PROBINSIYANA GIRL IS INLOVE

First time

KINABUKASAN, Maaga akong nagising lumabas ang aking pinsan para kunin ang aming almusal, At ako naman ay naiwan dahil abala ako sa pagta-type at pagfill-up ng aking biodata para sa aking papasukang trabaho. Napagpasyahan kong maghanap ng part time job bago magsimula ang aking klase

Nang matapos ako, ang sumunod na ginawa ko ay ang pag-aayos ng sarili ko, naligo ako at pagkatapos ay nagpalit ng damit, nalagay ako ng konting face powder sa aking mukha, at naglagay na rin ng liptint sa akin mga labi. Pagkatapos ay kinuha ko ang biodata ko at inilga sa brown envelop para hindi madumihan. Susubukan kong ipasa ito sa restaurant na pinagkainan namin kahapon ni Ghin Ree Skyler I bet they are hiring dahil tatlong empleyado lang ang nakita kong nagtatrabaho doon sa restaurant na iyon. Isang cashier at dalawang waitress. Susubukan ko ang swerte ko, Who knows diba kung naghahanap nga sila.

Isasara ko na sana ang bag ko nang buksan ni Ghin Ree Skyler ang pinto, may hawak na plastic sa kaliwang kamay at dalawang plastic cup sa kabilang kamay.

"Napakaraming estudyante doon sa cafeteria, alas-siyete pa lang ng umaga ay dagsa na ang mga estuyante na kumakain." Bulong niya at inilagay ang plastic at mga tasa sa ibabaw ng coffee table. Halika na at sumabay na sa akin para makakain kana din muna."

"Ganun ba? Maagang nagising ang mga estudyante ng EAU What do we expect? At alangan naman na magigising sila ng late mga tamad lang ang ganoon university ito pinsan. Sige kain na tayo." Nagsimula nga silang kumain at habang kumakain sila ay nagkukuwento ito sa kanya.

"Oo nga, At alam mo kung ano ang nasagap kung tsismis dito daw nag aaral ang prinsipe ng Dubai diba nakaka excites tuloy pumasok." kilig na sabi nito.

Kilalang tao ang prinsipe ng Dubai dito sa university dahil sa lugar nila at mga business nito. Ito ang pinuno, nakilala ang hari dahil sa proyektong nakakuha ng mga titulo sa buong mundo, at ang pinaka-kawili-wiling bahagi ng Dubai meron pa ngang bali-balita na meron silang secretong silid na pwede kang makapunta sa lugar ng mga engkanto. Palagi kong nababasa ang mga iyon sa mga libro ang ilang tao ay naniniwala sa kuwento ng mahiwagang silid na iyon ngunit ang ilan ay hindi.

Kahit ako, hindi ako naniwala basta wala akong patunay na meron ngang ganoon sa totoong buhay.

"Anyways, I'm going back to the restaurant we have been yesterday. I will pass this," itinaas ko ang envelope na hawak ko.

"Okay," sagot niya at nagsimulang kumain ng pagkain na kanyang dala kanina.

“Titignan ko lang kung matatanggap ako doon at babalik agad ako dito para makapag-explore tayo sa paligid ng University." sabi ko

"Paano kung natanggap ka kaagad ngaun na mismo? Tanong niya.

"Tatanggapin kaya agad ako? kung ganoon, magsisimula na akong magtrabaho, at saka may ibang pagkakataon naman na, makikita natin ang buong lugar dito sa university sa ibang araw na lang."

"Okay, if you say so. Just text me whatever the result is. I'm just here wala akong ibang pupuntahan." pahayag nito.

Tumango ako at pinagpatuloy ang pagkain. Nang matapos ako ay inayos ko lang ang lipbalm ko sa labi at lumabas na. Sinamahan pa ako ni Ghin Ree Skyler pababa at nagpaalam sa akin.

Tumunog ang mga chime ng restaurant pagkapasok ko sa K4ntot Restaurant alas otso pa lang ng umaga at kakaunti na lang ang tao sa loob na kumakain. Nasa cafeteria silang lahat, na katulad ng sinabi ng aking pinsan kung bakit ang daming estudyante sa loob ng cafeteria nang kunin ni Ghin Ree ang almusal namin. Siguro dahil andun ang prinsipe ng Dubai.

"Hi," bati ko sa cashier.can I talk with the manager, please?"magalang kong tanong.

Ngumiti ang babae at sinabihan akong maghintay saglit. Pagbalik niya, may kasama na siyang babaeng nasa edad kwarenta na naka-eyeglass.

