PROBINSIYANA GIRL IS INLOVE

Crush

DAY COME and go, ngunit ang pakiramdam na ito sa dibdib ko, ay patuloy at lumalaki. Gusto ko lang itong balewalain. Gusto kong isaalang-alang na hindi nga ito pag-ibig. Hindi ko nga alan kubg paano titigil o maiiwasan ang pakiramdam na ito, Kung lagi kong nakikita ang deep at mysterious eyes niya pagpasok sa umaga?

I know its crazy but I'm just being honest to myself, that I never felt this way

Huy please, Crysthine, sigurado na curious ka lang sa lalaking iyon. Bulong ko sa sarili ko.

"Bago tayo magkaroon ng ating unang leksiyon sa paksang ito, gusto kong gumawa kayo ng isang reaction paper tungkol sa mga tula na ginawa ni Shakespeare," sabi ng kanila matandang teacher.

Hindi ako mahilig sa tula, Pero kilala ko si Shakespeare so paano ako makakagawa nito ngaun.

"And it will be by partner," dugtong nito.

Si Angel, bukod sa akin ay sumundot at ngumiti sa akin, "Sana maging mag partner tayo dito," sabi niya.

Sasagot na sana ako ng sabihin ng prof namin ang pangalan ko. "Crysthine Joy and Gerald kayo ang mag partner sa paperwork na ito."

"Gerald? I know this sounds ridiculous, pero hindi ko alam ang mga pangalan ng classmate ko, well except from Angel, Aireen and Ellah.

Paano ko malalaman kung sa unang araw namin. hindi kami nagpakilala? Hindi rin ako ganoon ka-friendly. Hindi muna ako lumalapit sa isang tao.

"Gerald, pwede tumayo ka para makilala ka niya," Mukhang nabasa ng teacher namin ang iniisip ko.

Hindi ko alam kung gaano ako kalungkot, pero ang taong gusto kong hindi pansinin ay ang aking kapareha. Siya si Gerald, takte naman yan.

Ang liwanag na kapaligiran ay naging tingga habang siya ay tumayo nagtama ang aming mga mata, at ang kakaibang pakiramdam na iyon ay nagsimulang maramdaman ko na naman.

Ang natitirang oras ay naging mabilis at malabo na nakita ko na lang ang sarili kong nakatayo sa harapan niya. I hemmed as I composed myself with courage I speak, "Kailan natin sisimulan ang paper work natin?"

"Okay meet me at Library 4pm sharp," plain and unemotionalat matipid niyang sagot sa akin.

I gave a unease smile at saka ako sumagot ng "Okay" at lumabas ng room namin.

Paglabas ko, sumandal ako sa pader, nanghina ang tuhod ko, at ang lakas ng t***k ng puso ko.

"Nakakainis namin e hindi pwede ito."

PAGKATAPOS NG KLASE, pumunta ako sa cafe at nagpaalam kay Mrs. Piyang na may gagawin akong paper work saglit sa library at babalik din ako pagkatapos ng isang oras.

Nasa hallway ako patungo sa library nang marealize ko na hindi ko alam kung saan ko siya makikita sa gilid nitong napakalaking library.

I guessed I need to try my luck wishin, mahanap ko siya.

Hinanap ko siya sa mga floor. I cursed under my breath, I didn't expect na malawak pala itong lugar at kailangan kong maglaan ng isang minuto para mahanap siya.

Habang naglilibot, kumakalam ang tiyan ko. Geez, gutom na ako naalala ko wala pa pala akong kain.

Aakyat na sana ako sa taas ng may humawak sa kamay ko mula sa likod at kinaladkad ako.

"Hoy, saglit naman dahan dahan."

Hindi siya sumagot oo, paano niya sasagutin ang "Hoy?' Nakahawak pa rin ang kamay ko. Hinila niya ako papunta sa table sa may sulok. Tapos binitawan niya ang kamay ko at naglakad papunta sa kabilang side, hinila ang kahoy na upuan at umupo ito doon havang ako nananatili akong nakatayo nanganganga ang bibig sa nakaka-binging t***k ng aking puso. "P*Nyemas naman ngaun pa ba self." mahina kung sabi sa sarili ko.

Are you cursing at me? brow raised crossed arms, deep eyes met mine, sabi niya.

"N-No, sorry. Hmm magsimula na tayo. Umupo ako at nilapag ang bag ko sa table.

Sa aking peripheral vision, nakita kong hinawakan niya ang libro at dumausdos pababa sa harap ng gitna.

Whoa, marahil, mas nauna siya rito kaysa sa akin.

Ako ay.... Hindi ako mahilig sa tula, ngunit kilala ko si Shakespeare, at ano a-" sabi ko dito pero pinutol niya ang sasabihin ko.

"Anong mga tulang gusto mo?" Putol niya at tinanong ako ng isang tanong na hindi ko alam ang sagot.

I graduated with excellence but I'm chucked in poetry. Nagbabasa ako ng mga libro ngunit hindi ako nagbabasa ng tungkol sa tula.

Through I find it romantic its deeper meaning na hindi mo man lang masabi kung ano ang implying. well, napanood ko ang Romeo and Juliet pero hindi ko naintindihan ang ibig sabihin not until I searched the internet poetry not interest me.

"Pwede ba.

"You don't know about the sonnets, I guessed," aniya at sinimulang buksan ang libro."Kung ganoon, hindi na kita kailangan sa aktibidad na ito you may go and leave this to me."

"Hoy mr. Sungit excuse you?" bakit sa tingin ko ay iniinsulto mo ako sa sinasabi mo ha, we are partners here and we are expected to work together, bisugo ka." masungit din niyang sabi dito.

"Kung wala kang alam tungkol dito, ano ang gagawin mo dito at ano nga ang maitutulong mo? masungit rin na tanong niya sa akin.

Ohh mukhang masungit talaga ang datingan nito.

I laughed sarcastic I moved forward and rest my two hands on the top of the table." imposible ba kung hindi ko alam, masisimulan ko na itong basahin at matuto mula dito ano bang silbi ng mga books na iyan, anyway?" Hmm, tinuro ko yung tatlong libro.

"No need, it will be a waste of time. I don't have all day to discuss Shakespeare sonnets with you kung magagawa mo kaagad. I will choose and make this reaction for us," aniya at inilihis ang tingin balik sa pahina ng librong binabasa niya.

I let a soft chuckle and unbelievably shake my head. What's with this attitude?

"May nakapagsabi na ba sa iyo kung gaano ka ka-conceited?,"

Tumingin siya sa akin malalim at tulala, pagkatapos ay ibinalik niya ang kanyang atensyon sa libro at bumulong. "Gusto ko ng magandang gawa ng paper work at hindi ka makakatulong sa akin." dagdag niya.

Naikuyom ang kamao ko. "Nagbibiro ka lang diba?"

He skook his head and didn't bother to shift his head on me.

Bago ako makapagsalita ng mga salitang hindi maganda na baka pagsisihan ko, pinigilan ko ang sarili ko, tumayo nalang ako para umalis at sinabing. "Fine and thank you. At sana sa huli ay hindi mo pagsisihan ito."

"I hope you will regret it "I'm Crysthine." with irritation I managed to introduce myself and don't know why I need to tell it anyway.

"Alam ko na ang pangalan mo, no need na magpakilala ka pa kaya alis na."

ayan na naman siya sa alam ko thing!!!!!

"Mahusay".

I harshly grabbed my bag and leave I starting to hate that guy!

Hate or Like? bulong sa sulok ng isip ko.

Aminin mo sa sarili mo, Crysthine. He got this strong aura that can even pull even the buried yours

Napasabunot ako sa buhok ko dahil sa mga iniisip.

"HOY!WHAT'S will grimace?"tanong ni Angel sa akin habang tumabi ako sa kanya sa counter.

"Ah wala." sagot ko sabay ngiti.

I won't let that guy ruin the rest of this day, I hate him that I want to not see him for the rest of this semester.

Sa paglubog ng araw, ang Kantot restaurant ay biglang napuno ng mga estudyante na piniling magpalamig dito sal loob ng restaurant pagkatapos ng nakakapagod na araw.

"Thine kailangan mo bang magtrabaho bukas? tanong ni mrs. Piyang sa akin.

"Why, ma'am?" magalang kong tanong.

"Meron kasing mag partime job bukas para sa kanyang project." sagot ni mrs. Piyag sa akin.

"Sige po, Ma'am".

BAGO matapos ang nakakapagod na araw ay. Bumalik ako sa library para manghiram ng libro. I ate dinner with Ghin Ree and went to shower and afterwards, kinuha ko ag librong hiniram ko kanina sa library para basahin ito.

Si Ghin Ree Skyler naman ay patuloy sa pagkukuwento na halos hindi ko na nga maintindihan ang sinasabi niya.

Napakunot ang noo ko nang marinig ko ulit ang salitang prinsipe.

Napatigil ako sa binabasa ko at tumingin sa kanya

"Paano na naman ang prinsipe?" tanong niya

Kinagat niya ang kanyang labi, flustering a dramatic face katulad ngparang meron nawala sa kanyang gamit

"Sinabi kasi ng Dubai news na ang prinsipe ay hindi kailanman tumuntong sa unibersidad ng EAU.

Natawa ako dahil iyon lang ang nagpapalungkot dito. "Oh, I'm sorry for your lost."

Binato niya ako ng unan. Natawa ulit ako.

"It's not funny. I think I lose a chance."

"Oh, Come on Ghin Ree, Kahit narito ang prinsipe hindi ka niya bibigyan ng chansa na makalapit o makilala ito kasi ni picture nga di mo nakita eh."

Binato niya ulit ako ng unan, pero nasalo ko. Hindi ka nakakatulong eh!!!

Helping. Helping not helping. ang mga salitang iyong ay nag eechoe sa aking utak at nasasaktan ako.

"Busit kang Gerald ka, pisti ka!! nasabi ko ng wala sa oras.

"At sino naman amg Gerald na yan?"

"Huh? gulat kong sabi.

"Sabi mo Gerald. At Sino itong Gerald na ito pinsan?" Nakatitig ito sa akin na may paghihinala.

"Wala akong sinabi kaya."

Nasabi ko ba ng malakas ang pangalan niya?

"Hindi ako bingi. Sabihin mo sa akin, sino si Gerald na yan dali na?"

Inilapag ko ang libro sa mesa, binato ko ang mga unan niya, at tuluyang na higa ako sa aking kama."Goodnight, Ghin Ree," at gumawa ako ng fake na tunog nang naghihilik para di na ito magtanong.

WEEKEND AT gusto ko lang sanang matulog buong araw pero natatandaan ko kagabi na may nasabi akong kakaiba dahil galit ako sa lalaking iyon at nadulas ang bibig ko I decided to get off bed early at naligo pagkatapos ay lumabas ng dorm. I need to stay away from Ghin Ree Skyler's curiosity. Pupunta na lang ako sa kantot restaurant para magtrabaho. Maganda ang sikat nang araw. Pagkarating ko sa kantot restaurant at binati agad ako ni Mrs. Piyang ng "Good morning," at humigop sa kanyang tasa ng kape.

"Magandang araw din sayo, Mrs. Piyang," bati ko pabalik.

Naglakad ako patungo sa locker room at inayos ang buhok ko sa isang bun at isinuot ang aking apron. Wala pa rin si Angel, well, 7 oclock pa lang naman ng umaga at araw ng sabado ngaun, kailangan naming magtrabaho dito sa kantot restaurant ng eight hours. Linggo ang off namin.

"How's your first week dito sa EAU?" Tanong ni Mrs.Piyang sa akin.

"It's quite good, naman po ma'am." sagot ko habang sinisimulan kong buksan ang makina. "it's better than what I expected," dagdag ko.

"Nakahanap ka na ba ng mabait na manliligaw or crush man lang," kulit nito sa akin.

I flinched and got an uneasy smile. "Lalaki?" tanong ko saka ako pumunta sa harap ng cabinet na gawa sa kahoy at kinuha ang mga tasa at sinimulang paghiwalayin ang mga ito ayon sa kanilang sukat "Anong ibig mong sabihin ma'am?

"Crush ba o manliligaw mo, meron na bang nagkamali.? ulit nitong tanong sa akin. Isang salita lang iyon, ngunit mabilis na nag-flash sa aking isipan ang kanyang imahe. Nagpeke ako ng ubo sa aking naisip. "Walang partikular."

