“แม่คุณเอ๊ย! ขาว...สวย หุ่นดีชะมัด มันน่าจับมาขยำซะให้แหลกคามือ!” เสี่ยกวีพึมพำเสียงกระเส่าออกมาเบาๆ เมื่อสายตาของตาแก่หัวงูเหลือบเห็นเรือนร่างบางระหง ที่อยู่ในชุดเดรสสายเดี่ยวไขว้หลังผ่าขาลึกถึงต้นขาเรียว ยาวคลุมเข่าสีฟ้าน้ำทะเลพลิ้วไหว ดูสวยหวานชวนให้หลงใหล ด้วยเนื้อผ้าที่บางเบาทำให้เห็นรูปร่างและส่วนสัดของเธอเด่นชัดขึ้นทันตา
“พูดถึงใครอยู่คะเสี่ย” เสียงของอังศุมาลินดังไล่หลังเสี่ยกวีมาติดๆ ก่อนที่สายตาของเธอจะเหลือบไปเห็นสองแม่ลูกเช่นเดียวกัน ก็ถึงกับตกใจ เพราะกลัวว่าคนอื่นๆ จะล่วงรู้พฤติกรรมของตัวเอง สองเท้าเล็กหยุดกึกแล้วถอยกลับเข้าไปในห้องทันที
“ผู้หญิงที่เดินจูงเด็กฝรั่งนั่นไง หนูอังไม่เห็นหรือไงจ้ะ” เสี่ยกวีทำปากหวาน ทว่าสายตาของเขายังคงมองตามเรือนร่างสะพรั่งที่ดูมีน้ำมีนวลกว่าร่างบางที่ผอมกะหร่องเป็นไม้เสียบผีอย่างผู้หญิงที่เดินตามมาด้วยกัน
“สนใจหรือไงคะ แม่ลูกติดแบบนั้น” อังศุ
