ร่างสูงเดินตรงไปที่แผนกทรัพยากรฝ่ายบุคคลเพื่อนำของฝากไปให้อุษา แต่ระหว่างทางที่เดินไปนั้นเผอิญเหลือบไปเห็นโต๊ะทำงานของหยาดพิรุณในห้องกระจกใสที่มีป้ายวางตั้งอยู่ที่โต๊ะว่าประชาสัมพันธ์ฝ่ายสปาเข้า จึงถือวิสาสะเดินเข้าไปเมื่อเห็นว่าเป็นเวลาพักกลางวัน และ ไม่มีคนอยู่ด้านใน
สายตาคมกริบมองลอดเข้าไปภายในกระเป๋าสะพายที่ไม่ได้รูดซิปแถมยังวางเด่นอยู่บนโต๊ะทำงาน เห็นของสำคัญบางอย่างอยู่ด้านใน เลยถือวิสาสะหยิบของสิ่งนั้นออกมาจากในกระเป๋า แล้วกระตุกยิ้มตรงมุมปากเสมือนมีแผนร้ายอยู่ในใจ เขากดเมมเบอร์โทรศัพท์และไอดีไลน์ของเธอที่ถูกจดไว้หน้าคอมพ์ ก่อนจะเดินกลับออกไป โดยไม่ได้เดินไปยังห้องของอุษาแต่กลับนำของฝากไปฝากทิ้งไว้ที่เคาน์เตอร์แผนกต้อนรับแทน
เย็นวันนั้น
“สวัสดีครับ ผมมารับเด็กชายปีย์ชนิตว์ เตมีย์สกุลครับ” เควิ่นพูดพร้อมกับแสดงบัตรรับเด็กนักเรียนที่ทางโรงเรียนออกให้กับผู้ปกครองให้แก่คุณครูประจำชั้
