"ทำบ้าอะไรของคุณ! แค่นี้ยังเลวไม่พออีกเหรอ นี่มันในที่สาธารณะนะ เอามือออกไปเดี๋ยวนี้เลย" เธอพูดพลางเบี่ยงตัวไปมาเพื่อหลบหลีกเขาที่กำลังยื่นใบหน้าเข้ามาใกล้ ๆ
"ก็จะเลวให้เห็นไง ว่าไอ้ที่พูดปาว ๆ ว่าฉันเลว มันเลวยังไง เลวได้ใจเธอด้วยหรือเปล่า ถ้ายัง...ฉันก็จะได้ทำให้เห็นชัด ๆ ไปเลย!"
"ไอ้บ้า...ถอยออกไปเลยนะ ฉันไม่อยากให้คิโด้ต้องมาเห็นภาพอะไรแบบนี้" คำพูดของเธอ ทำให้เขารู้ตัว เหลือบไปเห็นไอคิโด้ที่ยืนมองตาแป๋วอยู่ด้วยความงุนงง แม้จะอยู่บริเวณตู้เกมแต่ก็ไม่ได้มีใครสนใจการกระทำของเขาและเธอ เพราะเสียงที่ดังอึกทึกคึกโครมของตู้เกมทำให้ไม่มีใครได้ทันสังเกตเห็น มีเพียงร่างน้อย ๆ ที่เงยหน้ามองดูคนทั้งคู่อยู่ก็เท่านั้น
“เราไปทานไอศกรีมกันดีกว่านะ” เควิ่นคลายมือออกจากร่างระหงของหยาดพิรุณอย่างรวดเร็ว แล้วเดินเข้าไปคว้าแขนของไอคิโด้แทน แต่เธอกลับเข้ามาขวางทางไว้
“นี่คุณ! ฉันไม่ให้ลูกฉันไป” เธอแย้ง แ