"Good morning. Ma'am."

Hindi sumagot ang babae pinasadahan niya lang ako ng tingin mula ulo hanggang paa binaba ang eyeglass para makita ako ng husto. I smiled awkwardly. Hindi ko alam ang gagawin ko pero ngumiti nalang ako ng todo dito.

"What are you up to?" Tanong niya gamit ang makapangyarihang boses.

Pumikit ako at tumayo ng maayos

"Nandito po ako para mag-apply ng trabaho Ma'am.

She raises her left eyes brow," Mukha ba tayong nangangailangan ng trabahador? may napansin ka ba sa labas na nag hahire kami ng tao ngayon? masungit niyang tanong sa akin.

Nanlaki ang mata ko galit ba siya sa akin? Anong gagawin ko at sasabihin ko? Pero tatlo lang ang trabahador nila dito ah.

"I...I was just trying, Ma'am and kasi napansin ko na tatlong waitress lang ang nagtatrabaho kahapon and I concluded that you may need one. I'm...I'm sorry po ma'am mali po ako ng hinala."

Lumingon ako. s**t, nakakahiya. Maglalakad na sana ako palabas ng pintuan nang pigilan niya ako sa paglabas at sinabing

"Hired ka na!" nakangiting sabi nito.

"Teka...ano? Totoo po ba? Tama ba ang narinig ko? I'm hired?" Agad namang nagtaas ito ng kilay at humarap sa kanya.

"A..Sigurado po ba talaga kayo, Ma'am?"

Nilagay niya ang mga kamay niya sa bewang niya at tinitigan ako.

"Gusto mo bang ulitin ko yung sinabi ko kanina?

I shook my head."No,Ma'am.I...Thank you so much." sagot ko at yumuko.

"Okay maaari kang magsimula ngayon kung gusto mo," sabi niya.

Tatalikod na sana siya nang pigilan ko siya. "Ma'am, are you not going to check this?" tanong ko sabay pakita ng brown envelope na naglalaman ng aking biodata.

"Hindi na kailangan, ang pagiging isang observant mo, ay sapat na. Ang pagiging isang mahusay na pagmamasid ay higit pa sa pag-unawa sa sarili. Ang pagmamasid sa sarili ay mahalaga, Ngunit ang pagmamasid sa iba ay nagbibigay ng isa pang anggulo upang maunawaan. magkasama, ang pagmamasid sa sarili at sa iba ay lumilikha ng mas mahusay na pananaw upang magamit. Kailangan ko ng empleyadong tulad mo." sagot niya na nagpabilis ng t***k ng puso ko.

"Angel, ikaw na ang tatao ngaun sa cashier 2 at ikaw naman new." sabi nito at tinuro niya ako. " ikaw naman ang tatao ngaun sa cashier 1, so good luck sa work." pagkasabi noon ay tumalikod na ito sa amin ni Angel.

Tumango din ako sa manager kahit na nakaalis na ito sa harapan namin at tumingin ako kay Angel na makakasama ko.

Ang KOLEHIYO AY ibang-iba sa mataas na paaralan. Ang kolehiyo ay hindi mataas na paaralan, makikita ng Propesor na ikaw ay magiging mas independyente, malakas ang loob at responsable kaysa sa inaakala ng iyong mga guro sa mataas na paaralan......

Lumaki ako sa isang pamilya kung saan ang mga positibong pag-iisip ay palaging lumalabas nang negatibo at mayroong lahat ng sigasig na kailangan kong harapin sa aking sarili na walang mahirap kapag inilagay mo ang iyong puso dito.

Ngunit sino ang hindi makaramdam ng pagkabalisa kapag ikaw ay nasa unang pagkakataon na wala sa tabi mo ang magulang mo? Walang sinuman ang hindi malulungkot. Kahit gaano ka ka-optimistiko, kabahan ka pa rin pagpapawisan ang mga palad mo at bibilis ang t***k ng puso. Ngunit natural ito sa isang stuyante na baguhan sa university.

Ako at si Ghin Ree ay hindi magkapareho ng iskedyul at magkaiba sa mga kurso namib. Ngunit gayon pa man, ay magkasama naman kami sa iisang silid sa dormitory namin. Mayroon akong part-time na trabaho habang si Ghin Ree ay wala, Ang aking mga klase ay nagsisimula sa alas otso ng umaga at nagtatapos sa alas-tres ng hapon, habang si Ghin Ree ay nagsisimula ang klase sa ten O'Clock ng umaga, at ang uwian nila ng five O'Clock ng hapon.

