Koşar adımlarla odadan çıktım, nefesim hâlâ düzensizdi. Kendimi kendi odama kapattım ve ellerimi yüzüme kapattım; yanaklarım alev alev yanıyor, kalbim göğsümden fırlayacak gibi atıyordu. Ben gerçekten bu hallere düşecek insan mıydım? Banyoya gidip ellerimi ve yüzümü soğuk suyla yıkadım; suyun serinliği cildimi rahatlatsa da içimdeki çarpıntıyı tamamen bastıramadı. Elbisemin altından sarkan pijamalarımın biçimsiz durduğunu fark ettim; hızla çıkartıp yatağın üzerine fırlattım. Ellerimi saçlarımın arasına geçirdim, parmaklarımı saç derime bastırarak sakinleşmeye çalıştım. Odada gidip gelirken her adımımda hafifçe titreyen nefesimi hissedebiliyordum. Ağzım kurumuştu; bir yudum su içmek bedenime biraz olsun ferahlık getirdi. Beş on dakika sonra yavaş yavaş rahatladım, nefesimi kontrol altına al
