33 | ยกที่หนึ่ง

2480 Words

เวลาต่อมา แสงแดดยามเช้าทักทายหมู่มวลดอกไม้ริมรั้วแย้มบาน แกว่งไสว สายหมอกแห่งอรุณรุ่งเริ่มบางตา เมื่อท้องฟ้าสีครามอาบแสงแห่งดวงตะวัน สายลมโชยปลายหางของเจ้ามอร์แกนพลิ้วไหวลู่ตามแรงลม ระหว่างที่ร่างน้อยๆ ของไอคิโด้ ส่งอกไก่ชั้นดีให้มันได้แทะเล็ม เพราะรู้ว่าเมื่อคืนมันถูกวางยาสลบ เลยต้องเอาอาหารดีๆ มีประโยชน์มาให้มันได้กินเพื่อฟื้นฟูร่างกายตามที่คนเป็นแม่บอก เจ้ามอร์แกนได้กินเนื้อไก่สดแล้วก็วิ่งโลดไปมารอบบ้าน รอเจ้านายตัวจริงของมันตื่นขึ้นมารับเช้าวันใหม่ แกร๊ก! มือบางเปิดประตูกลับเข้าไปในห้องนอนของตัวเอง แล้วเดินตรงไปที่เตียง เห็นร่างหนาของเควิ่นยังคงหลับอยู่ ก็กลัวว่าเขาจะมีไข้ ค่อยๆ หย่อนกายนั่งลงข้างๆ แล้วสัมผัสไปที่หน้าผากของเขาเพื่อวัดอุณหภูมิ แต่ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ได้มีอาการตัวร้อน ฝ่ามือแกร่งคว้าหมับเข้าที่ข้อมือบาง ก่อนจะดึงมือนุ่มๆ ของเธอเข้ามาสูดดมกลิ่นความหอม "ชื่นใจจัง! เมื

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD