไปชั่วครู่ก่อนจะเริ่มขยับกระแทกท่อนเอ็นเข้าไปอีกรอบในครั้งเดียว
พรวด!!
"อ๊ะ!"
พิมดาวสะดุ้งเฮือกเมื่อท่อนเอ็นถูกกระแทกเข้าไปจนสุดลำ แขนทั้งสองข้างของเธอยกขึ้นโอบรอบลำคอเขาไว้ ก่อนคนตัวโตจะโน้มตัวลงมาจูบที่ริมฝีปากอิ่มอย่างเร่าร้อน สะโพกหนายังคงกระหน่ำซอยถี่รัวยิกๆ
"อึ่อ! อ่าส์~ จะแตกแล้วพิม อ๊าาาส์~ ซี๊ด~~"
สิ้นคำเพียงไม่นานทรอยก็มองเห็นสวรรค์รำไร น้ำสีขาวขุ่นพุ่งอัดเข้าไปในมดลูกของพิมดาวราวกับเขื่อนแตก หลังจากที่อัดอั้นความต้องการมานานหลายวัน
"รู้สึกดีหรือเปล่า"
"ดีค่ะ"
"ดีแล้วชอบไหม"
คำตอบเมื่อครู่ยังไม่สาแก่ใจ ทรอยจึงถามซ้ำอีกครั้งในขณะที่สะโพกหนายยังคงขยับเข้าออกช้าๆ ก่อนจะกดสะโพกแล้วดันท่อนเอ็นแนบชิดจนสุดลำ
"อึก! ชะ... ชอบค่ะ"
พิมดาวหลับตาเบ้หน้าด้วยความจุก เธอรีบพยักหน้างึกงัก ในขณะที่มือเล็กพยายามผลักดันแผ่นหน้าท้องของเขาไว้
"ถ้าชอบงั้นต่อเลยได้ไหม"
ทรอยเอ่ยถามพร้อมยกยิ้มมุมปากด้วยความพอใจ ไล่สายตามองใบหน้าบิดเบี้ยวคลายกับว่าเธอกำลังสุข
"มะ... ไม่ได้นะคะ อื้อ~ ฮึก! สายแล้วนะต่อไม่ได้แล้ว"
ดวงตากลมโตเบิกตากว้างพร้อมทั้งตอบเสียงกระอึกกระอัก ถ้าต่ออีกรอบมีหวังเธอคงไม่ทันเข้าเรียนกันพอดี
"หึ! ทำตาโตแบบนี้ สู้ตอนทำตาเคลิ้มไม่ได้เลยซักนิด"
ทรอยขยับสะโพกแกร่งออกจากร่องแคบอย่างเชื่องช้า เหมือนกับไม่ได้รู้สึกรีบร้อนอะไร น้ำสีขาวขุ่นไหลตามลงมาจากร่องสวาท ไหลลงลึกไปจนถึงร่องก้นของพิมดาว
แต่เพียงไม่นานทรอยก็ยื่นแขนแกร่งคว้ากระดาษทิชชูเปียก ดึงออกจากกล่องมาสองสามแผ่น หลุบตามองร่องแคบที่แดงระเรื่อ ก่อนกดกระดาษทิชชู่ซับลงไปที่กลางหว่างขาอย่างแผ่วเบา
แก้วทั้งสองข้างของได๋แดงระเรื่อขึ้นลามไปจนถึงใบหูขาวทั้งสองข้าง ทำไมผู้ชายคนนี้ถึงอบอุ่นได้ขนาดนี้กันนะ คิดไม่ผิดเลยที่ตัดสินใจคบกับเขาในวันนี้
"พี่ทรอย... หนูเช็คเองได้ค่ะ"
"อยู่เฉยๆ จะเสร็จแล้ว"
มือหนายังคงค่อยไปซับทิชชูเปียกจนสะอาด เขาจึงลุกขึ้นแล้วเดินไปคว้าผ้าเช็ดตัวของเธอมาให้ ก่อนที่ทั้งสองจะจัดการกับตัวเองให้เรียบร้อย แล้วจึงแยกย้ายกันไปเรียนตามปกติ
สวัสดีค่ะ ไรท์ละอองดาวนะคะ 💖
เรื่องนี้มีชื่อว่า “แฟนเก่าคนโปรดของนายวิศวะ”
เป็นเรื่องราวของทรอย หนุ่มหล่อคนสุดท้ายแห่งแก๊งวิศวะทั้งสามค่ะ
ฝากคุณนักอ่านทุกคนช่วยกดหัวใจ กดคอมเมนต์ เพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ
และที่สำคัญอย่าลืมกดเข้าชั้นไว้ จะได้ไม่พลาดทุกการอัปเดตของไรท์ค่ะ
ขอบคุณมากๆเลยนะคะ 🙏💖