“คุณควรสงบสติอารมณ์ก่อน แล้วก็เลิกร้องไห้ซะ! ไม่เป็นผลดีหรอกที่ลูกจะมาเห็นคนเป็นแม่ร้องไห้แบบนี้ ไอคิโด้เป็นไข้เลือดออก แล้วตอนนี้เราก็พาแกมาถึงมือหมอแล้ว ถ้าไม่มีภาวะแทรกซ้อน หลังจากที่หมอให้ยาลดไข้และยาระงับอาการ แล้วก็ให้น้ำเกลือชดเชย เดี๋ยวแกก็จะดีขึ้น คุณอย่าวิตกกังวลไปเลย ไข้เลือดออกแบบนี้ใครๆ ก็เคยเป็น” เควิ่นที่เข้าไปนั่งในฝั่งคนขับพร้อมกับจับไหล่ของเธอให้หันมามองหน้ากับเขาตรงๆ ในขณะที่ฟังเขาพูดอยู่
“คุณรู้เรื่องพวกนี้ได้ยังไง คุณเป็นหมอเหรอ!” เธอถามเสียงเรียบ ก่อนคนถูกถามจะยกยิ้มขึ้นมาเล็กน้อย
“เปล่าครับ ผมก็แค่อ่านมาจากในหนังสือ แต่เดี๋ยวก่อนนะ! จริงๆ ผมก็มีเพื่อนเป็นหมอ ก็พอจะรู้เรื่องพวกนี้อยู่บ้างเหมือนกัน”
“คุณน่ะเหรอ! มีเพื่อนเป็นหมอ ไม่อยากจะเชื่อ!” เธอพูดเสียงหยัน
“แล้วยังไง! อย่างผมต้องมีเพื่อนแบบไหนเหรอครับคุณผู้หญิง” ใบหน้าหล่อเหลายื่นเข้าไปใกล้ๆ หยาดพิรุณนั่งตัวเกร
