chapter 22

1425 Words

Raven pov Nakakabinging katahimikan ang sumalubong sa’kin nang marating ko ang hardin saka kung may choice nga lang ako ay hindi na ako pupunta pero kailangan kong gawin ito para maka-uwi ako, paulit-ulit man pero kailangan ko laging pagsabihan ang aking sarili na ang lahat ng gagawin ko ay dapat nakakabuti sa aking sarili. Kailangan hindi padalos-dalos ang mga kilos ko dapat maging matatag ako sa aking mga desisyon at maging matapang sa pagharap sa mga taong nanakit sa akin. Napipilitang umupo ako sa bakanteng upuan at nang lingonin ko ang nasa tabi ko ay muntik ko na namang matampal ang sarili kong noo dahil bwisit e’ paano kasi katabi ko na naman ang lalakeng ‘to! Ang posisyon namin ay kapareho lang noong nag-dinner kami. Pero aamimin ko ang ganda pala talaga ng garden  ang daming ma

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD