“หนูขอถามอะไรพี่ทรอยหน่อยได้ไหมคะ”
ด้าถามขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง ขณะที่เธอยังคงยืนคุมเชิงอยู่ข้างโต๊ะม้าหินอ่อน
“ได้สิ”
ทรอยตอบสั้นๆ เตรียมใจรับคำด่าทอ
“พี่จะอยากรู้เรื่องของพิมดาวไปทำไมคะ ในเมื่อที่ผ่านมาพี่ไม่เคยที่จะรับฟังเลย แถมพี่ยังไม่เคยสนใจว่าชีวิตพิมดาวจะเป็นยังไงบ้าง เพราะพี่มัวแต่สนใจแต่ชีวิตของตัวเอง แล้วก็สนใจแค่ความแค้นที่พี่ไม่เคยรับฟังยัยพิมเลย”
คำพูดของด้าทำให้ทรอยจุกจนพูดไม่ออก เขาขบกรามแน่นจนเป็นสันนูน
“ก็เพราะแบบนั้นไง พี่ถึงอยากฟังทุกอย่าง พี่อยากรู้ว่าชีวิตของพิมที่ผ่านมาเธอต้องเจอกับอะไรบ้าง”
“แล้วทำไมพี่ถึงเพิ่งมาสนใจเอาตอนนี้ล่ะคะ”
ต้นหอมอดไม่ได้ที่จะแทรกขึ้นมา เธอจ้องหน้าชายหนุ่มรูปหล่อตรงหน้าด้วยความรู้สึกเคืองแทนเพื่อน แม้เธอจะรู้ดีว่าเขาเป็นถึงลูกชายของคนที่รวยมหาศาล แต่สิ่งที่พิมดาวต้องเจอมา มันหนักหนาเกินกว่าที่ใครจะมาซ้ำเติมได้
“ฉันรู้ว่าฉันผิด.
