พิมดาวเม้มริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด ความอัปยศอดสูพุ่งพล่านอยู่ในอก แต่ความกลัวว่าเขาจะแฉเรื่องเมื่อคืนกับเพื่อนมันมีมากกว่า มือบางที่สั่นเทาค่อยๆ วางโทรศัพท์พิงไว้กับขอบอ่างล้างหน้า โดยให้กล้องหน้าจับภาพร่างกายของเธอไว้
“เร็วๆ อย่าให้ฉันต้องรอนาน”
เสียงทุ้มต่ำของทรอย ที่ลอดผ่านลำโพงออกมามันช่างบีบคั้นหัวใจ
พิมดาวหลับตาลงอย่างข่มขั้น ก่อนจะค่อยๆ สอดมือเข้าไปใต้ชายเสื้อนักศึกษาที่รีดเรียบกริบ เธอค่อยๆเลิกมันขึ้นช้าๆ จนเผยให้เห็นหน้าท้องเนียนราบ ที่บัดนี้มีรอยแดงจ้ำเป็นปื้นจากการที่เขาบดคลึงและแรงกระแทกกระทั้นเมื่อคืน ผิวเนื้อขาวจัดรอบๆ สะดือยังดูบวมช้ำอย่างเห็นได้ชัด
“ฮึก... พอใจหรือยัง”
เธอสะอื้นแผ่วเบา ขณะที่กล้องโทรศัพท์จับภาพหน้าท้อง ที่สั่นไหวตามแรงสะอื้นของเธอ
“หึ... รอยยังชัดอยู่เลยนะพิมดาว ดูท่าว่าเมื่อคืนฉันจะรุนแรงกับเธอไปหน่อยแต่มันก็ดูเหมาะกับเธอดี”
ทรอยจ้องมองหน้าจอตาไม่กะ