Humalakhak si Mrs. Piyang sa reaction ko. "Ang ganda mo kaya Thine. Sexy ka rin at matalino. Maraming lalaki ang gusto ay tulad mo, Thine."

Tinusok ko ang aking pisngi gamit ang aking dila at kinagat ang aking mga labi, pinipigilan ang aking pagtawa. "Ang pagkakaroon ng crush o kasintahan ay ang huling bagay na gagawin ko ma'am. Wala o kasi sa isip ko yan." magalang na sagot ko.

Kinuha na rin ni Mrs. Piyang ang iba pang mga tasa at sinimulan akong tulungan, "Dapat kang mag-enjoy at subukan ang mga bagay habang bata ka pa, hindi kita hinihikayat na magkaroon ng kasintahan, na ito ang unang bagay na gawin...o sa tingin mo bumabata ka? Huminto muna ako saglit at tinitiga si Mrs. Piyang parang ang lungkot ng kanyag mga mata at nangungulila at parang kay pinagsisisihan itong bagay na hindi nagawa sa huli, ano kaya ang bagay na iyon? " Okay lang ba ma'am? "

Biglang bumagsak ang luha sa kaliwang mata niya. Napatigil ako sa ginagawa ko at humarap sa kanya. Hinaplos ko siya sa likod."

"Okay lang po yan ma'am, pwede niyo po akong sabihan nv problema niyo."

Ngumiti siya. "I'm sorry about that may naalala lang ako, Thine." Tumingin siya sa akin at hinawakan ang kamay ko at pinisil ito. Gusto ko lang malaman mo na ayokong may pagsisihan ka.

"Pa oder ako ng Mocha frappe, please," sabi ng isang lalaki na may baritonong boses.

Nanlaki ang mata ko at binitawan ko ang kamay ni Mrs. Piyang at para akong tulala habang nakaharap sa kanya.

"Sorry sir," sagot niya

Imbes na magtimpla siya ng kape, tinanong ko siya

"Tapos ka na ba sa paper work natin?"

Ang sulok ng kanyang mga labi ay kumikibot na nagpapahiwatig ng isang ngiti, Isang malademonyo. puno ng maraming maluwalhating umaga ang aking nakita. purihin ang mga tuktok ng bundok na may soberanong mata.

Sumimangot ako. I don't know what he's talking about,"ano"?

"It's Shakespeare sonnets 34," sagot niya at tinaasan ako ng kilay."My order please?" Damn. I rolled my eyes and started to make his coffee and handed it to him.

Ngumisi ulit siya habang naglalagay ng dollar bill sa taas ng counter.

"Keep the change and have a nice day, Thine." sabi niya at kinindatan ako saka tumalikod at naglakad palayo.

Self consciously, umiwas ako ng tingin at biglang nalito ang puso ko at napangiti na lang ako. "Good morning Thine!" bati ni Angel sa akin."Teka, May sakit ka ba? "

Agad kong inilayo ang mukha ko at abala sa mga naiwan kong gagawin.

"Good morning din sayo, Angel." Bati ko pabalik nang hindi ako humarap sa kanya, isinalansan ko ang mga tasa, "You may continue this." At nang sinuvukan kung tumingin sa kanya at nanlaki ag kantang mga mata at nalilitong nagtanong sa akin. "You are blushing, Ayieee." sabi nito at dahan-dahang ibinaling ang tingin sa lalaking kalalabas lang ng cafe.

"Ay naku mukhang may crush ka sa lalakibg iyon." tukso nito sa akin.

Marahas kong inabot sa kanya ang natitirang tasa at tumalikod.

Sobra akong nahihiya at nakakahiya ito!!!!

First time ko kasi.

"Hoy, Thine!! Don't worry, magpapanggap lang ako na hindi ko nakita" sigaw niya

Tinakpan ko ang mukha ko nang makaagaw ang boses niya sa atensyon ng iba at dumiretso ako sa comfort room.

What's wrong with that guy? where's that guy who rolled his eyes on me during our first meeting? parang walang pakialam na manligaw sa kahit na sinong babae? bakit kumikinang ang malalim at misteryosong mga mata na iyon na parang nakakita lang ng bagay na kinaiinteresan niya?