I'm All Yours

CHAPTER 19

"What happened to your eyes mom?!" nag-aalala nyang tanong.

"h-ha?? wa-wala 'to. Kumain ka nalang jan.." pag-iwas ko sa topic nya. Kumain nalang ako iniiwasang tingnan ang anak ko.

"Kung wala lang talaga yan, bakit umalis si Tito Robert dito?" napatingin naman ako sakanya habang nakakunot ang noo ko. Teka? Umalis na sya? "Nag-away ba kayo mom?!" tanong parin nya.

"U-umalis sya? San sya nagpunta?" balik kong tanong kay Jared. "Hindi kami nag-away..." pabulong kong sagot sa tanong nya kanina.

"Whatever mom!" tapos lumabas na sya ng bahay. Hahabulin ko sana sya pero nawalan ako ng lakas ng loob. Nakakainis.

Tumayo ako sa kinauupuan ko't hinagilap ang cellphone ko. Agad akong tumawag kay Robert. Ang tagal ng ring bago pa nya ko sagutin.

(hello...)

"Robert! Robert?! Where are you?" nanginginig kong tanong

(I'm in the nearest hotel, why?)

"God Rob! Why did you leave us... me..."

(I-i just want you give you space and reconsider my love for you)

"Robert.. I'm so sorry..."

(shhh... don't be. Anyway, may I talk with Red)

"H-He also leave me..*snift* he run away.. I don't know where he is"

(What??? okay.. okay... just calm down. I will find him. I will call you as soon as possible bye!) tapos binaba na nya yung tawag nya.

Nagpalit naman ako ng pang-alis na damit. Hindi pweding si Robert lang ang maghanap kay Jared... Kung may masamang mangyayari sa anak ko, hinding-hindi ko mapapatawad ang sarili ko.

PAULO'S POV

Nasa park ako ngayon malapit sa aming subdivision. Ayokong mag-stay sa bahay ko dahil nandun na naman si Alexis. Ginagamit lang naman nya ang anak ko para makalapit sakin... and it suffocates me.

Naupo ako sa isang bench malapit sa slide. Napansin kong may isang batang lalaki na naka-upo sa may hagdan nito habang umiiyak. Na-curious naman ako kaya tiningnan ko. Di ko makita mukha nya dahil nakayuko sya habang umiiyak. Kung titingnan ko around 9 or 10 years old na ang bata. Naalala ko si Jared, anak namin ni Kelly, siguro kung nandito sya kasing laki na nya yung bata.

Bumalik na ulit ako sa bench at tiningnan ang picture nila Kelly at Jared 5 years ago. I wonder kung ano na ang itsura ni Jared. Tumingin ulit ako sa batang umiiyak kanina. Tumahan na sya at tatayo na sana ngunit na out-balance sya at natumba sa buhangin. Agad akong napatayo at kinarga ang bata. Namumutla sya at namamaga ang mga mata sa kakaiyak. Nagpasya akong buhatin sya at ihiga sa aking hita. Pinagmasdan ko sya at parang may kamukha sya... san ko ba sya nakita?

"Red! Red... where are you?!" sigaw nung lalaki sa di kalayuan. Siguro itong batang to ang hinahanap nya.

"Hey?!" tawag ko dun sa sumisigaw kanina. Agad naman syang lumapit sa kinauupuan ko. "Is he you're looking for?"

"Red?! Yeah.. what happened?"

"You see.. he's pale. I think he's sick. I saw him crying and he collapse. That's why I carry him here. I think your wife yelled at him"

"Wife? Ah... Elly? No, she's not my wife. She's my special someone... and that child is her son." sabi nya.. ah, so hindi sya ang tatay? "But I love Red.. the way I love his mom"

"She's lucky to have you" totoo naman ang sinabi ko. Dahil sa panahon ngayon, bihira na ang lalaking magmamahal sa babaing my anak na.

"Yeah... thanks to his dumbass husband" napasmirk na lang ako... Parang ako lang dumbass husband ni Kelly. "Ah! Wait, I will call her mom to go here to personally thank you." inilabas nya ang cellphone nya at nag-dial ng number.

"Elly!" sabi nya "calm down, I found him... yeah yeah..." may pa tango-tango pa sya sabay tingin dito sa batang nakahiga sa hita ko. "We are here in the park near our subdivision... a man saw him crying...No, he's not. You should thank him personally. Okay then... we'll wait for you." tapos he hang up.

"She will be here in less than 15 minutes. Let's wait if you don't mind." tanong nya tapos kinuha nya yung bata at binuhat na pang baby. Hindi ko maintindihan pero parang ayaw kong bitiwan ang batang yon. "I'm Robert Hugh" inabot nya ang kamay nya "and you are?" sasagot na sana ako nang may sumigaw sa di kalayuan.

"Rob!!!" bumilis ang t***k ng puso ko. Kilalang-kilala ko ang boses nya. Parang may kung anong bola ang tumatalon sa loob ng tyan ko. I know it's her.. kahit nakapikit ako, alam kong sya yun.

"Elly..." tapos umalis si Robert sa harapan ko at naglakad papunta sakanya, habang ako.. naiwang nakatalikod sa kanila.

"Is he okay Robert?" tanong nya ulit dun kay Robert. Hindi ko maipaliwanag pero di ko magawang kumilos man lang.

"I told you, your son is okay... thanks to him" sabi ni Robert. Alam kong ako ang tinutukoy nya.

"Ahhmm... Hi" bati nya kahit nakatalikod parin ako. "I am Red's mom... I am Kelly. I just wanted to thank you. What's your name?" tapos hinawakan nya ko sa balikat dahilan para dumaloy ang libo-libong kuryente sa katawan ko. Dahan-dahan akong humarap sakanya. Ang mukha nyang nakangiti ay napalitan ng pagkadismayado. "Paulo????" sabi nya at napaatras sya at humawak sa braso ni Robert.