“นั่งก่อนสิหยาด พี่จะพูดเรื่องที่เราคุยกันเมื่อหลายวันก่อน” อุษาผายมือเชิญให้เธอนั่งลงที่เก้าอี้ล้อเลื่อนในฝั่งตรงข้าม
“เรื่องที่หยาดขอกู้เงินกับทางบริษัทใช่มั้ยคะ” หยาดพิรุณนั่งลงแล้วถามด้วยสีหน้ายิ้มแย้มแลดูมีความหวังที่จะได้เงินมาไถ่ถอนที่ดินคืนให้กับพ่อและแม่ของเธอ
“จริง ๆ พี่ยื่นเรื่องให้คุณวีรนุชเรียบร้อยแล้วนะ แต่ช่วงนี้ดูคุณวีเธอจะยุ่ง ๆ เมื่อคืนก็พึ่งจะบินด่วนไปไทเป กว่าจะกลับก็คงอีกสักสองสามอาทิตย์ พี่พูดตรง ๆ เลยนะ ถึงคุณวีเธอจะอยู่ เรื่องเกณฑ์การกู้เงินของหยาดก็ไม่แน่ใจว่าจะผ่านการอนุมัติหรือเปล่า เพราะว่าเรายังไม่ได้ถูกบรรจุเป็นพนักงานประจำของที่นี่ พี่เกรงว่า” อุษาก้มหน้าอย่างเศร้า ๆ หยาดพิรุณรู้ดีจึงพูดขึ้นว่า
“ไม่เป็นไรหรอกนะคะพี่อุ หยาดเองก็เผื่อใจเอาไว้แล้วว่าเกณฑ์การกู้เงินของหยาดอาจจะไม่ได้รับการอนุมัติ เพราะหยาดก็ทราบเงื่อนไขทุกอย่างดี หรือต่อให้กู้ผ่านก็ไม่น่าจะได้