"Maaga ka ng isang oras, Cristhine " sabi ni Ghin Ree sa akin habang nakapatong ang baba sa palad niya.

"Oo, kailangan kong gumala ngayon dahil wala akong oras kahapon para gawin iyon." Sagot ko.

Si Ghin Ree ay umupo ng maayos sa ibabaw ng kanyang kama, at nakakrus ang kanyang mga paa." Kung pumayag ka lang na samahan ako kahapon, hindi ka na mag-alala ngaun." sabi niya.

I grabbed my backpack and cling one strap on my shoulder. "Its the purpose of being early and of course, I won't worry about it.we have map after all," sagot ko.

Ghin Ree rolled her eyes."Whatever, Gusto mo ba samahan kitang kumain ng agahan?" tanong niya.

I grabbed my phone above the table. "Naku pinsan no need, ingat ka dito bye." At naglakad na ako patungo sa pintuan ng tumingin ako ulit kay Ghin Ree, "You should continue sleep, You look like a zombie. Ganoon ka ba na-miss ng boyfriend mo kaya't gabi-gabi ka na niyang sinisilipan?" tudyo ko sa kanya.

Si Ghin Ree kay ay palagi niyang kausap si Rommel hanggang sa hindi niya na mamalayan nakatulog na sita magkausap pa rin sila ng manloloko niyang boyfriend.

Maghahagis na sana siya ng unan nang iligtas ako ng reflexes ko at isinara ang pinto bago ako matamaan ng unan. ugh! Boys, distraction lang talaga sila sa pag-aaral.

Ang malamig na simoy ng hangin ay yumakap sa akin habang papalabas ako ng dormitoryo. Ang luntiang ambiance na ipinagkaloob ng mga salamin at mga puno ay nakalulugod sa aking mga mata, Pagkatapos ay nagsimulang muli sa paglalakad sa pagtawid sa kalsada habang nagpasya akong kumuha ng isang tasa ng kape at cookies at tinapay para pang umagahan ko sa Kantot Restaurant.

Habang naglalakad ako ay narerelax ang mata ko at madmi rin naman akong nakikitang naglalakad na. Alas siyete palang. Tumunog ng chime pagpasok ko sa Kantot restaurant kung saan ako nakahanap ng trabaho. Sumalubong sa akin ang bango ng bagong timplang kape at mga lutong Ulam.

Mrs. Piyang The manager at the same time the owner welcomed me with her smiles I never thought na napakabait pala ng babaeng nakita ko kahapon. well, the first impression fails us some time.

"Maaga kang gumising, Thine," sabi ni Mrs. Piyang

"Yes, Ma'am. I just wanted to have quality time with my Kape and a cookies," sagot ko.

Umiling si Mrs. Piyang habang kinukuha ang mga order ko. Ako at si Angel ay parehong estudyante at magkaiba ang schedule. Sa ganitong sa araw na may pasok kami ay. Si Mrs. Piyang ang magiging kamay sa pamamahala ng Kantot Restaurant.

"Eto na ang order mong caramel lattle and at freshly baked chocolate cookies," sabi niya habang inabot ang mga order ko sa akin.

I never leave without saying appreciation and wave goodbye to her. Isang kagat ng aking cookie ang nagdulot sa akin ng malalim na pag-iisip dahil ito ay ganap na maayos. Umaayon ang kape sa malamig na simoy ng hangin habang nagpapadala ito ng init sa aking sistema. ang taglamig ay mabilis na papalapit.

Humigop ako sa my cup of coffee habang naglalakad ako papunta sa hallway. North wing ang kinaroroonan ko.Not bothering to pull out the paper where my schedule tap in, I turn left I already memorize my schedule and the direction of the building last night, Kaya't hindi ako maabala at mawawala, sa paghahanap nito.

Ang aking presensya ay hindi kailanman umiiwas sa mga mapanuring mata ng mga tao. Parang alam nila na scholar lang ako. Isang commoner na nagkaroon ng chance na maging instant celebrity sa school gaya ng napapanood ko sa mga pelikula. Ngunit ang mga kaisipang iyon ay kumukupas at iyon ay hindi tumagal ang tingin. Salamat sa Diyos, bulong ko.

Ilang hakbang na lang at sa wakas ay nahanap ko na ang hinahanap kung pupuntahan ko. Hinila ko ang pinto at pumasok sa loob ng lecture hall. Medyo nakakapagtaka nang wala akong makitang tao sa loob. I'm that early, Huh?

Inaanyayahan ako ng kapaligiran ng bulwagan, Sumisigaw na parang hindi ako bagay. Ang pulang upuan at puting curve table ay tumutukoy sa isang maayos, mayaman lamang para sa isang piling tao. Ipinilig ko ang ulo ko at inalis ang mga negatibong iniisip.

Lagi mong tandaan, Thine maayos ang lahat. Maakit lamang nang positibo. I remind myself as I am seated on the third row. I rest my bag on the seat next mine and sips my coffee as I fixed my gaze on the whiteboard.

Ito ay isang sandali ng katotohanan. Bagong simula. Isang bagong paglalakbay para sa akin.

My thoughts subside as astonud fill in dahil sa malakas na kalabog sa pinto. Pagkatapos ay tumingin ako sa likod na may pagtataka, nakita ko ang isang lalaki na may magulo ang buhok sa kanyang itim na damit at butas butas na maong na nagbibigay sa kanya ng cool looks.

I'm sucks in describe a man because I don't give a damn for boys but this guy, he's breathtaking handsome, kahit na gulo gulo paagbkanyang buhok.

"Magandang umaga" bati ko, sa tonong palakaibigan sa aking unang araw.

Sa pangalawang pagkakataon, nagulat ako nang iminulat lang ng lalaki ang kanyang mga mata at umupo sa pinakahuling row. naka-cross arms at nakanganga sa akin. I cleared the lump on my throat trying to forget the embarrassment at ibinalik ko ang tingin ko sa harapan para kalimutan ang ginawa sa akin ng lalaki. Isang lalaki, nanlilisik ang mga mata sa akin? well, wala akong pakialam, anyways, minutes had passed at isa-isang dumating ang estudyante at bawat bakanteng upuan ay inookupahan. Ang kolehiyo ay hindi magiging katulad ng high school. Ngunit nananatiling pareho ang ugali ng bawat estudyante. The moment I saw myself being surrounded by rich people. The thought of not belong, envoted. Pero lagi akong sinasabihan ng mama ko na, magpakatotoo kalang sa sarili mo.

Position vibes, Position vibes. Bulong ko habang papasok ang professor namin. Make your first day court, Thine kaya mo yan sabi ng sulok ng utak ko.

"Good day, everyone," panimula ng propesor at ngumiti sa amin.

"Ngaung araw magsisimula na ang inyong unang klase dito sa (EAU) East Asia University at umaasa na makakamit niyo ito hanggang sa huli. Dahil ito ang unang araw niyo, at mga freshmen kayo dapat nasa loob kayo ng gym, na may kanilang oryentasyon, Ngunit ang University namin ay iba sa ibang mga unibersidad, at hinahayaan ka lang kung saan ka pwede at masayang mag aral ng iyong unang klase, Bilang isa sa nangungunang internasyonal na paaralan, sa mundo, umaasa kami na bibigyan kayo ng EAU ng gabay na kailangan mo hanggang sa mahanap mo ang iyong unang trabaho bilang propesyonal."

Natapos ang klase ng ganoon lang at isa-isang umalis ang mga estudyante sa lecture hall. Tatayo na sana ako nang may sumundot sa akin taligiran kaya ako ay napaligon sa aking tabi at nakita ko ang babaeng matamis na nakangiti sa akin.

"Hi, ako pala si Angel," sabi ng dalaga at inilahad ang kanang kamay na nag-aalok ng pakikipagkamay sa akin.

"Ako nman si Crysthine. Pwede mo akong tawagin na Thine and its nice to meet you," sagot ko at nakipagkamay.

"Anong next class mo ngayon? tanong nito sa akin.

"Ethics," sagot ko.

"Parang nasa iisang Klase lang tayo ah."

Ipinakita ko ang schedule ko at napatingin din si Irish dito.

"Klasmate tayo." sabi ko dito.

"Oo kaya tara na, alis na tayo, masayang bulong niya at niyakap ako.

Mukhang may kaibigan ako sa unang araw ko.

Habang naglalakad kami paakyat sa taas, sinubukan kong maghanap ng isang tao. Yung lalaking pumasok kanina at umupo sa likuran ko, Pero nabigo akong makita siya. Ang nakita ko lang ay isang bakanteng upuan sa silid na pinasukan namin ngaun ni Irish.

Bakit ko ba pinagkakaabalahan ang sarili ko na hanapin muli ang lalaking iyon? The abrupt thought leaves me hanging on a cliff. Ano ba nangyayari sa akin.