UMUNGOL ako nang magising ako kinaumagahan ay parang binibiyak ang ulo ko dahil sa sakit. Nakapikit ang mata ko na tumaas ang kamay ko para hilutin ang sentido ko. Hindi ko ulit napigilan ang mapaungol.
Ilang segundo din ako na nasa ganoon na posisyon hanggang sa nagmulat na ako ng mga mata. At hindi ko napigilan ang mapakunot ng noo nang mapansin kung hindi ko kwarto ang kinaroroonan ko sa sandaling iyon. The room was not mine!
Napabalikwas ako mula sa pagkakahiga ko pero napapikit na hinawakan ko ulit ang ulo ko nang maramdaman ko na naman ang kirot.
"Oh, god!" sambit ko habang hinihilot ko ang sentido ko na kumikirot. At nang medyo bearable na ang sakit ay muli akong nagmulat ng mga mata at iginala ko ang tingin ko sa paligid. Estranghero para sa akin ang paligid. At base sa nakikit
