“อย่าคิดมากเลยครับ เด็กๆ ก็แบบนี้แหละ อารมณ์แปรปรวนง่าย แต่เดี๋ยวก็จะดีขึ้นเอง ทานข้าวต่อเถอะครับ หรือถ้าอิ่มแล้ว เราไปเดินเล่นริมชายหาดกันมั้ย หมอคงอยู่ได้อีกสักพักก็ต้องกลับกรุงเทพแล้วล่ะครับ” หมอลีบอกกับเธอ หยาดพิรุณขมวดคิ้วเข้าหากันอย่างไม่ค่อยเข้าใจในคำพูดของเขาเท่าไหร่นัก เพราะก่อนหน้านี้คุณหมอลียังบอกกับเธออยู่เลยว่าจะค้างที่นี่สองคืน แต่อยู่ๆ ก็จะกลับแบบกระทันหันเสียอย่างงั้น
“ทำไมถึงกลับเร็วจังคะ” เสียงหวานเอ่ยถามคนตรงหน้า ก่อนที่จะคู่จะพากันเดินไปที่ริมหาด
“อยากให้ผมอยู่ต่อเหรอ” คำพูดของหมอลี ทำให้หญิงสาวอึกอักไปไม่เป็น ไม่รู้จะตอบกลับออกไปยังไง
“ผมล้อเล่นครับ พอดีพรุ่งนี้เช้ามีเคสด่วน เลยต้องรีบกลับไปเตรียมตัว จริงๆ ว่าจะอยู่ค้างสักคืนนึง แต่คงต้องขับรถกลับเลย”
“ขับรถกลางคืนแบบนี้อันตรายนะคะ ยังไงคุณหมอคงต้องระวังให้มากกว่าเดิมหลายเท่า” เสียงหวานบอกกับร่างสูงที่เดินคุยอยู่ที
