“จะทำอะไร อย่านะ!” ดวงตาคู่สวยเพ่งไปที่ริมฝีปากหยักของคนตรงหน้าอย่างไม่กะพริบ ลมหายใจอุ่นๆ ที่พ่นออกมาจากปลายจมูกโด่งของเขาอยู่ห่างเธอเพียงแค่เสี้ยวเดียว หากเขาขยับริมฝีปากหยักก็จะชนเข้ากับแก้มของเธอทันที
“คิโด้อาจจะใช่หรือไม่ใช่ลูกของผม แต่ว่าสำหรับคุณ คือเมียของผมแน่นอนร้อยเปอร์เซ็น นี่แหละเรื่องจริงที่คุณปฏิเสธผมไม่ได้”
“พูดจาน่าเกียจ! ฉันไปเป็นเมียคุณตอนไหน!” เธอแย้ง!
"หยาดพิรุณ! ผมว่าคุณคงจะความจำสั้นเกินไปหน่อยมั้ย อยากให้ผมทวนความจำให้ใหม่ด้วยมั้ยล่ะ อะไรๆ ของเรามันจะได้ชัดเจนขึ้น" เควิ่นลั่นวาจาสุดท้าย ก่อนจะฉกริมฝีปากอุ่นบนแก้มเนียนสวยของคนตรงหน้าพร้อมกับเบียดแผงอกกว้างแนบเข้ากับร่างบางมากขึ้นไปกว่าเดิมอีก
"ไอ้ทุเรศ! ฉวยโอกาสแล้วเรียกคนอื่นเค้าว่าเมีย ป่านนี้คุณไม่มีเมียเป็นร้อยเป็นพันคนไปแล้วเหรอ อย่ามาพูดจากับฉันแบบนี้อีก เพราะว่าอย่างคุณ ไม่มีทางได้ชื่อว่าเป็นสามีของใครไ
